inception

arkadaslarla birlikte izlerken uyuya kaldigim filmdir. bir daha sahura kadar oturmam.

kurgusu oldukça basit olan ve tek izleyişte direkmen kavranacak film.

kurgusu karmakarışık olan ve insandan tek izleyişte su gibi kavramasının beklenmemesi gereken film.

tamamen arkadaş tavsiyesi sonucunda gittiğim ve nefret dolu bir şekilde sinemadan çıktığım filmdir. çok boş vaktiniz varsa izleyin bile diyemeyeceğim filmdir ayrıca.

edit: bu kadar eksi oy veren insanlar ya hayatlarında matrix'i izlememişler ya da izlemiş olmalarına rağmen kurgunun hala çalıntı olduğunu kavrayamamışlar.

rüya içinde rüya görmek kavramının kısır döngüsüne sıkışmış, "rüya içinde rüya görmenin içinde rüya görmek" şeklinde uzayıp giden, birbiriyle taban tabana zıt 2 esas kızın (marion cotillard ve allen page), the aviator filminde yarım bıraktığı takıntılı kişiliği kaldığı yerden devam ettiren leonardo di caprino'nun oynadığı film.

(bkz: rüya içinde rüya gördüm uyan uyan bitmiyordu)

totemin topaç değil yüzük olduğu ve biraz zor anlaşılan filmdir efenim.

içinde onlarca mantık hatası olan 2010 yapımı film. Ayrıca, hiçkimsenin filmden bi şey anlamamsına rağmen sadece cool görünmek uğruna dünyanın en iyi filmi abi diye tanımladıkları film de diyebiliriz.

arkadaşım konusunu anlattığında bu tür fantastik öğeler içeren filmleri sevmediğim için "yav bırak lan saçma sapan işler yok rüyada bilgi çalıyormuşta bu ne oğlum?" dediğim ama izledikten sonra beni özene bözene g.t eden muhteşem şahane bir film.

böyle güzel sağlam kurguya ve anlatıma sahip bir yapıma tanık olduğumuz için sevinmemiz gerekir aslında. çok merak ediyorum acaba the godfather çıktığı zamanlarda da insanlar, inception'a bok attıkları gibi o filme de bok atmış mıdır? yani demek istediğim acaba bizim jenerasyonda mı sorun var? acaba bizim jenerasyon kendini çok akıllı mı sanıyor güzel bir esere bok atmaya çalışarak veya onu eleştirdiğini düşünerek?

harbiden ha düşünsenize; mesela bizler şu anda star wars'un ilk filmini çok seviyoruz. neden? hem kült bir film, hem de eski (baya eski). hani o 80li yılların bir karizması vardır ya bizim nesillerde: ''ben eski filmleri izlerim olm. bu 2000li yıllardaki filmler çerezlik film çerezlik, ticari kaygıları var hem!'' diyerek bir böbürleniriz, caka satarız elaleme... neyse star wars gibi bir filme kötü diyemiyoruz bile (ki kötü değil zaten). acaba star wars'un çıktığı sene (70li yıllar) o zamanın insanı da ''ıyyyy ne boktan film bu ya... zaman kaybı... filmin yarısında çıktım... vs'' demiş midir?

demişlerse de bu da demek oluyor ki; bunlar babadan oğula nesil heralde bu anasını siktiğim orospu çocukları puuu orospu çocukları babadan oğula nesil heralde bunlar yani çok özür dilerim, anasını siktimin orospu çocukları yani! bunlar babadan oğula nesil galiba bunlar hala değişmemiş benim zamanımda da böyleydi, halen böyle yani amına kodumun allahsızları kendini sevdirmeye çalışıyorsun amına puuu amına kodumun kaşarları ananızı sikicem sizin, amına kodumun orospuları yani onlar çıkmasın benim gözüme görünmesin.
yaaa ben gidicem ama yanlış örnek olurum diye gidemiyorum şimdi gidicem oraya camı, çerçeveyi, ana, avrat, hepsinin anasını, bacısını sikicem ama sikemiyorum çünkü doğru örnek olmaya çalışıyorum. ya devletin eğitimcileri var onlar kim? mahalle karısı ya. mahalle karısı ya amına kodumun temizlikçisi, piiiisliği onların alayını sikeceksin kardeşim! müdürü de sikeceksin, onu da sikeceksin, hepsini sikeceksin. sizin yapacağınız işi sikeyim puuu

