baba ve piç

ilk sayfalarında insan tasvirlerinde ve betimlemelerden sıkılıp ''okumayacağım''dediğim ama yarıda kitap bırakmak adetim olmadığı için okuduğum ve 100 150 sayfadan sonra asıl konunun başladığı Elif Şafak kitabı.Anti milliyetçi bir dille kaleme aldığı kitapta uç noktalardan insanları aynı çatı altında buluşturması çok saçma .( mecazen değil gerçekten aynı çatı altında buluşturuyor. Anarşist genç kız , aşırı dindar ablası,piskolojik sorunları olan bir diğer abla vs. vs. okadar birbirlerinden alakasız karakterler ki aynı ailede yetişmiş olduklarına inanmadım açıkcası) Yine de sonunda beni ters köşe yatırdı. Hafif ağlayacak gibi oldum sonunda lan .

elif şafak'ın betimlemelerinin bitmediği bir kitabı.

içinde barındırdığı büyük trajedinin yanında buram buram istanbul kokan kitaptır.

yarın yapılacak olan lys 3 edebiyat-coğrafya sınavında, yazar eser eşleştirmelerinde çıkarsa dumur edebilecek elif şafağın bir romanı.

elif şafak'ı bir daha takdir etmeye sebep olmuş, anlatımı, akıcılığı, sürükleyiciliği, olay örgüsü ile mükemmel, okunmaya değer, yarısından sonrasında daha bir soluksuz okunan romandır.

fazla sürükleyici olmayan, konunun gereğinden fazla ''ermeni soykırımı'' üzerinde dolanmasıyla biraz sıkıcı olan fakat sonlara doğru düzelen bir ''eh işte'' romanıdır.

çarpıcı olsun diye konulmuş bir kitap adı. halbuki baba belli olduktan sonra çocuk piç olur mu hiç. halbukiden sonraki kısım da benim çarpıcı kitabımın adı olsun.

Can sıkıntısından elime alıp bir çırpıda okuyuverdiğim ve bitirdiğim anda midemi bulandıran elif şafak romanı. ramazanda böyle romanlar değil de, ilim irfan eserleri okunması yeğdir efendim.
--spoiler--
insan kendi kardeşine hallenir mi lan mustafa ?
--spoiler--

kitap. başını okudum. bayağı karmaşık bişi.

sona yaklaştıkça, bitmesin diye günde 3 defa 2 sayfa okuduğum kitaptı bu. aslı ingilizce olduğundan türkçe çeviride bazı bize özgü hatalara rastlayıp, çok da üzerinde durmamaya çalışmıştım. misal,

asya'nın annesine teyzesi demesi durumu zehranın da buna ses çıkarmaması sonunda açığa kavuşuyor (annesi, teyzesi, annesi, teyzesi..) halbuki babanın kardeşine biz hala diyoruz, ama ingilizce bu iki şey için de aynı lafı kullandığından (bkz: aunt) bir aksaklık oluşuyor.

ermeni soy kırımı için yazdıklarınınsa sonuna kadar arkasşındayım; çünkü bir türk gibi değil, romanın yazarı olarak oluşturduğu karakterleri konuşturmuş, onu düşündürtmüştür. roman karakterleri yazardan bağımsızdır, onlar oluşturulduktan sonra yazara kalan konuşulan ve düşünülenleri yazmaktır...

anlıyorsunuz di mi??

harika bir kurgudur. mustafa'nın yıllarca türkiye'ye gelmemesi, zehra'nın çocuğun babasının kim olduğunu saklaması, ermeni ailesiyle, türk ailenin geçmişteki bağları...

özellikle, bar bölümlerini okumaktan oldukça keyif almıştım.

ayrıca, ermeni soy kırımı için yazılanlar için, elif şafak'a binlerce kez teşekkürler. çok cesurca!

elif safagin inci sozluk yazari oldugunu dusunmeme sebep veren kitabinin adi. Devami icin: (bkz: suku ver pic)

ermeni sempatizanlığı olan bir kitap.*

kurgusu, karmaşası çok iyi ve açık verilmeden yazılmış elif şafak kitabı. 376 sayfadır.

