depresyon

Anda olma, anda kalma yeteneğinin geçici bi süreyle kaybı olarak biliyorum.

şu anki psikolojik hâlimdir.

Abartılan bir şey ve üstelik çözümü basit, bir iş uğraş bulup buna yoğunlaşacaksınız ve bir bakmışsınız artık depresyonda değilsiniz.

depresyondayım unutuldum, aldatıldım
sevgilimden ayrıldım, çok yalnızım.

Bazen senelerce sürer. Ruh hali olarak kanıksarsınız. Muhakkak bir işle meşgul olun bununla beraber kendinizi gelistirmek icin kurslara gidebilirsiniz her yerde halk egitim ve ismek kursları mevcut, arkadaşlarınız varsa onlarla vakit geçirmeye önem verin, yoksa en önemlisi kendinizle aranızı bozmayın kendinizi sevin ve suçlamayın. Şartları daha iyiye nasil getirebilirsiniz onu düşünün, kendinizi salmayın. ilaçlar evet bir süre iyi gelir ama yine iş sizde biter. Evet.

"...Şüphesiz, güçlükle beraber bir kolaylık vardır. Öyleyse bir işi bitirince diğerine koyul. Ancak Rabbine yönel ve yalvar.” (inşirah)

Çok ciddi bir illet. Hafife almak olmaz. ilerleyen yaşlarda bunamayı da hızlandırıyor.
Onunla 21. yılımdayım ve beni asla terk etmedi. Bu gidişle de terk etmesi zor gözüküyor.

şu an içinde bulunduğum durum...

6 defa yazmasan anlamayacakmıydık ?

Mevsim geçişlerinde çoşan hede.

depresyona en iyi gelen şey hamburger pokus kartıma da indirim varmış oh daha ne olsun.

kişiliğini sergileme iradesini gösterme isteğinin ortadan kalkması durumu olarak biliyorum.

sevilen şeylerden bile zevk alamamaktır.

yaşadığımdan beri olaylardan daha çok etkilenmeye başladım.

kişinin bu halinin farkına varmaması ya da bunu ifade etmekten çekinmesi daha büyük sorunlara yol açar. Bu nedenle mutlaka destek almalı.

Major versiyonu güçlüdür.
Şahsen son 8 senedir güçlenmek üzere zihnimde donup kaldığını düşünüyorum. Bir çaresizlik, geç kalmışlık, acı tecrübeler toplamında zihin kararıyor.
Her şeye rağmen telkin, terapi, ilaç ile tedavisi var. Ancak zaman ve farklı maceraların heyecanı da şart… yoksa geçmez.

Çok yoğun bir şekilde girmem çünkü çelik gibi olduk hayat bizi şam çeliğine çevirdi.

yaşamayanların "zamanla geçer" sandığı hastalık.

yaşadığım için çok iyi biliyorum.

Bazı günler sebepsiz yere mutluyken bazı günler gelen * Boğucu histir. Öyle manasız yere bir cisme odaklanıp bakarken yanındakinin sana seslenmesiyle bozulan bir büyüsü vardır. Kafanda birkaç tane daha senin kavga kıyamet koparması ancak dışarıda dönen dünyaya kaptan inecek var diye mırıldanmaya bile takatinin kalmamasıdır. Sigaranın zammının içtiğin paket sayısını arttırmasıdır. Ve bu döngüden kurtulmak için kendimi gülümsememe, uzun yolda haykıra haykıra şarkı söylememe ve motosiklete başlamama neden olan hastalıktır. ilaç motosiklet tavsiye ederim. Hızlı olması eftaldir. Adrenalin sana neden hayatta olduğunun cevabını bulduruyor ya da hayatta kalma reflekslerin güçleniyor. medikal depresyonu sadece baskılıyor.

Öncelikle söylemeliyim bundan daha kötüsü vardır ama benim yaşadığım en boktan süreç, Temmuz'dan bu güne, burayı terk etmeme, insanlardan kopmama, aydınlanmama ve değişmem üzerinde kesinlikle etkisi olan bir süreç. Bunu geçtiğimiz dönem psikiyatr ile taçlandırdık ve teşhis koyduk manik depresyon ve anksiyete bozukluğu. Hayatsız gibi yaşattığı aylar oldu geçen sürece dair pek bir fikrim yok yaşamaktan uzaktım çünkü, şimdilerde ise bunun minör halindeyim yani olabildiğince az arada yokluyor ama öldürmez gibi. Hayatı enlerde ve diplerde yaşayan biri için teşhis koyulabilecek en nokta atışı hastalık olduğunu düşünüyorum. ilaç tedavisi gördüm 2 aya yakın sonra alkolsüz hayat beni yordu. şu hayatta keyif aldığım bir noktayı kesmek, o yüzden ilaçları saldım şimdi iyiyim yine kötü bi durum yok. Anksiyete vurup panik atağa bağlamazsa sıkıntı olmaz. Kafama göre ilaç kesme doğru bir hareket değildi belki ama bu hayatta ne doğru ki sanki.

zamanla kendiliğinden geçmesini beklemek yerine bir uzmandan psikolojik destek alınmalıdır.

bende yok.

Ruhun kapanmayan yarası.
Uzunca bi süre içinde bulunduğum çok geç teşhis koyulan hastalık.
Bayaca uzun bi süredir bu durumdaymışım da iyileşince farkına varabildim.
Peki ya gerçekten iyileştim mi?
Öyle sanıyordum. artık ilaçları da bırakmıştım.
Bi kaç gün önce hayattan bi tokat daha yiyene kadarmış kendimi iyi hissetmem.
Ama bu sefer iyileşmek için başka yollar denemeye karar verdim. Mesela olan her şeyi kabullenmek gibi. Tüm psikologlar da bunu demiyor mu zaten…

profesyonel yardım almadan bilemezsiniz, debelenip durursunuz, boşu boşuna eziyet çekersiniz. yarın randevu alıp gidin.

bu kelimenin çok fazla anlamı dışında kullanılıp ele ayağa düşürüldüğünü düşünmekteyim.