baba

Baba; ümittir, pencerede beklenen.
Kapıda karşılanan mutluluktur baba.
Sesi güvendir babanın, kokusu huzur.
Baştan ayağa güç, tepeden tırnağa merhamet.
Baba; evin ışığı, evladın aşığı...
Anneyse başın tacı, babadır o tacın başı...

evlat saipsiz

adamın dibidir. koca çınar gibi adamdır.
çocuklarına sevgilerini belli etmeseler de iyi insandırlar.

günleri bugün olan şahıslar. arkanızda duran en sağlam bireylerdir. çoğu sevgilerini belli etmeseler de aslında onların en kıymetlilerisinizdir.

Emektir. Aile ilişkilerinin temelinde var olduğuna inandığım emek hukukunun taraflarından birisidir.

insanın en uzakta gördüğü ama en yakından hissettiği kişidir. çoğu insan babasıyla arkadaş gibi olamamıştır ancak sevgisi bu seviyenin çok üstündedir. babalar gününüz kutlu olsun. babasını kaybedenlere de baş sağlığı dilekleriyle...

bazen aksamlari size gofret getirsin istersiniz. sabahlari öperek uyandirsin. yere düştüğünuzde elinizden tutup kaldirsin.. ama o yoktur belki de hic olmayacaktir. baba içim cok acıyor...

hakkını hiç bir zaman ödeyemiyeceğimiz insan.

en iyi navigasyondur.

Her zaman her yerde herşeye rağmen her hakükarda insanın yanında olan saygı duyulası insan.

Bilmem hatırlar mısın?
Çok küçük yaşlardayken ben, seni uyarmıştı arkadaşların; ' senin belanı bu çocuk tüttürecek diye'
Tekmelenen bir wc kapısında takılı kaldı sevgi ile saygı arasındaki incecik yapraklar... içeride nasıl huzursuzdum bilir misin?... Hatırlar mısın?
ya saçımı traş ederken burnum akıyor diye attığın fırçayı o bağırmaları... yanında ki dayıma haklı olduğunu gösterme çabalarını hatırlamadın mı?
Ben sigara içebilecek kadar büyümüşken okulun ortasında yanağıma ve de futbol hayatıma attığın o tokadı, pardon şamarı... o acıyı...?
ilk kez sigara ile yakalandığımda sana, beni evden kovduğunu... ben gitmeyince senin evi terk ettiğini, üstüne şehri terk etmek zorunda kaldığımı...
Odtü'den profesör diye, dersimize girip herkesin içinde attığın fırçayla beni yerin dibine soktuğunu...
Gözümün içine baka baka yalan konuşup, sırf evladınım diye insan yerine koymadığın anları...
Daha öğrenciyken ben, senden para almanın ne kadar zor olabileceğini o zamanlarda acıtarak anlattığını...
Hayatta hepsini geçmişken bugün, okul yıllarında beni kıyasladığın çocuklarla artık kıyaslayamadığını...
Bana kızdığında anneme, anneme kızdığında hepimize kan kusturduğunu...
Bu dünyanın en cahilce ve de acizce suçlamasını hiç de hak etmeyen birine yaptığını...
Senin karşında hiç bir fikrimize değer vermediğini... hatta sormadığını...
Abime yaptıklarından sonra hiç de utanmadan 'ben hiç bir şey yapmadım' açıklamalarını, yalanlarını...
Yediğim herhangi bir boku hiç vakit kaybetmeden herkese anlattığını...
ticaret hayatına yeni başlamışken, küçük hatalar yapmama izin vermediğini... Haliyle bugün bile radikal kararlar alamadığımı...
özel hayat konusunda bana hiç bir şekilde bir gramlık bile saygı göstermediğin ergenlik dönemlerimi...
söylesene baba hatırlar mısın... ben söyleyeyim senin yerine... sen benim yaptıklarımı tekrar etmekten... onları defalarca kez anlatmaktan vakit bulup da bunları hatırlamazsın...
Dedemin cenazesine gittiğinde onunla küs olduğunuzu... bir hiç uğruna 100 yaşındaki adamı sana dargın şekilde defnettiğinizi...
Hatırlamazsın dimi...
ben hatırlarım senin de yerine... ama korkma sana hatırlatmam bir kez daha... çünkü sen haklı çıkarsın... çünkü sen en son sözü değil, en çok sözü söylersin...
Kaç kez aylarca küs kaldık seninle... gençliğimin yarısı sana kırgın ya da dargın geçti... Korktuğumdan değil... Anlamadığımdan kaçtım hep senden...
Bugün de aynıyım... Kaçıyorum senden...
Sen bunları hatırlamayacaksın yine bugün... Belki içinden geçireceksin haftaya 'babalar gününde bile aramadı' diye...
Evet aramadım... aramayacağım da...
Yukarıda yazan sebeplerden dolayı değil ama... ben onları her daim hatırlasam da sen görmezsin benim hatırladığımı... göstermem sana..
Göstermem çünkü; görmen gereken ve de hala göremediğin son bir şey daha var aklımda, yarınlarımda...
Seninle son konuşmamızda kurduğun tek bir cümle... unutmadım... unutmayacağım...
ve sana da unutmayacağımı sessizlik ve hissizlik ile anlatacağım...
her zaman evlatlar hata yapmaz... bazen babalar da özür diler... Gurursuz olduğundan değil... Baba olduğundan be...!!!! Baba olduğundan...
Sen özür dilemeden, benden sana bu dünyada evlat olmaz.

