ankara garı

TCDD'nin Ankara merkez tren istasyonudur. Mimarı Şekip Akalın'dır. inşaatı 4 Mart 1935 tarihinde başlamış ve 30 Ekim 1937 tarihine dek sürmüştür. Türkiye Cumhuriyeti Başkent'inin erken yıllarına ait yapıtlardan birisidir.
Günümüzde hâlen TCDD'nin Ankara ana istasyonu olarak kullanılmaktadır.
Gar binası içerisinde Atatürk Konutu ve Demiryolları Müzesi, Ankara Açık Hava Buharlı Lokomotif Müzesi, Demiryolu Müzesi ve Sanat Galerisi gibi unsurlar yer almaktadır.
*

japonlar tarafından istila edilen gardır. metrekareye 23 tane japon düşmektedir. özellikle sigara içilmeye çıkıldığında kendileriyle pek bir yakınlık kurulur. barış manço ve ilhan mansız sevgileri asla bitmez.

- sen ilihan mansiz?
+ no ilhan mansız ben nouma, pascal nouma.

tandoğan kapalı çarşısandan o iğrenç ortamdan geçilerek ulaşılabilecek hede. hafta sonları size askerler de eşlik eder tadından yenmez olur.

istanbul ile ankara arasındaki 1500 farktan birisidir. üstelik istanbul'da 2 tane var.

(bkz: haydarpaşa)

(bkz: sirkeci)

(bkz: yalnızlar garı)

angara garı olarak okunur.

koskoca ankaranın o büyüklükte garı olması ve bu garın rahat rahat yetmesi aslında bizim demiryolu anlamında utancımızdır.

Bu ada sahip bir şiir görmüştüm. insanın içini üşütüyor.

Yeri ulaşım itibariyle kötüdür. insanı illallah ettirir.

Yalnızlıktır, çok yalnızlıktır.

teröristin teröristi katletmesi mi.
lütfen katletmek kelimesinin anlamını öğrenelim.

https://www.youtube.com/watch?v=g0j8X4Pr7Yg

ailem ankara´da otururken kullandığım yerdir. kalbimde özel bir yeri vardır. mavi tren bir ekol iken o trene bindiğim ve indiğim gardır , bu gar.

Garip kokar. Hafif hüzün verir garip şekilde.

hayatım boyunca ankara’da yaşamış olmama rağmen hiç kullanmadığım yalnızca önünden geçtiğim tren garı. Gerçekten daha kapısından ilginç, kendine has bir kokusu vardır.

son çıkan haberlere göre burası da yıkılacakmış.

Garda 30 larda resmi çekilmiş mutlu kadınlar.
görsel

en son hızlı tren vs dolayısıyla cam mam, x ray vs koymuşlardı umarım diğer peronlara taşımışlardır ve o ilk saatin büfelerin vs olduğu girişi eski haline çevirmişlerdir... lise zamanı trenlerin zamanında gelmeyeceğini bildiğim halde erkenden gidip orada beklemeye bayılırdım...

Haydarpaşa garı kadar nostaljik ve tarih kokan bir gar olmasa da, özellikle bir zamanların öğrenci tayfası için candır, unutulmazdır.

Tatil dönemlerinde, hıncahınç öğrenci dolardı. Mutlaka birkaç arkadaşla karşılaşılır, ayak üstü muhabbet edilirdi.
Anadolu ekspresi, Boğaziçi ekspresi, mavi tren... Az kahrımızı çekmedi...

Hafif karanlık bekleme salonunda, yanında valizleri, sırtında yırtık örgü şalı, kafasında şapkası, elinde güya örgü şişleri bişeyler ören, yolcularla gevezelik edip, arada parlayıp bağıran, ansızın kahkahalara boğulan, yolcu görünümlü ama olmayan bir kadıncağız yaşardı hep.

Gündüzleri orda yolcu gibi, valizleriyle, hiç binmeyeceği trenin geliş saatini bekler, gece de evine dönermiş. Sabah gene gara...
ilginç bulurdum bu hatunu, neler yaşamıştı kimbilir, neyi bekliyordu, neden evinde oturmak yerine, her gün bıkmadan, usanmadan bu yolcu oyununu oynuyordu?
Yaşlıydı... Büyük ihtimalle ölmüştür... Belki de Ankara garında, valizlerine yaslanarak, tüm bilinmezlikleriyle beraber o meçhul yolculuğuna çıkmıştır nihayet.
Kimbilir?

Ankara'nın merkez ilçesi 1953 yılinda altındağ adını almasına rağmen bu değişimden etkilenmemiş tarihi yapı. Isminin ankara olması aslında tuhaftır.