bencillik

--spoiler--
kendilerini her zaman haklı çıkarabileceklerini sanıyorlar; oysa karşılarında ben varken onlar her zaman haksızlar.
--spoiler--

hep ben hep ben demek.

(bkz: bencillik teoremi)

her insanda var olan(zaten de var olmasi gereken)egonun sesini,kendi sesimiz sanmamiz.

(bkz: egoist)

-hocam şimdi o sigara üstündeki resimler kalkacakmış, sağlık vergisi falan filan diyolar.
-evet, onu desteklerim. şimdi ben olmam da, hadi oldum diyelim. kanser oldum mese..
-nasıl olmam ya?
-ıımff..olmam olm işte. bencil adamım ben.

e be dürzü, bencillikle ne alakası var. bunlar örtmen bi de.

kendi isteğinin gerçekleşmesi için didinip de karşı tarafın bunu gerçekleştirmemesi halinde onu bencillikle suçlamaktır. esas bencil kim, bunu çözmek lazımdır..

(bkz: egoizm)

bu sene bende oluşan hastalık kaptırdım mı sorunları anlatmaya düşünmüyorum karşıdakini öyle değişik bir durum.

insan seksten ve küfürden rahatsız olduğu kadar, bencillikten ve sahiplenmekten rahatsız olsa. şimdi koloni kuruyorduk, 4. galaksiye.

sevdiklerinizden önce ölmeyi istemektir bencillik.
önce ölüp onların yasını tutmak istememek, arkalarından ağlamak istememek, sofraya bir tabak eksik geldiğinde duygulanmak istememektir.

(bkz: gen bencildir)

ne rende gibi olacaksın,hep bana hep bana,
ne keser gibi olacaksın,hep sana hep sana,
olursan testere gibi olacaksın.
bir sana,bir bana.

(bkz: bencilik)

insan eylemlerinin kökeninde 'ben sevgisi' vardır.

Mantığın temelinde yatan kavramdır.

sana ''sen bir hiçsin'' deyip, sen hiç olup önünde ''iyi ki sana muhtacım'' dedikten sonra kendisi bir hiç olamayan, kaf dağının tepesinden inemeyen kişinin tabiatıdır.

kişilik bozukluğudur , iyi biri olmak için sencil olacaksın .

sevgilime "seni ben mutlu etmiyorsam, senin mutluluğundan banane" dediğimde olmakla suçlandığım sıfat.

kavram ilk düşünüldüğünde akla aynı şeyleri getirir. kendini düşünmek, istediğini yapmak vb.. aslında irdeleyip bakılınca her insan bencildir ve bu kötü bir şey değildir. yani aslında insanın kendisi için yaptığı şeylerdir. en basitinden yemek yemek gibi. ya da kişinin bir yakını ölünce üzülmek, ağlamak da bir bencilliktir bence. çünkü üzülen kişi orda kendini düşünür. onu bir daha göremiceği, yanında olamıcağı için. ama diğer kişi üzülür mü bilinmez. bu yüzden kanımca "ben"cil insan kötü yorumlanmamalıdır. keşke kendisini düşünen, ama kötü amaçlı düşünen kişilerin adı bencil olmasa.

insanın her hücresine sinsice sinen bir şey. çirkin bir parazite benzer belki görüntüsü. belki sesi vardır, algı eşiğimizin üstündedir de duyamayız, ama duymama sebebimiz eşiğin altında olması değildir asla. o kadar çirkin bir şeyden o kadar naif ses çıkmaz gibi, hı? dişleri minik çark dişlileri gibi sivri ve üstelik keskindir ki bu denli kemirebilir maruz bıraktığı kişiyi. sahip olmak nasıl bir duygudur ki? sahibi olmak mı daha çok yorar maruz kalmak mı peki? sorulara gark eyleyen çirkin canavar; hiçbir zaman sevemedim seni.

sadece insana dair bir özellik olmadığı olum aşamalarından öte oluşma kaynağı ve nedenselliğinin getirdiği sonuç üzerinden tanımlamaya gidilmesi gerektiği kanısına istinaden öngörülmüş açıklamalar, yapılandırılmış hissiyatın hissi belirsizliğinde anlam kazanır ki bencillik; insan yaratım sürecinin bir yansımasının kaynaklanmasından ziyade yalıtılmış biilginin muhafaza yerinin çıkış noktası anlam kazandığı oluştan daha fazla önemli değildir ve bu veri var olan hissiyatın ortaya çıkışından önce var olduğu gerçeği onun çıkarım sürecindeki realitesine bir ispat özelliği taşımaz. bencilliğin hedonist bir getiri olması onun sadece insan-hayvan kapsamında değil bütün canlı türlerinde önemli ve gerekli, olmazsa olmaz yaradılış getirisi olduğu gerçeğini doğurur. bu çerçevede bencilliği olumsuz bir olgusal tavır olarak algılamak insan fizyolojik yapısına, biyolojisine kimyasına cahillice bir reddedişinin kapılarını aralar ki bu aralama insan mükemmeliyetçiliğine örnekte oluşturur. mükemmelliyetçilikte zaten başlı başına eylemsizlikten ziyade onca tefekkür'e rağmen en nihayetinde karar verdiği eylemlerin şapşallığından ve varımsızlığından bahsetmek daha yerinde olur.

keseri sürekli kendine doğru vurmaktır.

testere gibi olacaksın. bir oraya bir sana. bir oraya bir bu tarafa.

her insanın sahip olduğu ve yeri gelince allahına kadar kullandığı, muhabbeti geçtiğinde ise "ben çok vericiyimdir hiç bencil değilimdir" diye kendini kandırdığı temel dürtü..

(bkz: paylaşımsızcılık)