buried

uzun zamandır bir filmden bu kadar çarpılmamıştım.

yönetmen: Rodrigo Cortés
başrol oyuncusu: Ryan Reynolds
imdb puanı: 7,0 (8 olabilirdi)
konsept olarak "the exam"a benzettiğim filmdir. izleyenlerin uzun süre aklından çıkmayacaktır.
filmin son 5 dakikasında tutsağın eşi ile yaptığı 1 dakikalık görüşme gözlerimden yaş getirdi. sonrasında telefondan gelen heyecanlı seslerin bir türlü tabutun dışından duyulmadığını fark ettiğimde neredeyse gözlerimden yaşlar boşalacaktı. ayrıca filmi bu kadar beğenmemin sebebi filmin beklenmedik bir sonla hüzünlü bir şekilde bitmiş olmasıdır. ayrıca filmin mutlu sonla bitmemiş olması izleyicinin daha sonraki zamanlarda da filmi düşünmesine sebep oluyor. film izlenip bittikten sonra oyuncuların,yapımcıların isimleri geçerken siz "hayır ya bitmiş olamaz böyle olmamalıydı şu yazıların bitmesini bekleyim mutlaka bir sahne daha vardır" diye düşünürken gerçekten de beklediğiniz sahne gelir: tahtanın üzerine yazılmış 2 kelime : "mark white..." onun devamında telefonun ucundan gelen bir ses "üzgünüm, çok üzgünüm...".
henüz hayattayken" izlenmesi gereken filmlerden birisi kesinlikle.

son zamanlarda izlediğim en sıradışı film. klostrofobisi olanların uzak durması gereken filmdir aynı zamanda.

Gorduğum en duşuk butçeli film.

(bkz: buried plymouth)

gece izlendiğinde kötü etkiler bırakan, ezan sahnesinde aha imana gelicek şimdi diye yorumladığım * izlenesi gayet güzel film.

maliyeti 100 doları geçmeyen film.

Bir kez daha anladım ki gerilim filmleri bana göre değil.

Teröristlerle anlaşma yapılmaz.

Rodrigo Cortes'in yönettiği mükemmel film. Tek mekanda geçmesine rağmen sıkmayan tam tersi sürekleyici film. Ryan Reynolds gayet iyi oynamış. Bir kaç tane güzel mesajı da var filmin.

Sonu depresyona sokar.

iliklerime kadar titredim, empati kurunca nefes darlığı da başladı. korkulara kıyasla bu tür filmler daha çok etkiliyor kesinlikle. hele o ''it's mark white. - i'm sorry, paul. i'm so sorry.'' kısmı yerle bir etti.

Seyrederken insanı geren, sonuyla dehşete düşüren film.

zamanın nasıl geçtiğini anlamadığınız bir gerilim filmi. tek bir mekanda çekilen ender güzel filmlerden bu film. ayrıca finali de gayet güzel. bazı filmler finale kadar iyi gider ama finalde sınıfta kalır. bu film finale kadar geriyor,finalde de doksana çakıyor golü. şimdiye kadar izlemediğime pişman oldum.

Bride ve tabut hikayesi bunun yanında parodi gibi kalıyor. Çok iyi film.

filmi izleyeli baya oldu. bitince balkona çıkıp, o alabildiğim nefesin serinliğiyle ağlamıştım bi müddet. ne kadar iyi film onu siz tartışın ama izlenince insanın amına koyan filmler listesine kafadan bir numara olur.

this... this is just like being buried alive.

sonunda orospu çocukları diyerek tepki verdiğim manyakça film. cidden insan psikolojisini etkiliyor. tek mekan tek oyuncu ile bir o kadar da akıcı bir film.

--spoiler--
o adam kurtulsa bu kadar güzel olmazdı o film.
--spoiler--

Su an o adamin yerinde olmak isterdim.

Ne zaman kapana kisilmis hissetsem aklima bu film gelir.