artvin

memleketimdir. halk oyunları kültürü oldukça bilinir. bende şahsım adına memleketimi en iyi şekilde temsil edip halk oyunlarında 2 sene üst üste türkiye birinciliği kazandım.

hakim siyasi görüş sadece seçim sonuçlarına bakarak değil, direkt artvin ve rizelilerin anlattıklarından görülebileceği üzere batısındaki rize'yle tamamen zıttır.

bursa'ya çok sayıda göç vermiş bir sınır ilimiz. özellikle yıldırım'da çok sayıda artvinliye rastlayabilirsiniz.

hakim siyasi görüş, batı komşusu rize'yle tamamen zıttır.

10 temmuz 2013 çarşamba günü saat 19:56'da iftar yapacak şehir.

Bu sene gidememenin üzüntüsünü yaşadığım güzel şehir. bayramda da köyde düğün varmış. kurtlarımı dökemeyeceğim.

yusufeli ilçesinin yeşilliği doğa manzarası dillere destan olmuştur .

ramazanın en güzel geçeceği ildir. serin yeşillik iftarda erken oh mis. oraya kaçanlara selam olsun. * * evet.

yaklaşık bir hafta sonra gideceğim artvin'e. ninemin dedemin yanına. orada hayvancılık yapılır yaylalarda. otlar biçilir, bu otlar kışın hayvanlara yedirilir. ağustos böceği karınca hikayesi... ineğe öküze olan ilgi hindistan'dakinden katbekat fazladır artvin'de ama tapmıyoruz biz. en azından ben tapmıyorum. dedem tapıyor olabilir çünkü otu öküzlere kendi elleriyle veriyor, onların boyunlarını seviyor. ninem ise; inekleri sağarken hay gozün sevdugum inat etma daa güzel kizum diyor onlara. ben de fotoğraf çekiyorum sürekli. ninem ineklerinin flaştan etkilendiğini ve sütün bozulacağını iddia ediyor. bir keresinde flaş patlamıştı yine ve inek ayağını kaldırıp süt kovasının içine sokmuştu, bütün süt ziyan olmuştu. ben çok korkmuştum ama ninem bana değil ineğe kızmıştı flaştan etkilendi diye. o günden sonra fotoğraf makinesinin flaşını kapatıp fotoğraf çekerim. ninem bana bakarak ineğe kızmasın diye... artvin'de arıcılık da yapılır. bir keresinde petek yavru vermiş. yavru vermek, nasıl desem... ana arının yavruyu kesmesi gibi bir şey. iki arı grubu çatışıyor hangisi kazanırsa o kovanda kalıyor galiba. dedem bana bunu anlatmıştı ama unutmuşum efendim. neyse işte, bir keresinde dedem çüküm düşmesin diye mi bilmiyorum sıcağın ortasında petekten bal almaya çalışmıştı, arılar çok sinirlenmişti bu duruma ve etraftaki her şeye saldırıyorlardı. korku filmi gibiydi. sonra bizim oralarda çobancılık da yapılır. mesela beni koyunların peşine yollarlar, koyunlar dağları tepeleri benden iyi bilirler. ben kaybolunca onları takip etsem, akşama evde olurum. koyun deyip geçmeyin efendim. benden akıllılar. ama bazen salakları da çıkabiliyor. 3 gün boyunca bulamadığımız koyunları tee dürbünle dağın tepesinde görmüştü abim. kurtların 3 gün boyunca onları görememiş olması da ilginç. bizim oralarda kurt, ayı, domuz falan vardır. ayıyla karşılaşınca ölü taklidi yapmak pek işe yaramıyormuş. taş bulup fırlatıyormuşsun, kaçıyorlarmış. ölü taklidi yapınca sahiden ölüyormuşsun. bizim orada ayıya canavar denilir. dedem canavar diyor ona. dedemler canavardan bahsederken ben konudan uzaklaşıp canavar-ayı arasındaki atomik, molekülsel ve optiksel fizik farklılıkları ortaya koymaya çalışıyorum ama onlar çoktan kiraza yumulmuş oluyorlar. bizim oranın meyveleri de güzeldir. özellikle bizim köyün olduğu yerde hem akdeniz hem karadeniz iklimi görüldüğünden, özellikle çoruh vadisi boyunca uzanan alanlarda her türlü meyve, sebze yetişir. bir sene yetişip bir sene yetişmeyen erik çeşitleri falan da var. erik tohumlarının aralarındaki sohbetlerini de hep merak etmişimdir.

- bu sene çıkıyo muyduk ya?
+ valla ben de hatırlayamadım sen öyle sorunca.

neyse, köyde her şey olmasına rağmen yaylalarda telefon çekmemekte. yaylada televizyon da yok. ama elektrik var. bunun en güzel nimetlerinden birisi de radyo. ama o da tek yayın. trt... saat başları ve 10 geçeler çok önemli. 10 geçelerde spor haberleri var çünkü. kim kimi transfer etmiş, kim kimi yenmiş... köşe yazarlarının yaza yaza bitiremediği, sayfalar dolusu metin 2 dakikada bitiyor ya hani, buruk bir sevinç yaşıyor insan. trabzon'un anorthosis'e elendiği sene:

"trabzonspor, kıbrıs rum kesiminin güçsüz ekibi anorthosis'i 1-0 yenmesine rağmen elendi."

