aşk

dikkat etmek gerekir,ne de olsa o da 3 harfli.

şiir ve yazılarda geçen, üç nokta ve virgüllere anlam kazandıran ruh halidir.

bazen biter bir anda. sonra dünyada en çok önemsediğiniz insan yine kendiniz olursunuz. o zaman kafanızı dinleyin biraz, bencillik de bazen iyidir.

Önceleri sadece görmek istersin,sonra dokunmak ilerisi sarılmak,öpmek..
Zaman geçer birliktelik istersin o da olur.
Ama hiçbiri ilk zamanki onu görme,sesini duyma arzusundan güçlü değildir.
Saf aşk güzel..
özenirim bazen platoniklere,başkaları her bir şeyi yapar mutlu olamazken bir bakış onlara yeter,yetinmesini bilirler sizlayarak da olsa.
Aramakmıa oyda sevmek,
Özlemekmiş oysa sevmek

Aşk, karanlık bir soytarıya benzer. Oksijen kadar temiz ve yararlı, karbondioksit kadar pis ve zararlı.

Herhangı bır karayolunun, uzerıne ortulen gazete sayfalarının, altında sıcak bır asfaltın, soguyan cesetı ısıttıgı kadar, ısıtamadıysan yuregınde aşkı, bırak/ yokluktan delınmedıyse ayakkabın, aramaktan delınsın aşkı, ızını surmekten sevdaların, yokluktur aşkta, aşınsın fıkırlerın, yansın, bırak/ beynını kemıren , bır dusuncenın kaçak yolcusudur aşk, ölü gibi, ayagı yanmış cocuklar gıbı , topraga dokunmamıs ellerının arasına, başını aldıgın zaman, ıcınde bırının öldüğünü, sus'ar gıbı, ölür aşk...

olmazı olabileceğine inandırandır.

her şeyin mubah olduğu durumdur.

ademoğlunun havva kızına karşı dizlerinin dermanını çözdüren ve kor gibi kalbi tüttüren duygudur.

aşkın en güzel yanı maşuğunuz ile diller lal olup gözler ile konuşabilmenizdir.

Yeniden taşınır gibi
Yeni bir yere alışır gibi
Yeni doğmuş bebek gibi olursun diyorlar
Sevenler biliyorlar.

Aşk bir kız için dünyadaki bütün kızlardan vazgeçmek ve bundan zerre kadar pişmanlık duymamaktır bence.

erkeklerin kızları etkilemek için söylediği yalanlara inanmaları sonucu oluşan geçici ruh halidir.

kişiye özeldir, tıpkı tanımı gibi.

aşk dediğin nedir ki..

kişinin yaşına, olgunluğuna göre değişebilen kavramdır.
ancak değişmeyen belli başlı şeyler vardır. ilk tanışma anında, onu izleyen kısa süreçte hissedilen heyecanı aşk olarak tanımlamak aşkı fazlaca küçümsemektir.
geçmişindeki izlerden kurtulmuş, sevmeye hazır iki insan karşı karşıya geldiğinde, ten uyumu da mevcutsa eğer; özenle, özveriyle, istekle aşklarını büyütürler. özen göstermeye devam ettikçe de aşk bitmez.

ancak ne zaman ki bir taraf dikkati bırakır, diğer tarafı yormaya başlar; o zaman özen göstermeye istek kalmaz, aşk ölür.
ya da ne zaman ki bir taraf başka tenleri de tecrübe etmek istediğine karar verir, o zaman özen göstermeyi bırakır, aşk ölür.
yani ne zaman ki şu ya da bu nedenle özen göstermeyi bırakırsa insan, aşkı yaşatamaz.

aşk öyle fırtınalarla, o an ne hissediyorsan yapmalarla, bencilliklerle yaşanacak, hak edilecek şey değildir.
günümüz vurdumduymazlıklarıyla da elbette sonsuza dek sürecek aşklar olmayacaktır. kolay mı öyle?

Aşk yalnızlıktır.

(bkz: #14770217)

Başından büyük bir aşk geçmemiş her kadın için, bu bir eksikliktir;
Başından büyük bir aşk geçmiş her erkek için ise, bu bir fazlalıktır.
Erkeğin hayatında belki bir aşka yer vardır. Kadının ise aşkında belki bir hayata.

şu mideme bişey oluyor ya ha aşk işte o mide bulantısı gibi ama kusturmuyor.

materyalist bir düşünce akımından benimsediğim bir fikre göre; aşk:karşıdaki kişiden etkilenmendir.ileriye götürürsün tutku olur yerinde sayarsın mantık olur.

elma şekeridir: elma yenir elde kazığı kalır!

Celiskidir, mantik disiliktir. ask herseydir.

aşk sevdiğinin seni sevmemesidir. Sevse bile ona ulaşamamaktır. imkansızlıktır işte... Haberin olmadan seni senden alandır. Hiçbir zaman kavuşamayacağını bildiğin halde onu aklından çıkaramamaktır. Onun bir eşyasında kokusunu duymaktır. Bugün canını istese seve seve vermektir. Hemde hiç karşılık beklemeden...

kısa ve öz aşk, nefrettir.

kanımca en büyük sorunsallardan biridir. hatta çözümlenemeyecek kadar zor bir sorunsaldır.

sanırım aşkın ne olduğunu hiçbir zaman anlayamayacağımdan merakımı hep cezbetmiştir. yıllar yıllar önce aşkı yaşadığımı zannettiğim bir ilişkim vardı ama bitti. üstelik şuan en ufak birşey bile hissetmiyorum. aşk bu muydu? değildi. daha sonra ilk görüşte aşk diye nitelendirdiğim ama aslında bir beğenme ya da hoşlantıdan ibaret olan insanlar geçti hayatımdan. onlar da aşk değildi.
sonra aşkın nasıl hissettireceği üstünde uzun uzun düşünmeye başladım ve öyle hissedersem aşkı yaşadığıma emin olacağıma karar verdim. sevgilileri olan arkadaşlarıma sordum ve, onu gördüğünde heycanlanmak, kalbinin hızlıca atması, mutluluktan uçmak, onun yanında hiçbir şey düşünmemek gibi cevaplar aldım. belki de buydu aşk. fakat tek sorun, benim hepsini bir arada yaşayamıyor olmamdı ya da yaşadığım hislerin ertesi güne geçiyor olması. hep yanlış insana denk gelmemdi belkide sorun. ya da tam işte bu dediğim anda çıkan engellerdi.
aşk neydi? bu sorunun cevabını düşündükçe konuştuğum insana kendimi aşık olmaya zorladım. zorladıkça olamadım. olamadıkça yine sorunun cevabını aramaya yöneldim. belkide aşk, önüne çıkan her yanlış insanın seni hayal kırıklığına uğratması sonucu akşam yatağa yattığında kalbinin acıdığını hissetmektir. ya da gözünden dökülen yaşın yastığını ıslatmasıdır. belki de pencereyi açıp yıldızlara baktığında aklına onun gelmesidir ve onun asla yanında olmayacak olmasıdır. evet bence budur.

aşk kesinlikle acıdır.