vizyonsuz çomar.

kanatlanır, ama kanatılır bütün boşluklar
ve aynalar her gün bir başka yalan söyler
kalınır geride çizilmiş hayatlardan
geride yağmurlardan ve çığlıklardan
herkes çizer boşluğunu

her aşk başlarken pembe
ayrılıkta rengi siyah yalnızlığın
(herkes arar pembesini 
oysa kendinden ötesi yoktur
kimse sevmez yalnızlıkta gölgesini...)

herkes sever doğumunu
kim sever ölümünü?
herkes sever doğrusunu
kim sever yanlışını?
herkes susar ayıbını
herkes susar ayıbını...

herkes bilir gitmesini
bir zaman öğrenirsin
gideni sırtından öpmesini
herkes yaşar hasretini...

herkes yaşamakla suçlu, 
aşkıyla hükümlüdür
herkes doğarken ölümlüdür

herkes ölür ölümünü
göğe salıp düşlerini
salıp tenini, nefesini
bırakır ceketini

yılmaz odabaşı

gülsek mi ağlasak mı bilemedim! arkadaşım 3 cm ile kaçırıyor, sizin yüzünüzden çıkamadı o gün. bunun hesabını kim verecek sorarım size kim?

babasına göre değişir bu durum tabi. bazı insanların babası çok sert ve katı olur benimki onların aksine iyi huyludur, sinirlenmedikçe tabi. birbirine hep laf atan iki arkadaş gibiyiz genelde.

the xx-ı dare you.

kalbime dokunan güzel dizi.

ilk 2 gün geceleri çok zorlu geçen sancı. sonrası daha rahat. ağrı kesici dışında bacakları yukara çekip uyumak bi nebze iyi geliyor.

geçen sene ygs sosyale hiç çalışmamıştım arada bunlardan 1-2 video izlerdim. sonuç, 19 doğru 12 yanlış... sorun onlarda değil bende muhtemelen.

https://www.youtube.com/watch?v=UtRWKwsWmkg
merak eden varsa; burda açık ve akıcı bi şekilde yaşayan bi kadın üzerinden anlatılmış.

olmasına sevindiğim yürüyüş. umarım her şey yolunda gider.

haftaya gitmekte olacağım memleketim.

tarafsız bakıldığında yanlıştır. kadın çalışanlar var, onlar da mı cumaya gidiyor? herkes müslüman değil bu ülkede, bu unutuluyor hep. inanmayanı da var hristiyanı da var yahudisi de var.

ilk ellerine. sonra dudaklarına ardından gözlerine. ama kesinlikle ilk ellere, hoşuma gidiyor.

70'liği dünden beri midemi altüst etmiş durumda.

-eğer waterproof rimel sürecekseniz lensinize değdirmemeye çalışın. bunu malesef deneyimim sayesinde söylüyorum. lensin ortasındaki o benekler asla çıkmıyor. yedek lensiniz de yoksa o gün cehenneme dönüşebiliyor.
-minik bi yırtık olsa da o lensi çöpe atın direk. bi kaç saat sonra gözler yanmaya başlıyor ve acıyor.
-yanınızda mutlaka lens solüsyonunuzu taşıyın.
-lens solüsyonu yerine su kullanmayın. ben yaptım, siz yapmayın. canınız çok yanar.
-lensle havuza girmeyin. gevşiyor ve tam oturmuyor bi daha.

memnun kalmayanın olmadığı bebek pişik kremi. kullananların deneyimlerine göre kızarıklıkları azaltıp, yumuşacık bi cilt bırakıyormuş geriye.
bugün 2. deneyimim ve izlenimim şu şekilde. vıcık vıcık bi hissiyatı var. çıkarması cidden zor. ama sonuç tüm gün yumuşak yüz.

bu da kim
https://www.google.com.tr...=662#imgrc=oxLyEOu9uFsD5M:
(bkz: kim possible)

2 elma, 2 turuncu havuç, 1 siyah havuç ve yarım limonu atın katı meyve sıkacağına. afiyetle için, bi teşekkürünüzü alırım sonradan.

cole'un 'i see dead people' itirafında bulunduğu sahnede kamera bruce willis'in yüzüne epey yakından ve uzun süren bir çekim yapmış. prodüktör, kameranın bu çekiminden ötürü seyircinin malcolm'un ölü olduğunu anlamasından bi hayli çekinmiş. neyse ki deneme izletmelerindeki ve filmin son halini izleyen hiçbir izleyici bunun farkına varmamış.

--spoiler--
doktor: sınıfta sorun çıkarmayan bir çocuksun değil mi?
çocuk: hayır pek öyle sayılmaz... bir keresinde bir resim çizdim, herkes çok üzüldü, öğretmenler toplantı yaptılar, annemi çağırdılar.
doktor: peki ne çizmiştin?
çocuk: tornavidayla öldürülen adamlar, vurulmuş insanlar v.b...
doktor: peki şimdi ne çiziyorsun?
çocuk: şimdi gülen insanlar, koşan köpekler ve gökkuşağı çiziyorum... gökkuşağı çizince toplantı yapmıyorlar...
--spoiler--

insan zihninin ilkel ego savunma mekanizması, beynin kaldıramayacağı kadar fazla stres üreten tüm gerçekleri reddeder. buna inkar denir.

dan brown-cehennem.