cide

cocuklugumun ve omrumun en guzel yillarinin gectigi ,kastamonunun en uzak ve en guzel yeri, surgun kasabasi... rifat ilgazin,suha tugtepe nin,serdar ortac in, huner coskuner in memleketi
rifat ilgazin sariyazmave karadenizin kiyiciginda romanlarinda ve 40 yil once 40 yil sonra ani kitabinda bahsi gecen ,13 kilometre kumsali ile karadenizin belkide en uzun kumsali olan goc sehri..sair le sehri arasinda oldukca etkileyici bir bag vardir.
1980 de elleri kelepceli ,gozleri bagli,70 yasindaki yazari yuruttukleri caddenin adi cok degil 6 yil sonra adini alir ve
sair ne zaman hasta olsa ona kasabasindan bahsederler atesi dusermis yuzune renk gelirmis..
surgun kasabasi olmasi ise garip bir ironi tasir. donemin devlet memurlarini siyasi nedenlerle sehrin en uzak kasabasina surme politikasi, eskiden beri uygulana gelen klasik bir surgun yontemidir.hos olan ise kasabaya her surulen memurun saskinlik icerisinde kalmasi ve bir sure sonra yerlesip orali olmasidir. adeta bir kilim motifi gibi islenmis deniz -orman birlesimi yemyesil ve inciyi andiran guzelligiyle, surgun bir nevi odule donusur.kasaba kendi esrafinca, karadenizin moskovasi olarak cagrilir. kastamonu gibi oldukca muhafazakar yorede, dogal olarak burada bir zamanlar surgune gonderilmislerce egitilmis nesilleri dusunun.
kaybettigi nufusunu goz onune alindiginda istanbulun 34.ilcesi demek neredeyse gercekci bir saptama olacaktir(*)ve azimsanmayacak bir yurtdisi nufusuna da sahiptir(*)
raki tuketimini oldukca cogaltan dogal seyir zevkinin yaninda ,kalkinma baglaminda elleri kollari baglanmis olan kasaba, bekledigi siyasi kudreti de arkasinda goremediginden olsa gerek gitgide tukenmeye baslar. 80ler 90 lar boyunca fabrikalar birbiri ardina kapanir .basiretsiz kasaba politikacilari nedeniyle sesini duyuramaz .her klasik sark sehri gibi gelen politikacilarini sehrin girisinde kurban keserek karsilayip , onlardan sadece begenmedikleri memurlari surme taleplerini ileten bir sistemin elinde oyuncak olur.
her insanin yureginde kendi dogup buyudugu yerlerin doldurulmaz yeri vardir.cocuklugunda teravi namazina gidiyorum deyip erik agaclarinda harcanan vakitler,dalindan yenen meyvalar,ilk bisiklete binmeler,ilk sevgililer ve insana 10 bin kilometre oteden ince bir sizi saplayan ozlem..kasabam

edit: gidin gorun temmuzun ilk haftasi nefis bir festivali vardir.rifat ilgaz sariyazma kultur ve sanat festivali
http://www.cide.gen.tr adresinden de resimlerini gorebilirsiniz

komşusu sinop'ta gerze ne ise kastamonu'da cide o.

cide harika bir yer. mutlaka görülmesi lazım.

nasıl bir yoldur o öyle her gidişimde içler dışlar çarpımına ugramış sayılar gibi midem bi garip oluyor.viraj viraj viraj...

gördüğüm en güzel sahil kenti. kastamonu dan 2,5 saate ulaştığım doğaya doymak isteyenlerin uğrak yeri.

Kastamonunun en güzel ilçesi, rıfat ılgazın memleketidir.

karadeniz'in en uzun plajına sahip güzide ilçe. *

virajlı yolu, muhteşem sahili, muhteşem doğası, rıfat ılgaz vs. vs.
memleketim.

90 lı yıllarda bir çocuk olarak belki de en büyük korkumdu cide. "bir gün birileri tarafından keşfedilir de düzeni ve yapısı bozulursa nasıl dayanırım ben" diyordum çocukça .

edit:imla

kastamonu sınırları içerisinde yaşayan sınav gençliğinin c-şıkkına ceyhan değil de cide demelerine sebep teşkil eden yer.
üniversitede de c-şıkkına yine cide derseniz anlamaz kimse (cide ne cidde mi?). memleket özlemi duyarsınız ansızın.

85 köyü olan ve yıllardır gelişimine katkı sağlanamayan bir kastamonu ilçesidir.her şey bi yana kızları çok güzeldir.yolda kimsenin dönüp de bir kere bile bakmadığı kızlardan herhangi birine ilk görüşte aşık olunabilir.aman diyeyim sahilinde ve çarşısında (geriye ne kaldı ki zaten)gezmeyin anında bir kıza aşık olabilirsiniz.(o zaman giderosa gidin abicim orda kız-mız yok).

kastamonu'nun güzel bir sahil kasabası.

yazlık bir yer olmasıyla nam salmış olsa da şubat'ta da güzelliğinden pek bir şey kaybetmiyormuş burası, onu gördük. sahili yine güzel, havası yine güzel. sadece sahil civarlarında insan görünmüyor pek. özellikle akşamları sahilde yürüyüşe çıkarsanız müstakil bir cennet bahçesinde tek başınıza dolaşıyor hissine kapılabilirsiniz. ama çarşı dedikleri, cide'nin merkezi olan yer gün içinde gayet hareketli. tabi tıklım tıklım bir kalabalıktan bahsetmiyorum. ama sahilin tenhalığına bir tezat oluşturuyor yine de.

cide'nin on- on beş kilometre kadar batısında kalan gideros koyu da kesinlikle görülmeli. kış vakti gidildiğinde ne bir çay bahçesi ne de açık bir lokanta bulunabiliyor(gerçi sanırım yaz vakti açık olan yerler de bir elin parmakları kadar sadece. ufacık bir koy). ama manzaraya hayran hayran bakıp dönmek için bile gidilir gideros'a.

çarşı'ya giderken yol üstünde rıfat ılgaz'ın evi de var. içine girmek nasip olmadı bize. dışarıdan bakabildik sadece. meşhur sarı yazmalardan da sıkıştırmışlardı pencerelere. hoştu, güzeldi. üstadı andık.

görebildiğimiz kadarıyla insanları da iyiydi cide'nin. hiçbir sıkıntımız olmadı. hatta bartınlı bir minibüsçü abimiz çok ilgilendi bizimle sağ olsun. bartın'ı, kurucaşile'yi, amasra'yı da gezilecek yerler listesine yazdık.

oldukça uzun keskin virajlı yolu olmasına rağmen gidip görülmesi gereken, kastamonu ilinin en uzun sahil şeridine sahip ilçesi.

sadece ilçe merkezi ve sahiliyle değil seksen küsür köyüyle harikalar diyarı gibi. ayrıca ilçe 1950 leri andıran ufak tefek görüntülere sahip, bunları görebilmek ilginç bir olgun katıyor.

yeşille, mavinin kaynaştığı cennet.

kastamonu nun en güzel ilçesi. yaz akşamları sahil boyunca turlamak müthiş keyif verir insana.