edirne

ilklerde severdim, şimdi pek sevmem ama kar yağdığında bir güzel oluyor. buzlarımız eriyor sanki hani, barışır gibi oluyoruz nerdeyse sevcez birbirimizi. Sonra kar duruyor, yine aynı.

an itibariyle kar yağışının başladığı kent.

kütüğümün bağlı olduğu ve de 10 yıldır görmediğim, gitmediğim şehir. özlemiyor değilim.

"klein aber fein." küçük ama zarif..

o kadar severim ki tanım yapamadım. eksik bir şey kalır diye. öyle işte.

kar yağışı bastıran şehir.

bugün (25 kasım) düşman işgalinden kurtuluşunun 90. yılını kutlayan aydın insanların yaşadığı sınır şehri.

2010 yilinda yapilan referandum da yuzde 72 "hayir" cikararak bu konuda tunceli nin arkasinda 2. olmus sehrimizdir. Gercekten cok guzeldir ki 4-1 yanina yapilan evler ve insaatlar son donemlerde inanilmaz artmistir ve hizlica dolmaktadir(gozlemlerime bakarak soyluyorum).

türkiye'deki 81 şehir içinde ''alex'' gibidir. herkes tarafından sevilen, sempati duyulan, beğenilen, giden kişide tekrar gitme heyecanı uyandıran serhat şehir edirne. gözümün bebeği memleketim.

yılın bu zamanlarında kararsız bir havası olduğu kesin. hatta yarın istanbul'dan çıkıp akşam saatlerinde meriç kıyısında rakı içiyor olacağım lakin hava soğuk olur mu? üşür müyüm? yanıma ne alsam? diye de bir telaş sardı.

-bidonlar ner de beaa!
+te gözinin önünde, te te, te orda bea, abe baktığın yere sokam senin.

gibi diyaogların duyulabileceği şehir. *

geceleri çok serin geçmeye başlayan şehir. tabi olan zübeyde'nin çimlerinde gitar çalıp biralarını yudumlayanlara oluyor. ama kış da bir başka yakışıyor şehrime.

- Allah belacığını versin senin üseyin.
- git işine beya.

bu diyalogla hafızada yer etmiştir. güzel insanların yaşadığı şehir.

dünyanın en boktan üniversitesinin bulunduğu şehir. m.ö 900 yılından ileri gidememiş insanlarla dolu.

https://www.facebook.com/...ion/posts/358660140890449

geceleri kışın iliklere işlemeye başladığı, elinizi sallasanız aydın insana çarpacağı şehir.

osmanlı'ya 96 sene başkentlik yapmış, şimdilerde önemli bir öğrenci ve sınır kentidir.

vatani görevimi yapmakta olduğum, görevim bitince uğramayacağım şehir.

an itibariyle şükrü paşa mahallesinde kedilerin kapıştığı şehir.

sonbahara yaklaşık 2 saat önce girmiş olan şehirdir.

Gök gürültüsü ve şimşekler eşliğinde yağmur sonunda geldi.

iyi ki uyumadım dedirtmiş şehir. hasret kalınan yağmur pekte güzel duruyor ufaklık sende.

Memleketim, heryeri ayrı güzeldir, istanbul gibi soğuk samimiyetsiz değildir.

Sıcağı tam sıcak, soğuğu da tam soğuk olan sınır şehrimiz. insanları canayakındır.

görsel
*

Edirne denince akla tamam şimdi buldum hemen onun adı gelir Serhat Birlik.

7 tane tepesi , çok büyük alışveriş merkezleri , sonu gözükmeyen insanların birbirlerinin üzerine çıktığı caddeleri , geniş yolları , sabahların olmadığı sayısız barı yoktur edirne'nin. en büyük avantajı aslında kimsenin fark edemediği bir şeydir. konuşabilmek.
insanlarla çok rahat bit şekilde konuşursunuz. işte o zaman ne üstünüzdeki çatının ne de altınızdaki caddenin önemi kalır. sadece masanızdaki çay , bira yada rakının miktarı ilgilendirir sizi.
sınırlı sayıda yeri olmasına rağmen edirnelilerin zaten kafalarında belirlediği 3-4 yer vardır. dışarı çıkıldığında ayakların seni oraya götürür direk. sıra sıra kafelerin olduğu bir alanda bile gittiğin yer hep aynıdır. bilen bilir bedesten etrafında onlarca dönerci vardır. fakat edirneli genelde hep aynı dönercisine gider. yani her dönercinin kendi müşterisi vardır. orayla dost olursun ahpab olursun gelen giden insanlar sana selam bile vermeye başlar.
selam meselesine girmişken. edirne belli bir saatten sonra sessizliğe bürünür. 01-02 suları hemen hemen her yer gibi. o zaman bom boş olur caddeler. dışarıdaki insanlar ya meyhaneden geliyorlardır yada büfeye bira almaya gidiyorlardır. sokakta gördüğün bir sarhoş aniden iyi akşamlar diyebilir sana. tanısada tanımasada.

gezilecek tek bir caddesinin olması dezavantajdır. ama insanları sıcakkanlı, kötülük düşünmeyen yegane insanlardır.