baba

çocukken bir gün gelir; insanlarında ölmek zorunda olduklarını, herkesin öleceğini öğrenmek durumunda kalırsınız ve farkedersiniz ki siz de dahil olmak üzere sevdiğiniz herkes bir gün gelip ölecek. işte o günden bu yana her gün korkarım babamı kaybetmekten, her şeyden kıymetli benim için.

Not: ihtimali dahi bu derece tribe sokuyorken, gerçekten kaybetmiş olanların neler yaşadığını tahmin dahi edemiyorum. allah sabır versin...

insanın sabrını en çok zorlayandır. her erkek baba olabilir ama her erkek babalık yapamaz.

Galiba dünyada dayanacağı hiçkimsesi olmayan adamdır.Dana gibi olursunuz ama yine de ona dayanırsınız,hanım ona güvenir,çoluk çocuk ona güvenir,iş yerinde çalışanlar ona güvenir. Peki ya o zor zamanlarında kime sırtını dayar? kime trip atabilir?

neden bilmiyorum, bir türlü yaranamadığım insan. evet bugüne kadar istediğim her şeyi gerçekleştirememiş olabilirim, yerinde olmak istediğim insanlar da var ama hiçbir zaman öyle vasat bir insan da olmadım. buna rağmen kendisinden sıklıkla duyduğum yegane laf ''senden bi bok olmaz'' oldu hep. en son ne zaman takdir edildim ya da yaptığım bi şeyi beğendi bilemiyorum.
nasıl ''bok'' olunacağını hiç öğrenemeyeceğim sanırım.

görsel

açık ve net.

evdeki bayat ekmekleri, bilmem kaç günlük yemekleri yiyen, sabahın köründe çıkıp çocuklarına sıcak ekmek alan adam. yemekte çocuklarının sevdiği bir şey varsa canı peynir ekmek isteyen adam. kendi 5 senelik ayakkabısına pençe yaptırıp, çocuklarına, top oynarken patlattıkları 1 aylık ayakkabının hesabını sormayan adam. kendisinden utandığım adam. 4 yıldır bir sürü boktan şeye para ve zaman harcayıp kabrini bir türlü yaptıramadığım adam *.

bir Manowar parçasıdır. Her dilde söylenen bu parça Türkçe'de söylenmiştir.

kimi zaman bir yabancıdır, tanışma fırsatını çok geç bulursunuz.

amcanın iki katı.

otogardan biletimi alıp eve öyle gitmiştim. bir kaç kelime söyleyecektim... fazlasına gerek yoktu. oda "ben yarın gidiyorum" olacaktı. eve gittigimde kanepeye oturmuş, her zamanki gibi bir bakış attı, hoşgeldin evladım der gibiydi. askerden yeni gelmiş evladına sarılamamıştı bile doya doya. oturduk... bir süre onu izledim sadece. o yanlız adamı. bütün sıkıntılarını artık içine atmaya başlamış olan adamı izledim. annem gitigi günden beri yanlızdı o koca adam. çayı çok severdi, kardeşime "bir çay koyda içelim" dedi. çayı içerken "ben yarın gidiyorum" dedim. bir şey demedi, diyemedi. konuşulacak yerde caresiz susmak vardırya, ha işte onu yaşıyordu resmen babam. biliyordu evladının gitmesi şuan için en iyi çözümdü. ben gittim. bir seher vakti memleketimden yola çıktım. hiç kimsemin olmadıgı bir beldeye. ama hala babamın o günkü hali içimde bir kor gibidir, desem yüregi yakan bir ateş. arayamıyorum onu... çünkü aradıgımda göz yaşlarımı tutamıyorum. neden sonra ögrendim ki, babam dört senedir her gece yatagından kalkıp balkonda gizli gizli benim için aglarmış. benim için lan!!! benim gibi bir adam için aglarmış.
keşke yanında olsamda "baba aglama yeter" diye bilsem. eger babanız, anneniz yanınızdaysa gidip sarılın. ben yapamadım. bazı şeyler için geç kalmayın.
baba candır lan.
bunları niye yazdım bilmiyorum. yanlızlıgı iliklerime kadar hisettigim şu anda her halde.....offfffff. kısaca babamı çok özledim lan.
babalarınızı sımsıkı yakalayın ki gitmesin. sizleri terketmesin.

nereye gidersen git her daim orda oldugunu bilirsin.baba candır.

