baba

Annemizi bafileyen adam.

kırıcı olmaya programlanmış sanki.
ejderha gibi, hep ateş hep!
tamiri mümkün olmayan yıkıntılar bunlar
bir şeyler için çok geç zamanlara oynuyor...

Baba: En bilgili, en güçlü, en güzel, en cesurdur; öğreten, akıl veren, eğiten, koruyan, yönlendirendir. Baba: kızının sahibidir.

Kız: babasının yanında korunaklı, güzel, akıllı, cesurdur; öğrenen, söz dinleyen, eğitilen, yaramazlık yapandır. Babası, fiziksel olarak yanında olamadığı zamanlarda babasının gölgesinden, ruhsal varlığından güç alıp kendini koruyandır. Babasının kızı olmak için çabalayandır. Kız: babasına aittir.

Bu yüzden her "babacığım" ve "kızım" denildiğinde; tamamen ait ve sahip olmanın hazzını yaşarlar.

dünyaya gelmemize sebep olan iki kişiden biridir. *
herkesin tatması gereken "baba sevgisi" duygusunu bize tattıran kişidir ayrıca, yıllar geçip kendi paranızı kazandığınızda ve aylık geliriniz babanızın aylık gelirinden yüksek olsa bile ara ara "paran var mı?" diye soran kişidir.

görsel

annelik duygusal, içgüdüsel bunlara dayanarak psikolojiktir.çocuk anne rahmine düştüğünde hormonal dengeye dayanarak oluşur. babalık ise yavaşça kazanılan bir emek sonrası oluşan duygusal yapıdır.mantıken düşünüldüğünde emekle kazanılmış işin değeri her zaman daha çoktur.babalık bu yüzden belkide kutsaldır.

Bazılarinda yaradır.

dedenin ölmesinden sonra, insanın çöküşüne şahitlik etmemize neden olan varlıktır.

evlatların seçme şanslarının olmadığı 'varlık' ve 'imtihan' sebepleridir.

Hayata bakışımı değiştiren insandır. Ben kendimi küçük kız çocuğu olarak görürken bana koca bir adammışım gibi bakan adamdır. En sevdiğim, bu yüzden de elimden ilk alınandır.

bu sabah kaybetme korkusunu yaşamışımdır. allah başımızdan etmesin.

annemin seçerken bana sormadığı kişi.

oğlunun ilk kahramanı, kızının ilk aşkıdır.

spermlerini anne rahmine göndererek dünyaya gelmenizde büyük role sahip olan gereksiz. (yazar burada kendi babasından bahsetmiş)

genelde annenizi siken adamdır. ayrıca zamanında sırf eve misafir geldiğinde çalayım diye beni gitar kursuna göndermeye çalışmışlığı da vardır. ben bateri diye tutturunca ya gitar ya hiç demiştir. sonuç olarak ben kendi imkanlarımla bateriyi öğrenmişimdir. şu sıralar yetenek sizsiniz de 5 yaşında bi çocuk bateri çalmakta ve babam "bizim oğlan da çok istediydi bundan ama apartmanda olmaz ki.." gibisinden konuşmakta. vurasım var ağzına.

evlat tarafından asla ağlatılmaması gereken adamdır. baba allah'ın gölgesi gibidir yer yüzünde evlat için.

annemin kocası, halamın amcamın kardeşi, kuzenimin amcası yani herkesin farklı bir şey dediği güvenilmez bir adam.

hakkında nasıl hissedebileceğini bilemediğin bir insandır kendisi. bi gün düşünürsün babam benim işte korur beni kollar danışır bana, önemser.akşamına bütün düşündüklerini tersine çıkarıverir.çünkü baba sana önem verirken belki de bunu görevi bellediği içindir.babayım ben yapmam lazım dediği içindir.ama ona ters düşen bir durum olduğunda sana bırak danışmayı ezer geçer, ne olduğunu bile anlamazsın.sonra yine düşünürsün, galiba kötü bir babam var ama yine de seviyorum dersin. bunu içinden söylerken bile on kez düşünürsün.

Babalar baş belasıdır, kimin babaya ihtiyacı var ki hele de kötüyse.

kızar, kızdırır, sizi anlamadığını hissettirir ama onu anlamanızı bekler.
ama asla kötü değildir. çekinir evet, duvarları vardır. konuşmaz evlatlarıyla öyle her şeyi. ama sever, çok sever. asla sizin başkası tarafından üzülmenize tahammül edemez.

önünde dayanamayıp, kendimi tutamayıp ağladığım gün "koca bebek" derken sesinin titrediğini, gözlerinin dolduğunu gördüm ya. bir de saçlarımı okşayıp, beni bağrına bastın ya. bir de "benimle hep böyle konuş yavrum, sakın susma, ne derdin olursa olsun bana anlat" dedin ya. ister çekilmez ol, ister lanet, ister huysuz; hiç fark etmez. ben senin yıkılmaz dediğin duvarlarının arkasında beklerim, yine gitmem.

olmak istediğimdir.

bir annenin yerini asla tutmaz...

baba demek seni senden daha cok dusunen ve seven adam demek.

bir baba gittiğinde;
arkanı yasladığın duvar
sabahları sıcak ekmek
okul harçlığı, otobüs bileti
ciğerinden bir parça gider
gider de gider...

en sinirli anında bile,
dudağının kenarında bir gülümseme
bayramda öpülecek el
çocuklarımızı sırtında taşıyan
o sevimli dede gider
gider de gider...

bir içten "oğlum, kızım" sözünün sahibi
inatçı bir siyasetçi
koca bir beden
çocuk bir yürek
anneyle yapılan lüzumsuz tartışmalar
heyecanlı bir taraftar
çalışkan bir "adam" gider
gider de gider...

bir sarılmaya, bir çift söze bile
fırsat vermez Azrail
vakit geldiği zaman
sadece baban değil
atan gider
canın gider
kanın gider
gider de gider...

dolmaz boşluğu kısa zamanda
hep bir ses ararsın, bir nefes
bir anahtar tıkırtısı
yanlış bir iş yapınca
gözünün içine bakılmasını
ama sadece beklersin

çünkü;
bir baba gittiğinde,
sadece baban değil;
bir dostun,
bir arkadaşın,
bir sırdaşın,
bir öğretmenin,
bir ustan,
bir yanın gider...

babama ilk cep telefonu aldığımızda uzunca bir süre kontörü olmadı. (hayırlı evladız ya hep kendimize alıyorduk) o da naapsın çağrı atardı hep, onu aramamız için. yine çağrılarından 5-6 sını ardı ardına yaptı ben de dönüş yaptım. babamın telefonu açar açmaz söylediği ilk cümle:

-hee ne var? (sanki ben ona defalarca çağrı atmışım o da beni arıyor gibi bir muamele ve ses tonunda! error, mavi ekrar, 404 ve ne kadar hata imajı varsa onları veriyorum kısa bir süre..)
-baba sen çağrı attın ben aradım sen söyleceksin ne olduğunu?
-bıdı bıdı
-bıdı bıdı diye giderdi...

bir de ben gün içi yorumumu geçip yaşadığım olayların tamamını anlatsam da babam her konuşma sonrası:

-eeee daha ne var ne yok?
-valla ben anlattım babuş.. bildiğin gibi işe git; işten gel. mod bu. yani ekstra bir şey yok.
-ezo ne yapıyor? (minik kedim)
-o da iyi naapsın. evde yemek yapıyor işte. ben de yoldayım gidiyorum.
-eeeee daha ne var ne yok..

vesselam seviyorum bu koca yürekli adamı. hem de enlemine boylamına.