evlilik

şu sıralar yoğun olarak içine itilmeye çalışıldığım vakadır.

adaylar iyi güzel ama korkuyorum.

sevdigin insani devlete bildirmektir. Hakkinda uydurulan diger her sey stereotype.

Bunu hakikaten yazdın mı üşenmeden emeğine beğenilir yav.

evlilik denen kurum, insanlık tarihinde kurumsallmış olan birçok şey gibi kurumsallaştığı andan itibaren insana yapışan şeylerden yalnızca biri. farklı dönem,coğrafya,kültür ve yönetim şekilleri gibi unsurlar altında evlilik'in farklı yansımalarını görüyoruz. bireyselciliğin de yükselmesiyle gitgide daha da özgürleştiğini düşünen postmodern ben'ler, diğer birçok şeyde olduğu gibi evlilik'i de özünde olduğu şeyden uzaklaştırmaya veya uygunlaştırmaya çalışmaya başlamışlardır.

bunun sosyolojik analizini yapmak niyetinde değilim. genel hatlarıyla sunmak konusunda yardımcı olabilirim. çağdaş insan, düşünce sistemlerinde ortaya çıkan devrimler ve bilimsel gelişmelerin sonucunda aklına öyle güvenir hale geldi ki; bu yerleşik sosyal kurumları da sorgulamaktan çekinmedi. ilişkileri ilgilendirecek hususlar anlamında bakacaksak olaya, ilişki için başka olasılıkları da keşfetti. çeşitli -izm'ler ve sloganların o renkli dünyası, pas tutmuş modern-öncesi olan şeylerden daha çekici hale gelmeye başladı. burada kadın ve erkek için ayrı ayrı konuşmaya gerek yok; kadının toplumdaki yerinin değişmesi evlilik gibi bir birliktelik türünün motive'ini değiştirme noktasında en etkili şeylerden biri olmuştur. birbiriyle ömür boyu hayat geçirmek "zorunda olmayan" ancak bir yandan da toplumun en temel yapı taşlarından biri olan evlilik'i hayatın zorunlu bir aşaması olarak gören bireyler kendileri için reçete edilmiş olan hayat biçiminden yoksun kalmışlardır. evlilik artık zorunlu değil, olumsal hale gelmiştir ancak birey bu anlamda yalnız bırakılmıştır.

illaki evlenilecekse bunun "kurumsal" yönünün vurgulanmadığı daha yumuşak bir hali geliştirilebilir. burada kadın-erkek, kadın-kadın, erkek-erkek ve birçok tip birliktelik söz konusu olabilir. düğün denilen şu merasim yerine yalnızca resmi işlemlerin yapılmasını anlayabiliriz. düğünden önce nişan falan oluyordu sanırım. onu da geçiniz. evliliğin nişanesi olarak yapılacak asgari düzeyde tutulmalı. kına, nişan, düğünden tamamen vazgeçilmeli. aslında bu kısımlar çok önemli değil. iki ailenin, sizin taraf, bizim taraf bunu yapacaktı, gibi aptal muhabbetleri olmasın istiyorum. bunları geçelim. asıl önemli olan evlenen (hayatlarını birlikte geçirmeye karar veren) kişilerin evlilik denen şeyi olabildiğince otonom ve özgün hale getirmeleridir. ne yapıyorlarsa bunu sadece kendileri öyle istediği için yapmalılar. yaşayacakları yerde çocuk odası, vitrin, içbükey televizyon gibi nesneleri örüntü haline getirmemek de dahil. eşlerin kendilerine ait bir odaları olmalı. yani, benim kendime ait ve sadece tek başıma bir şeyler yaptığım bir odam olmalı. içerisindeki her şey benim tasarımım sonucu olmalı. kitaplık, kahve masası, bilgisayar, küçük bir balkon ve benim seçtiğim tablolar, benim istediğim plaklar gibi. eşler her zaman birlikte uyumak zorunda da olmamalılar. ayrı odalar bunun için kullanılabilir. eşler sadece evde değil, dışarıda da birbirlerinden bağımsız vakit geçirebilmeliler, şehir değiştirebilmeliler. bir iş icabı için olmak zorunda da değil. dünürlerle zorunlu bağlar da oluşturulmamalı. eşler birbirine birbirilerinin ailelerini ziyaret etmeyi şart koşmamalı. aslında bu ayrıntıları belirtik hale getirmek böyle bakıldığında saçma. kişiler özgürlükten ve bireysellikten anladıkları şeyi yaşayabilmeye devam edebilecek şekilde bu yola girmeliler. vurgu her zaman çiftlerin tek bir organ halinde hareket etmeyecekleri vurgusudur. bu vurgunun çizdiği sınırlar içerisinde birleşmiş olan çiftler erkeğin özgürlüğünü kapı dışarı ettiği, kadının erkeği için yaşadığı türden geleneksel bakış açısını yıkabileceklerdir.

ben evlenmeyeceğim, ne öttüm.