Kalecin oluyorlar çocukken
Sen sevin diye gol oluyor bütün toplar
Bir zaman sonra libero
Arkanı topluyorlar
Top geçse, adam geçmiyor...
Yeni yetmeliğinde hepsi iki yönlü orta saha
Maddi-manevi pasların en güzelini atıyorlar.
Bazen de dokuz numaralar
Öğüt niyetine doksana takıyorlar, çıkartamıyorsun...
Sonra gidiyorlar...
"10 numaralar öldü" diyorlar ya şimdi
Belki de ondan işte...

Yücedir,verdiği sevgi,aşıladığı alışkanlıklar,öğütleri hiçbir şeye değişilmez.

baba bu yazıyı hiç okumayacaksın ve bilmiyeceksin benim içimde açtığın yaraları ama sende aynı şeyleri hissediyorsun ben biliyorum. senden hesap sormak değil niyetim sadece ben böyle büyümek istemiyordum...neden bana hiç sarılmadın baba. neden bir kere benimle oyun oynamadın. belkide ben o yuzden hep çocuk kalmak istiyorum. bir gün sen benimle oynarsın diye. ben bir babayı özlüyorum. her seferinde kavga etmek istemiyorum. bir kere beni hatırla baba. beni ara. kızım iyi misin de. bana yeter baba. benden kaçma. ya da kendinden bilmiyorum. ama kızının sana çok ihtiyacı var baba. benim hayatta kullanmadığım tek bir kelime var '' babacığım '' bu kelimeyi hep kullanmak istemişimdir. sen hep kendi kahırlı dünyanda yaşadın bizden uzak. ama ben senin sevgine muhtaçtım ve halada oyleyim.

bu dünyadan göçüp gittiğinde çocukluktan çıkarsın. büyümüş olursun çünkü bilirsin arkanda seni koruyacak, destekleyecek birisi olmadığını.

gücün simgesi.

yanında olmasa da insanı güvende hissettiren tek kişi.
(bkz: koruyucu melek)

hayatınız boyunca ondaki şefkat ve sevgiyi başka hiç bir erkekte bulamazsınız. ( bulursanız evlenin )

bu gün ağlarken gördüğüm güzel varlık. çocuğunu 3 yerden vurmuşlar.yoğun bakımda. kendisini de vurmuşlar, parmakları kopmuş. ama o oğlunun acısıyla serum bile takılmak istemiyor. duramıyor yerinde.

ananın erkek versiyonudur.

bir sıfat

görsel

görsel

görsel

görsel

ayrı yaşıyorum kendisinden. aynı şehirdeyiz ama pek görüşmüyoruz. belki ayda bir. dün gece kaza yapmış motorla. hastaneye gittiğimde her tarafı kan içindeydi. iki eli göğsüne konmuş ve ellerinin arasına kimliği tutuşturulmuş. buz gibi adamımdır ben. en sevdiğimin ölüm haberini alayım kılım kıpırdamaz. ama seni öyle görünce içim azda olsa cız etmedi değil. ne bileyim babasın sonuçta işte.
ben niye bunu buraya yazdım şimdi ?

edit : baba diye başlıkmı açılır lan ?

keşke ben doğduğumda ölseymiş hiç tanımazdım oh mis.

diyar pala'nın duygusal parçasının adı. babanızla sorununuz veya kötü anınız varsa ağlatabilir uyarıyım.

hayattaki en büyük başarısı sevişerek çocuk üretmek olan loserlara verdiğimiz isim.