din

bireyleri doğaüstü bir güce veya kutsal kabul edilen değerlere bağlayan, inançlar, ahlak kuralları, ibadetler ve ritüeller bütünüdür.

Karl Marx için adaletsizliklerin yarattığı acıyı hafifleten, ezilenlere teselli veren ve onları hayata bağlayan bir afyon, Emile Durkheim içinse insanları ortak inançlar ve ritüeller etrafında birbirine bağlayıp onlara aidiyet hissi veren, anomi krizlerini önleyip toplumu ayakta tutandır kesinlikle şüphesiz. ikisi de dine inanmasa da dinin işlevsel yönlerini net bir şekilde ortaya koymuş yani toplumu bir arada tutan tutkal işlevi ve acı çeken yoksulluk içinde yaşayan insanların teselli kaynağı (bir dahakine kralsın boolum işlevi)

Kesin bilgiye yönelik inanç. (bkz: inanç). Burada yazar; inanç kelimesinin "tanımı"nın, din'deki inancın karşılığı olduğunu söylüyor.

inanç kelimesinin tanımı orada git bak ve öğren, peki "dine inanç" nasıl bu şekilde somut olabilir? Aynı oranda yanılgı payı vardır. ikiside aynı oranda delil sunar. Zira tüm tarihi bilmiyoruz, bugün tanım dediğimiz kelimelerin çoğu yorum olabilir! işte akıl tam da bu bilgi ile davranır. Bu bilgi kişide pasif olduğunda aklı da yoktur. Din aklı hedef gösterdiğine göre...

dini kuranı kerim mealinden öğrenin. bu işin doğrusu bu. yazıyorum çünkü eğrisi de var.

"Din, edeb demektir... Edeb; hadlere riayet... Hadlere riayet; haya ve hicâb...
Haya ve hicâb; örtü ve perde... Örtü ve perde; tecrit... Tecrit hakikatinde; nizâm...
islâm baştanbaşa nizâm demektir!.."

salih mirzabeyoğlu

dinde sıralama vardır:
1-allah
2-kuranı kerim
3-hz muhammed aleyhisselamın sünneti
4-peygamberler
5-sahabeler
6-alimler

sıralamayı karıştıranlar müşriklerdir. hangi konuda ne hüküm vereceğimize aklımız ile karar veririz.

dinde sıralama yoktur. sadece allah vardır. allahın berisinde hiç birşey olamaz. bundan başka düşünmek şirktir.

--spoiler--
hangi konuda ne hüküm vereceğimize aklımız ile karar veririz.
--spoiler--
aklınızla karar verecekseniz kur'an ve sünnete ne gerek vardı!?
fıkha ne gerek vardı!?

din allah’ı bilmektir. öyle ki allah’tan başka hiçbir şey bilemeyeceğini bilmektir.