baba ve piç

ilk sayfalarında insan tasvirlerinde ve betimlemelerden sıkılıp ''okumayacağım''dediğim ama yarıda kitap bırakmak adetim olmadığı için okuduğum ve 100 150 sayfadan sonra asıl konunun başladığı Elif Şafak kitabı.Anti milliyetçi bir dille kaleme aldığı kitapta uç noktalardan insanları aynı çatı altında buluşturması çok saçma .( mecazen değil gerçekten aynı çatı altında buluşturuyor. Anarşist genç kız , aşırı dindar ablası,piskolojik sorunları olan bir diğer abla vs. vs. okadar birbirlerinden alakasız karakterler ki aynı ailede yetişmiş olduklarına inanmadım açıkcası) Yine de sonunda beni ters köşe yatırdı. Hafif ağlayacak gibi oldum sonunda lan .