imaginaerum

malum ortamlara düşen albümdür. ince ince:
taikatalvi: marco hietala ufak bir açılış yapıyor.
storytime: dark passion playdeki amaranth ayarında ama daha gaz, daha güzel bir şey olmuş.
ghost river: ilginç bir girişi var ama gayet güzel. vokaller hem anette hem marco olarak harika. sonlara doğru giren çocuk korusu mükemmel.
slow, love, slow: ilginç bir deneme olmuş. vokaller güzel, basslar gayet iyi oturmuş. şöyle bir kendinize gelin der gibi koymuşlar ortaya.
i want my tears back: ismini görünce tuomas* yardıracak demiştim ama öyle değilmiş. ama yine de hoş bir şarkı olmuş. vokaller hoş, gayet hoş yöresel sesler kullanılmış. çok hoş.
scaretale: girişi çok güzel olmuş özellikle. ilerde anette çılgın vokal denemelerine girmiş. beğendim. 4. dakikadan sonra çok güzel şeyler olmuş öyle. şarkı sona doğru sapıtıyor. aslında yapı olarak whoever brings the night a çok benziyor. beğendim.
arabesque: diğer şarkılara nispeten kısa hoş bir enstrümental olmuş. zurna kullanılacağını duymuştuk zaten, kullanmışlar. assasin's creed'de kullanılabilecek kıvamda güzel.
turn loose the mermaids: ilk başta japon halk türküsü sandım. ama yine farklı enstrümanlarla harika kılınmış bir şarkı.
rest calm: albümün en iyisi. marco çok gaz giriyor. sonra anette alıyor aynı hızda. nakaratında bir anda akustiğe dönüyor ve gittikçe daha güzelleşiyor. "every little memory resting calm in me, resting in a dream, smiling back at me, the faces of the past keep calling me to come back home, to caress the river with awe, within there's every little memory resting calm with me, resting in a dream, smiling back at me, the faces of the past keep calling me to come back home, rest calm and remember me". albümün en iyisi imho.
the crow, the owl and the dove: harika bir akustik girişten sonra hafif hafif hızlanmış. vokaller ve enstrümanlar uyumlu. güzel.
last ride of the day: gümbür gümbür başlayan şarkı. lord of the rings serisine soundtrack olabilecek ayarda. anette kendini fazlasıyla zorlamış ki bu benim hoşuma gitti. şarkı da gaz. dinleyin.
song of myself: rest calm 1 bu 2. beğendim. uzunluğu göz korkutmasın. şayet albümün en uzunu 13:37 uzunluğa sahip.
imaginaerum: maestro holopainen'in bir harikası daha. hoş bir enstrümental. albümün bir özeti gibi.
şimdilik sabırsızlığımdan dolayı malum yerlerden elde etmiş olsam da, gidip parayı basıp alacağım bir albüm. şimdiye kadar ki en iyi nightwish albümü, en iyi enstrümental metal albümü diyebilirim ve hayatımda dinlediğim en iyi 10 albümden biridir.
dinleyin pişman olmazsınız. 2012 de çıkacak filmi için ayrıca sabırsızlanıyor insan.
tarja diye ağlayan kardeşler; yapmayın, 7 yıl oldu. şaka mısınız ? anette olzon gayet hakkını vermiş.
sonuç olarak 10 üzerinden 9.5 verilecek bir albüm olmuş. ciddi tavsiye edilir.

marco'ya bir kez daha hayran bıraktıran albüm.

ilk 3 şarkısını dinleyebildim sadece, şunu söylemek gerekirse, albüm öncesinde çıkan "kesinlikle farkli olacak" söylemlerini kanıtlar nitelikte bir albüm. dinledikçe bakarız.

gayet hoş bir albüm. anette kendini biraz da canlı performans yönünde geliştirirse konserlerinde keyifli vakit geçirebilir dinleyenler.

başlık açmaya gelip göt olup gitmek fiilini az önce yaşatan albüm.

2011 sonu yayınlanmış nightwish albümü..

henüz tamamını dinleyemedim, ancak genel izlenimim dark passion play'den daha mülayim bir albüm olduğu şeklinde.

anette gerçekten de nightwish'i tarja öncesi ve sonrası olarak ikiye ayırmış vaziyette..

peki tarja'yı özlüyor muyuz?.
bence hayır..

Tuomas ın paraya kıydığı orkestral son Nightwish albümüdür. Anette in sesinin yerine zihninizde Tarja nın sesini koyduğunuzda taşikardiye sebep olabilir, yapmayın. Gerek yok öyle şeylere.

harika bir filmdir.