bugün

kibirin anasıdır.

yazdıklarını süzdükten sonra "harika!" damgasını çakan kişi eylemi. yazdığının harikalığını eser içerisinde ya da sonunda alayla ifade eden kişi değildir. gizler, kendisine saklar, övgü bekler, komikse kahkaha tebrikleri umar. öteki böyle değildir. o kendi cümleleri içerisinde ne kadar nitelikli bilgi ve belge olsa da taşağını geçer. ilk bahsi geçen eli damgalı alesta egoya biberon bekleyen kişi, acziyeti kenarlarındaki çatlaklardan taşan ciddiyet teknesinde diğerini yoğururak şekil vermeye çalışırken "şöylesin, böylesin!" der.

bu iki organizmanın sözlükteki karşılıkları arasındaki fark, birinin "süper yazdım. bir iki kişiye entry numarasıyla haber vereyim. yok yok aşmışım hoca ya. ya dur benim klanı gizliden dürterek oylatayım. nick altımı coşturayım" iç ses sahibi olması, diğerininse entry bittikten hemen sonra "ağır yazmışım. süper! tevazunun .mına koyayım!" dış ses-entry sonu notu-sahibi olmasıdır. biri gizliden övgü orgazmına ulaşmaya çalışırken, diğeri alayınıza nanik der. 1 numara, nispeten/ona buna oranla naylon yaşam süren, 2 numara ise, sallamayan/kendisi olan özgün kişidir.
kibirin gayrımeşru ve gizli evladıdır.
kibirin dayısıdır.
dayı, evet..

edit: iwh (ibne was here)
Olup bitenleri kaçırma

İlk öğrenen uludağ sözlük kullanıcıları olacak.