bu mudur yani lan. bu kadar basit mi! tamam sakinim. yağmurlu günlerde radyo da bozuluyor. o daha güzel oluyor aslında. hava kararınca içeri geçilir ve soba yakılır. evet buraya dikkat. temmuzun ortasında soba yakılır. ardanuç sobası deniliyor. cayır cayır. deli bir sobadır bu. yemekler yenilir, sütler içilir ve uyku vakti gelir. saat 9'dur. evet bildiğin 21:00'da uyulur. çünkü yapacak başka bir şey yoktur. sabah erken kalkmak gerekmektedir. sabah namazına yakın vakitte kalkılır kahvaltı yapmadan biraz otlarla uğraşılır, sonra kahvaltı... aç aç çalışmak çok sarıyor. bakmayın böyle anlattığıma. güneş doğmadan önce üşür insan ve güneş doğsa der içinden, güneş doğunca kavurur insanın içini, gölge arar olur insan. dağlardan rüzgarlar esse de dağdan gelen buz gibi su içilmeden o ateş sönmez, sonra uzaklardan bir tulum sesi gelir...

Yazın yaylaya çıkıp serinlenesi memleketim.

Şavşat gezilmesi şiddetle tavsiye edilen doğa harikası bir yurt köşesi.

bir karadeniz şehri. (tanım)
hala aşkımdan bir gram eksiltmediğim, hiç yanından yönünden dahi geçmediğim, görmediğim şehir.

" Şair yanlış söylemiş lafını,
Ben düzelttim gafını,
Paris'i değil dostum,
Artvin'i görmeden ölme. "

Nejat Uygur

favela ' dan hallice;
görsel

bu da gerçek favela;
görsel

Tanıdığım kadarıyla insanları renkli, eğlenceli, sempatik, yaratıcı, zeki kişiler. Yanlarında zamanın nasıl geçtiğini anlayamazsınız. aile içinde ara ara toplanılır ve eğlenceli aktiviteler gerçekleştirilir. oyun, skeç gibi.

Dünyama kattıkları kelimelerin başında 'seme' ve 'bed' var. Örnek cümle; bu ne bele bed bi yazı.

memleketim, ölmek istediğim yer. Bulutlar daha ne kadar yakın olabilir insana , uzatsam elimi değecek sanki yıldızlara, rüzgarın konuştuğu bir dil var aslında diye düşündüren mistik şehir.

memurlar için şark görevi bölgesine dahil olduğunda şaşırdığım yerdi. ta ki ev kiralarını duyana kadar.

kızları burun hariç güzeldir. bir de düzlük yok.sürekli dağa tırmanırsın. evet.

Taşına, suyuna, toprağına aşık olunan annemin memleketi. bir kere gitmiştim, malum çok uzak. bu sene de büyük ihtimalle gideceğim inşallah.

görsel

Karadeniz'in en doğusunda bulunan uç şehir.

macahel gibi eşsiz bir tabiat şaheserini barındıran güzel kentimiz.

yolları s harfiyle yazılmış, her yeri yeşil ve baktığınız her hangi bir dağ zirvesinden şarıl şarıl sularının aktığını göreceğiniz, güzel ülkemin belki de en güzel ve bakire doğasına sahip güzide ili.
sırtlan edasıyla saldıran hes firmalarının vermiş olduğu tahribe üzülürken, bir de bunun üstüne murgulda siyanürle altın aranacağı iddiasını duymuş olmam, beni benden geçirmiştir.

Karadeniz Bölgesi’nin Doğu Karadeniz Bölümü’nde yer alan bir ilimizdir. Yüzölçümü 7.436 km2. il toprakları, Karadeniz kıyılarından başlayarak bir yandan Gürcistan sınırına kadar, bir yandan Yal- nızçam Dağları’nın doruklarına kadar uzanır. Artvin toprakları oldukça engebelidir. Kıyı boyunda ve Çoruh ile onun bazı kollarının tabanında yer alan küçük düz alanlar dışında, vadilerle derin biçimde yarılmış, dağlık ya da tepelik bir yereyi vardır. Kuzey Anadolu Dağları’nın kıyı şeridi, Artvin ilinin batı kesiminde uzanır. Bu dağların en yüksek kesimleri Artvin – Rize – Erzurum il sınırlarının birbiriyle kesiştiği alanda yer alır. Bunlardan 3.932 m yük-sekliğindeki Kaçkar Dağı, Doğu Karadeniz Sıradağları’na bağlı kıyı dağlarının da en yüksek noktasını oluşturur. Pazar kentinin yaklaşık 40 km güneydoğusundaki Kaçkar Dağı’nın doruğu Artvin ilinin sınırları içindedir.

Kaynak: http://www.yeniansiklopedi.com/artvin/#ixzz2OPL06400

memleketim. her sene gidip görmeden o yaylalardaki havayı içime çekmeden kendime gelemediğim doğa harikası.
insanları da o denli mükemmeldir.

Tanju Durmaz'ın "Artvin benim vatanım" adlı şarkısı için çektiğim video klip ;
https://www.youtube.com/watch?v=8jIQBYLeFTQ

Doğu Karadeniz Bölümü'nde Türkiye'nin Gürcistan'la olan sınırında yer alan Artvin ilinin merkezi olan şehirdir. Dağlık bir alanda Çoruh vadisinin sol yamacında meyilli bir arazide kurulmuş olan Artvin kenti, Borçka'ya değin olan kesimde Çoruh vadisini izleyen, Borçka’dan sonra da Doğu Karadeniz kıyı dağlarnı Cankurtaran Geçidi ile Karadeniz kıyısındaki Hopa ilçesine bağlanmaktadır. Nüfusunun büyük kısmını Kıpçak Türkleri, Lazlar ve Gürcüler oluşturur.