bencillik

insanoğlunun içinde bulunduğu çoğu durum. hep kendini düşünmek için yaratılmış gibi davranan insanlar. sanki asla düzelemeyecek olan iç düşünceler. hep kendi iyiliği için yaşayan ve bunu kendine misyon olarak belirlemiş insan! belki de sorun bizde değil sistem de diyenleriniz olacak. bizi bencil olmaya iten şeyler. mutlaka var evet. önce kendini düşün nidaları. evet bir yere kadar doğru. ama hep kendini düşünmek göründüğü kadar iyi değil. ben butonu bile ayrı bir bencil bence. bence ile başlayıp bence ile biten cümleler de. sen butonu olsun bir de. orda senle ilgili sıkıntılara yardımcı olayım ben. olsun arkadaşım ya ben yardımı seviyorum...

Benciller tek başınadırlar,kimseleri yoktur.

azı karar çoğu zarar olan insan özelliği ...

bünyesinde sencillik barındırmayan yaratık.

Bencil olma durumu, hodbinlik, egoistlik, egoizm..

(bkz: enaniyet)

(bkz: seovi)

diger bir deyisle egoizm, hatta baska bir deyisle hodbinlik.

Ben My sam My da Benim. Gibi sacma loglar oluşturulabilicek bi başlık

kurulan ben imparatorluğunda yalnız bir çocuğa dönüşmektir.

(bkz: empati yoksunluğu)

(bkz: egoizm)

ben merkezcilik, yalnızca kendini dusunmektir.
kibirdir ozu. yok saymak, yanında oturandan kendini yuksek gormektir, daha iyi oldugunu dusunmek ve kendinin her zaman en iyisine layik oldugunu sanmaktır. bunu dusunduren nedir acaba? beynin hangi bolgesi, hangi metabolizma boyle dusunur.

tek paylasabilicegi olum olanlara ne acı. paylasıcak bir sevgiye sahip olmayanlara ne kadar yazık.
insanlıgı unutturan bencillige lanet okumak lazım, sadece birey degil millet, dunya bencilliginede.

"insanlarının gozlerinin rengi farklı olsada, goz yasları aynıdır..."

(bkz: ben merkezcilik)

hayatın en büyük öğretisi, biraz acıtır, hüzünlendirir.

insanların doğuştan değil sonradan edindiği bir kavram. hayatta herşey için aç kalmamak, duygu yoksunluğu çekmemek için, birçok şey için en önemlisi hayatta kalabilmek için olunması gerekir.

'bencillik kötüdür','bencil insanlardan nefret ederim hiç sevmem' denildigini duymusuzdur hep. ama tüm insanların bencil oldugunu bilmeliyiz. burada bencilliğin iyi,kötü,yanlıs ya da dogru oldugunu söylemiyorum. benciliz evet..söyle ki;yakınını kaybeden* birisinin ne fısıldadığına bakarsanız sunlara benzer seyler duyarsınız 'ben simdi ne yapıcam','ben sensiz ne yaparım','beni bırakıp nasıl gittin' söyledikleri hep kendi ile ilgili esle dostla ilgili ne var?belki 'yapacagı cok sey vardı'denilir bunların yanında nadiren. benciliz ama ne kadar benciliz önemli olan dozu degil mi?

dünyaya gelirken haberimiz bile yok,belki çok istenmedik,belki kaza ile olduk,bir bencillik,bir menfaat yüzünden burada degil miyiz?

'asıl verir gibi yaparak hediyeyi kendiniz almaya calısanlardan biri misiniz?'diye sormus bize nietzsche.

sevdiğiniz kişinin sizi sevmeyip sadece onu sevmenize izin vermesidir.*

(bkz: menfaat)

"ben" cilik olarak düşünülmesi gereken kavramdır. ne kadar inkar edilsede her insan bencildir ve hep öyle kalacaktır. ne olursa olsun ne yapılırsa yapılsın önce kişinin kendisi gelmektedir. böyle gelmiştir. böyle gidecektir. boşu boşuna "insan kendine yenik " olmuyordur.

Ego içinden yükselen bir kaledir. Kendine istemektir, faydacılıktır. Büyük aştan ileri gelir, dev yıkımlar yaratır. Sapkın ruhtan doğar, çamura batırır. Toplumda vezir de eder rezil de.. Her küçük hırsın büyümesini sağlar. Böyle bir lanettir bencillik insanoğluna.