(#10603100)
sözümü tuttum. izledim saat sabahın 6 sında bitse de. sinemaya gitmek isteyip, gidememiştim. en azından bunu gerçekleştirdim.

bu kadar subjektiflikten sonra, filme geçersek; tamamen kendi kurgusunu yaratmış nolan. başta zor bir iş kendisi için ama sonuçta seyircinin kafasını karıştırmak için oldukça uygun. yine yapmış, yapacağını o yönden. eğer, hiçbir noktayı kaçırmak istemeden izliyorsanız, yorucu ve kafa karıştırıcı. ama basit mantıkla gitmek yetiyor. bunun haricinde; yine son sahneyi, başta göstererek alışkanlığı devam ettirmiş, ama olayların farklı koldan ilerlemesi yok. yine bekliyodum açıkcası. neyse, sırada ne var?

filmin o meşhur efekt sesini çıkartan düğme için:

http://inception.davepedu.com/

ilginç ve güzel.

--spoiler--
filmin sonunda durmaksızın dönen fırıldağı görünce, acaba hala rüyadalar mı diye insanın aklında soru işareti bırkarak biten film.*
--spoiler--

ziyadesiyle abartılmış, bıkkınlık veren her zamanki amerikan filmlerinden biri. leonardo di caprionun oynamış, christopher nolanın yönetmiş olduğu gerçeği film için önce iyi bir vizyondur mağlum, iyi bir gişe hasılatı kazandıracağı da garantidir * ama beklenti de ona paralel olarak fazla olur.

sıkılmadınız mı artık aynı koşuşturmacalar, aynı sonlu, aynı gidişatlı filmlerden yahu!

iş adamlarına hizmet eden hırsızlar,
kısıtlı zaman diliminde yetiştirilmesi gereken büyük bir iş,
planda olmayan son dakika aksilikleri,
ve farklılık adına bu kez bir şeyin çalınmadığı, istenilen şeyin yerleştirilmeye çalışıldığı serüven.

kurguyu rüya katmanlarıyla harmanlayıp derinlik ve orijinallik yakalamaya çalışmışlar sözde; çalışmışlar ama karmaşık bir örgü de yok, seyircinin bilinciyle oynanmıyor. herkes her şeyin farkında. ha eğer seyrettiğinde şaşıran, kurguya kendini kaptırıp kaybolan varsa o ayrı tabii!

imdb'de 9.1 lık puan ve facebookta 5 milyon beğeni aldığını görünce karşıma bir başyapıtın çıkacağını beklemiştim. olmadı n'apalım.

Anladım ki warner bros iyi oyuncu ve yönetmenleri vitrine koyunca insanlar bu filmleri her türlü seyrediyor. sanatmış, özgünlükmüş aramıyor. endüstriyel sinema beğenileri ve beklentileri giderek köreltiyor..
velev ki size afiyet olsun, ben bir daha yemem bunu.

(bkz: bir filmi ikinci kez izlemek)

tek bir olayla filmi anlatmak isterim efendim :
(bkz= bkz: (bkz: )))

en az kendisi kadar harika olan müziklerinin yaratıcısı hans zimmer abimize golden globe'da en iyi müzik ödülü verilmeyerek büyük ayıp edilmiş olan harika filmdir.

her zaman söyledim, söyleyeceğim de bir memento, makinist ya da bir shutter island değildir. iyi filmdir o kadar. o da efektler sayesinde... di caprio nun oyunculuğu ise shutter island da bariz daha üstündür. sadece abartılmış güzel bir filmdir. sinemada biraz daha etkileyiciydi.