Kaç abi kaç kaç kaç...

oyunu da vardır.
(bkz: evcilik) (bkz: evcilik oyunu)

Her durumda olduğu gibi kendisine ait zorlukları vardır. iki farklı insanın aynı çatı altında beklentilerini yönetmeleri, orta yol bulmak konusunda zaman zaman yaşadıkları sıkıntılar bazen can sıkıcı olabiliyor. Bununla beraber kişinin her anlamda daha düzenli bir hayata sahip olması, etrafındaki insanlar tarafından daha olgun daha sorumluluk sahibi görünmesi, hayatın en büyük armağanı çocuk sahibi olabilmenin verdiği hazzın yaşanabilmesine imkan tanıması gibi açılardan da faydaları vardır.

türkiye'de genel olarak ayıplanmadan sevişmek, ailesinden bağımsız kocişi ile rahatça dolanabilmek, bazen de aile baskısından kaçış için kullanılan bir atraksiyon. aslında bu böyle birşey değildir. bu amaç veya amaçlar için kullananlar evlenmesin. sonra etrafta sevmediğim adamla/kadınla evlendim bla bla dolanıyorlar.

iki hayatın birleşmesidir evlilik. Cesaretin ve sorumluluğun kesiştiği o yaşanacakların nişanesidir evlilik. O şerefsiz aldatanların ağzına almaması gereken aynı yastıkta bir ömür geçiren yüce gönüllerindir o kutsal mühür. Herkes yapamaz ben de o yüce gönül olmadığı için zayıf olduğum ve başaramadığım durumdur...

Bu amk nanesi sırf toplumsal dayatmaların telaşı yüzünden yapıldığı/maddesel çıkarların ön planda tutulduğu/mutlu olma sanrısı taşıdığı gerçeğinden hareketle gerçekleştiği için çoğunlukla aynı hücrede iki mahkum kıvamında yaşanır.
istisnalar kaideyi bozmaz...
Bozarsa elalem ne der! oyuna devam...

Edt: yaradan katında gönül bağıyla kurulan akdin içten devamlılığı ile oluşan evliliklere selam olsun...

öncesi mevcut olan birçok sorunu çözen, sonrası birçok yeni sorun doğuran kurum.

ama ve lakin her türlü tavsiye edilir.

ömrüm boyunca ümit ettiğim tek olaydı lakin onuda geçtim.
boş boş geçirdiğim otuz senenin karşılığını devletime vermek daha önemli benım ıcın.

"bana göre evlilik, insan kararsız kaldığında karşı tarafın ipleri ele almasıdır." -s.king-

bir oyunun, tek bir tane sesi değişerek geldiği haldir. oyuna göre daha detaylı, daha kapsamlı ve daha geniş kurallara sahiptir.

Saçmalık etrafımda evlenip mutlu olan tek insan yok. Aşktan ölüp bitenler bile iki sene sonra boşanıyor.

toplum dayatmaları yüzünden zorunlu olarak görünen olay. hiçkimse buna mecbur değil aslında. kimse kendini kandırmasın, insanların toplum/din yüzünden yaşayamadığı cinselliği meşrulaştırmak için uydurduğu bir şeydir. paylaşım falan yalan, hayatı paylaşmayı evlenmeden de yapabilirsin, belediyede atacağın bir imza bunu gerçekleştiriyor olamaz.

Güzel bir beraberliğin son aşamasıdır.

20' li yaşlarda insan ben yaşlanmam sanıyor. ama 30' u biraz geçip de ayakkabısını bağladıktan sonra hemen fişek gibi kalkamayınca içinden ulaaaan diye bir feryat geçiyor.
hal böyle olunca da önceden geçiştirdiği her şeyi baştan bir kez daha gözden geçiriyor insan.

hayatınız boyunca görmekten sıkılmayacağınız birini bulursanız kaçırmayın derim.

Birbirinize soyadınızı verme uğraşı yerine eşiniz olacak kişinin kalbini kazanın önce.
Kazanın ki evlendikten sonra eşleriniz mutluluğu başka kişilerin kalbinde aramasın.

Aşık olduğun insanla sarılarak ona bakarak uyuyup aynı şekilde uyanmak.

Birkaç sene içerisinde gerçekleştireceğimdir. Artık felsefeyi ve entelektüel hayatı bırakıp uzun sigaram ve beyaz atletimle göbeğimi severek televizyonda belgesel seyredip "ba ba ba bak ceylanı nasıl yakaladı şerefsiz" diyeceğim. işte hayat.

maddi ve manevi olarak hazır olmayanlarin yapmaması lazım.

Benden uzak Allaha yakın olması gereken vebadır.

hevesle evlenmeyin, birinden intikam almak için evlenmeyin,sırf cinsel arzularınız için evlenmeyin,arkadaşlarım evlendi bende evleneyim diyerek evlenmeyin.yanlış evlilik hayatınızın içine sıçabilir evleneceksenizde çogu şeyi dikkate alarak evlenin gerçekten ciddi bişey evlilik.

mutlu olmak icin evlenmeyin, beraber mutluluk kuracaginiz biri ile evlenin.
kimse sizi hayat boyu mutlu edemez, siz de kimseyi hayat boyu sirtinizda tasiyamazsiniz.
soyle dusunun...
evlilik tencere, mutluluk ise iki tarafin cabasi ile pisirilen yemek.

1 sene önce başıma gelen en güzel şey.

O kadar rutin takılıyorsun ki, anlayamıyorsun ne kadar sevdiğini bazen... Mala bağlıyorsun, günlük sıkıntılar, iş yoğunluğu, yorgunluk, stres ve daha bir sürü etken o kadar rutinleştiriyor ki seni, unutuyorsun onu ne kadar sevdiğini!

Ben unutmuştum, taa ki 1 haftalığına yanımdan ayrılmak zorunda kalana kadar... 3. Gün oturup ağladığımı bilirim.

Allah kimseyi sevdiğinden ayrı düşürmesin.