ışık hızıyla okunabilen, amatör okuyucuların da haz alabileceği, yazınsal değeri ve önemi tartışılabilir roman.

gökten kafana ne yağarsa yağsın asla küfretmeyeceksin.buna yağmur da dahil.yukarıdan üzerine ne düşerse düşsün, kabulün olmalı.sağanak ne kadar şiddetli, tipi ne denli dondurucu olursa olsun, bulutların biz aşağıdakilere reva gördüklerine sövemezsin.böyledir bu düzen.bunu herkes bilir.
diye başlayan çeşitli eleştirilere maruz kalsa da hayatımda tekrar okumak isteyeceğim bir kitap, elif şafak ın muazzam kitabı.

empatiyle okunması gereken kitap.

tesadufu abartmis olan kitap... maalesef kitap hos,okunur olsa da icerik kitabin satmasi ve para kazandirmasi ayrica da yazari zengin ve unlu yapmasi icin bilerek secilmis gibi...boyle hassas bir mesele daha farkli kaleme alinabilirdi.bu konuda ece temelkuranin agrinin derinligi kitabini tercih ederim.insani acidan ele alinmis sadece turk ya da ermeni olmak acisindan degil.

öyle bir kitap ki her türlü bokluk türk ailesindeyken geri kalan tüm güzellikler ermeni ailesine bahşedilmiş. ama kötü kitap mı değil tabii ki.

--spoiler--
"doğrusunu isterseniz sevgili madam sürgün ruhum ve sevgili türk adında bir kız ... diyasporadaki ermeniler arasında türklerin soykırımını kabul etmesini asla istemeyecek olanlar var. çünkü türkler bunu kabul edecek olurlarsa ayağımızın altındaki halıyı çekip, bizi bir arada tutan en güçlü ve belki de tek bağı ortadan kaldıracaklar. tıpkı türklerin yapılan haksızlığı inkar etme alışkanlığı olması gibi, ermenilerin de yapılan haksızlığın hatırasına dört elle yapışıp, 'mazlum' kimliğinin keyfini sürme alışkanlığı var. görünüşe göre iki tarafın da değişmesi şart. iki tarafın da acilen terk etmesi gereken kabuklaşmış dogmaları var."
--spoiler--

syf.271

elif şafak'ın ingilizce olarak kaleme aldığı kitabı. olaylı geçmişini göz ardı edersek, su gibi okunan, zekice kurgulanmış bir kitap. kitap kapağından bölüm isimlerine, karakter analizlerine kadar bütün parçalar bir araya getirildiğinde, insana "vay be kadın yazmış" dedirtiyor.

--spoiler--
Ermeni yavşaklığından başka bir işe yaramayacak iyi bir kurguyla süslenmiş Elif Şafak kitabıdır.
--spoiler--
yazar demeye bin şahit gerektiren yazarımsı kişilik.

elif şafak'ın diğer kitaplarına göre kurgusu eksik kalmış ama diyalogları ve üslubu yine beni benden almıştır. elif şafak'a neden aşık olduğumu bana bir kez daha gösterdiğinden çok sevdim. okuyun okutun. ama önceki sayfalarda karadeniz gazetesinde yazılanlardan etkilenmeyin saın zira. bu diyaloglar bir sohbetin içerisinde geçiyor ve bunlara verilen cevaplar var.

gizliden gizliye işlenmiş olan ermeni sorunuyla elif şafağın türklüğü aşağılamış olduğu öne sürülüp mahkemelere düşmesine sebep olan kitap.
ayrıca kitaptaki kurgu ve tesadüfler de kitabın ilginç yanlarındandır.
zehranın kızına gelecek olursak babasının kim olduğuna dair hiçbir şekilde soru sormayan hatta annesine bile teyze şeklinde hitap eden genç kızımız. kitap boyunca babasını merak etmediği veya sormadığı için çok söylenirsiniz, fakat kitap sonunda babasının aslında dayısı olduğunu öğrendiğinizde bazı şeyleri bilmemenin bilmekten çok daha iyi olduğunu anlamış olursunuz.

isminin reklam amaciyla baba ve pic olarak turkceye cevrildigi konusunda insani düsündüren kitap. icerik bakimindan degerlendirirken insanin kesinlikle empati kurarak bazi seyleri dusunmesi gerekir, zira körü körüne milliyetcilik yapilarak bu kitap üzerinden bi yere varilamaz. her ne kadar hakkinda davalar acilsada bence yazar olaylara farkli iki bakis acisiyla yaklasmis. okumaya basladiginizda sizde bagimlilik yapacak derecede sürükleyicidir. ermeni soykirimi var yada yok diye bir sey demiyorum ama eger bu olaylarda bir yerlere varmak istiyorsak kesinlikle bu kitaptaki bakis acisini önemsemeliyiz. ayrica pamuk gibi birilerine yaranma amaci tasidigina inanmiyorum. kisaca kesinlikle okunmasi gereken bir elif safak romanidir.

biliyorum simdi bunu gören herkes eksi oy verecek ama yinede hrant dink in su konusmasinin basindaki sözleri anlamaya calismakta fayda oldugunu düsünüyorum: http://www.facebook.com/v...deo.php?v=105256449499876