şimdi burada uzun uzun methiyeler düzmenin bir manası yok, filmin ne kadar iyi olduğu zaten yukarıda 500 küsür entryde açıklanmış. işin ilginç tarafı tam 150 dakika boyunca filmin sıkan hiçbir tarafının olmamasıdır. ayrıca christopher nolan her zamanki gibi filmin sonunu bize bırakmış.

--spoiler--

totemin düşüp düşmemesi değil de, ben o çocukların yüzlerini göremeseydim acayip söverdim filme hacı. iki buçuk saat boyunca arkalarını görmekten anam ağladı.

--spoiler--

edit: ayrıca filmin soundtracinde bulunan 'mombasa' fena gaz şarkıdır.

https://www.youtube.com/watch?v=tj-f8h3e-8o

aman hiç bi ayrıntı kaçmasın demekten izlerken migrene yakalanma tehlikesi geçirdiğim film. şimdi benim burdan bi kaç sorum olacak.

- totem sadece sahibi olana işliyorsa mal' ın totemini cobb nasıl kullanabiliyor?
- o kadar zaman o çocuklar aynı şekilde aynı kıyafetlerle aynı pozisyonda babalarını mı beklediler bahçede?
- zımbırtı da düşmedi zaten azcık titredi sadece. hepsi mi rüya mınabıdıdı.
- christopher sen bizden ne istiyosun bi de hele?

he güzel mi güzel o ayrı. hem söverim hem severim.

anlamayanlar varmış... yahu olaya düz mantıkla bakmamamız bizi aptallaştırıyor diyen einstein ı örnek gösteriyorum önce.

filmin içinde bin beş yüz konu ya da ana fikir çıkarmaya gerek yok.

bi adam var bu adam hırsız. ama insanların bilinçaltlarından bilgiler çalan bir hırsız. bu ibneliğide avı uykudayken ve rüya görürken yapıyor. neyse efendim. bu hırsız bir gün bıkıyor bu yaşamdan ve çocuklarına kavuşmak istiyor. ancak bazı engeller vardır.(hükümet karısını öldürdüğünü zannetmekte ve hırsızımızın peşindedir) bu engellerden kurtulup çocuklarına kavuşmak için yapması gereken son bir görev vardır. ancak bu görev diğerlerine benzememektedir. zira her zaman yaptığı bilinçaltından bilgi çalma yerine bu kez bilinçaltına bir şeyler ekleyecektir. ve karşılığında da istediği her şeye kavuşacak ortada da engel falan kalmayacaktır. ancak bu iş hiç kolay değil tabisi. daha önceki pişmanlıkları, aşkları ve anıları onu bu yolda yalnız bırakmayacaktır. ama kahramanımız en sonunda yolunu buluyor. raaad olun.

evet düz mantıkım. ama en güzelide bu.

bin üzerinden bin alması gereken bir baş yapıt.
hiç uyanmadıysan bir rüyada olduğunu nasıl anlayabilirsin ki ?

son yıllarda etkilendiğim bir kaç filmden biri, gayet başarılıydı, 3 gün konuştuk orada burada daha ne olsun.

he ayrıca, 'ben o filmden hiçbir şey anlamadım' diyen arkadaşlarımla tüm ilişkimi kesmeme neden olan film. iyi de yapan film. hayır bir de bunlardan biriyle beraber çalışıyorum ve benden fazla maaş alıyor. adaletin bu mu dünya?!

following'den izler taşır.

filmin sonunda yorumu seyirce bırakarak arkadaşlar arasında sonunda çocuklarına kavuştu ya da rüya görüyodu tartışmalarına sebebiyet veren filmdir kendileri.