Bir kalem daha aldım elime... Bu sefer hikayemde sen yoksun baba...

(bkz: dağ)

bir erkek olarak aklımdan geçmeyen düşünce.

Benden baba maba olmaz lan, gecenin 1'inde kek, cips, kola üçlüsüyle dizi izliyorum, dünya yansa başımdan aşağı bi bardak su döker dizi izlemeye devam ederim, lan benim teyzelerim memur insanlar baya 6buçuk'da uyanan tipler, ben niye böyle oldum Allah'ım? Neyim eksik, neyim fazla lan benim? Sürekli bi yerleri bombalama isteği var içimde, terörist olmayayım diye duygularımı bastıra bastıra sığır gibi bi herif oldum çıktım, benim şu an elimde Kalaşnikov'la Bolivya dağlarında olmam gerek lan ne işim var oğlum benim burada? Kim verdi lan bu cipsi elime? Allah'ım sen affet ama bana bi yanlışlık olmuş gibime geliyor? Emin misin benim Türkiye'ye gönderileceğime? Meksika'da Kartel, Japonya'da Kamikaze Pilotu, Almanya'da Nazi Subayı falan olmayayım ben sakın? isyanım sana değil kendime Ya Rabbim! ''NE ÇEKTiĞiMi BiR BEN BiR ALLAAAHHH BiLiYOOORRR!!!'' (Bülent Ersoy sesiyle)

4 harf, 2 heceden oluşan basit fakat anlamı kitaplara sığmayacak bir kelimedir.
Hele babanızı kaybetmişseniz...
Hiç bir şey tarif edemez yokluğunu, dolduramaz gidişi ile bıraktığı o boşluğu.
Baba; babadır, adamdır.

yaklaşık 3 hafta önce sahip olduğum ad,
ben böyle olacağını bilmezdim.
kokusunu içime çekerken nefesimin kesileceğini,
sevdiğim kadının gözleri minicik bir keretada olacağını,
bu kadar pembe doğacağını, *
kendimi sert erkek sanarken,
ilk kucağıma aldığımda ağlayacağımı hiç tahmin edemezdim.

her sabah sırf daha güzel diye teee anasının nikahındaki fırından susamlı ekmek almaya giden fakat dünden kalan ekmek ziyan olmasın diye getirdiği sıcacık çıtır çıtır ekmeği değil de bayat olanı yiyen adamdır..

baba da olsa, işaret parmağıyla üçlü koltuk gösterilip, "geç bakalıp, seninle konuşacaklarımız var" denebilecek kişi.

Aklıma geldikçe neden baba? Diyip ağlatan.

sperm denince akla gelen ve harçlık bankası diye adlandırdıgımız canlı.

henüz olamadığım ama olmaktan gurur duyacağım yüce mevki. söylerken bile heyecanlandım.

Hayatta en hakiki mürşittir.

Kolay ek olmasından çocukların genellikle ilk söylediğidir.

psikolojide ayrı bir yeri olan adam nitekim freuda göre tanrı, yüceltilmiş bir baba figürüdür.

30 yaşında da olsam ses tonundan her zaman güven duyduğum adam. 60 yaşına da gelsem keşke hep yanımda olsa diyeceğim adam.

seviyorum seni "adam" . adamsın, babasın, erkeksin !!!

ne zaman sıkıntıya düşsek arkamızda hissettiğimiz devasa manevi gücümüz.

Uyurken ve açken yaklaşılmaması gereken şahıs.