ahmet telli

"Ve bütün gemileri yakıp
yollara düşerdi o hep aynı ıslıkla
mutlu muydu, hiç düşünmedi böyle şeyleri
umutlardansa nefret etti daima."

mekan tutmak ve her akşam aynı ufukta
güneşin batışını seyretmek ölümdür biraz
ölümdür biraz hep aynı yatakta
aynı kadınla sevişerek sabaha varmak
kitapları hep aynı raflara sıralamak
aynı eşyayı kullanmak eskimektir biraz
soluk soluğa yaşamalı insan
her sabah yeni bir şeyler görebilmeli
ve cehenneme dönse de bir ömür
mutlaka bir şeyler değişmeli her gün

daha ne desin adam.

ne zaman okusam ne zaman sesinden bir şiirini dinlesem şu şiirden anlamayan pek de sevmeyen bünyemi hasara sokan büyük insan. bu gece senden gidiyorum ahmet abi...

Karda izler bırakıyorum avcılar peşime düşsün.
Bir uçurum kıyısında vursunlar beni ki dünya,
Uğuldayıp duran bir uçurum değil miydi zaten?


(bkz: Bir kahkahayla çekip giderim karlı ovalardan)

Dudaklarımı kanatırcasına ısırıyorum günlerdir
Bir gök gürlese bari diyorum bir sağnak patlasa
Bitse bu kirli ve yapışkan sessizlik, hiç gitmesem
Oysa ne kadar sakin sokaklar, bu kent ve bütün yeryüzü
ipince bir su gibi sızıyorum gecenin tenha göğüne
Sessizce çekip gidiyorum şimdi, sessiz ve kimliksiz
Belki yine gelirim, sesime ses veren olursa bir gün...

mekan tutmak ve her akşam aynı ufukta
güneşin batışını seyretmek ölümdür biraz
ölümdür biraz hep aynı yatakta
aynı kadınla sevişerek sabaha varmak
kitapları hep aynı raflara sıralamak
aynı eşyayı kullanmak eskimektir biraz
soluk soluğa yaşamalı insan
her sabah yeni bir şeyler görebilmeli
ve cehenneme dönse de bir ömür
mutlaka bir şeyler değişmeli her/gün

ya ahmet beni anlasan anlasan sen anlarsın! siktir edesim var geçmişi, geleceği, bugünü ama yapacak durumda değilim. isterdim böyle bir fantazi dünyasında yaşamak alıp bohçamı siktir olup gitmek ama imkansız. ne yapacağız ahmet söyle hele? gidememek yanıbaşımda gitmek ise uzak bir hayal ne dersin bu dilemmada kavrulup gidecek miyiz?

allah gecinden versin ama yarın öbür gün öldüğünde bu adam gibi adam, arkasından zerre kadar samimiyet içermeyen, "rahmetli de çok büyük şairdi" cümlelerinin ardı arkası kesilmeyecek. evet, çok iyi yazardı, hatta öyle bi'kelime çıkarırdı ki karşına bi'anda kaskatı kesilirdin. ama daha ölmedi ya, o yüzden kendisinden söz etmeye, lütfedip bir iki şiirini okumaya bile aciziz. neden? nasılsa öldükten sonra bileceğiz ahmet telli'nin de kıymetini. sağda solda şiirlerini paylaşıp, "büyük usta" yorumları yapıp duracağız. sanki onu "büyük usta" yapan ölümüymüş gibi..

yahu bi'kere de olsa, bir şeylerin, birilerinin değerini bilmek için yitip gitmesini beklemesek, o şu an varken farkına varsak n'olur sanki? "sonradan gelir aklım başıma hep sonradan, sonradan" mı diyorsun? peki.

gidenler nerde kaldılar,
özledim gülüşlerini.

off off ne desem bilemedim bu sözlerin üzerine.

Ayağı kayan bir çocuk kadar şaşkınım, bilemedim düz yolda yürümenin imlâsını. Kanayan dizlerime bakıp da ağlamayı öğrenemediğim gibi...
*

gecenin köründe '' belki yine gelirim '' isimli şiirini tekrar tekrar dinlediğim şairdir.
https://www.youtube.com/watch?v=nJ0RjIN7BVw

Büyülendim ama büyüyemedim
Aklım ermedi aynalara ve suya
Yüzümü gösterip kalbimi neden
Sakladıklarını öğrenemedim
Şaşkınım, cahilim ben bu dünyada

karda izler bırakıyorum avcılar peşime düşsün.

"Kavgadan uzak kalmışsan
sevdadan da uzaksın demektir.."

"Burada yağmur yağıyor
Aralıksız yağıyor günlerdir
Ama sen yine de şemsiyeni
Almadan gel ilk otobüsle

Buğulanan camlara usulca
Yüzünü çiziyorum ki yüzün
Bir yağmur damlası olup
Düşüyor yapraklarına gülün

Güller de bozamıyor bu uzun
Karanlık sessizliğini kentin
Anılarını yitiriyor sokaklar
Bezirgânlaşıyor bulvar ışıkları

Tarih de kekemeleşiyor bazan
Ki o zaman aşktır tek bilici
Aşksa yürümek gibi bir şey
Duyabilmek kuşların gelişini

Anısı bizsek eğer bu kentin
Unuttuğu türküler bizsek
Acıyı rehin bırakıp bir güle
Anımsatmalıyız bunları bir bir

Sonra yürümeliyiz seninle
Sokaklara caddelere çıkmalıyız
Belki bir aşktır bu kentin
Belleğini geri getirecek olan

Burada yağmur yağıyor ama sen
Şemsiyeni almadan gel yine de
Özletiyor bu çılgın sağanak seni
Sırılsıklam özletiyor biliyor musun"

Her yağmur yağdığında kulagımda bu şiir dışarıya çıkıp ıslanma isteği uyandıran şair..
Burada yağmur yağıyor
Aralıksız yağıyor günlerdir
Ama sen yine de şemsiyeni
Almadan gel ilk otobüsle

Buğulanan camlara usulca
Yüzünü çiziyorum ki yüzün
Bir yağmur damlası olup
Düşüyor yapraklarına gülün

Güller de bozamıyor bu uzun
Karanlık sessizliğini kentin
Anılarını yitiriyor sokaklar
Bezirgânlaşıyor bulvar ışıkları

Tarih de kekemeleşiyor bazan
Ki o zaman aşktır tek bilici
Aşksa yürümek gibi bir şey
Duyabilmek kuşların gelişini

Anısı bizsek eğer bu kentin
Unuttuğu türküler bizsek
Acıyı rehin bırakıp bir güle
Anımsatmalıyız bunları bir bir

Sonra yürümeliyiz seninle
Sokaklara caddelere çıkmalıyız
Belki bir aşktır bu kentin
Belleğini geri getirecek olan

Burada yağmur yağıyor ama sen
Şemsiyeni almadan gel yine de
Özletiyor bu çılgın sağanak seni
Sırılsıklam özletiyor biliyor musun
ahmet telli

Evren yalnızlıktan da küçükmüş,
Düşlermiş asıl sonsuz olan.

Ahmet Telli

Ve düşlerin sonsuz bir
boşluktayken,
Bir sigara yakıyorsun
tutuşuyor sular..

Ahmet Telli

--spoiler--
Hatıralar üretiyorum telgraf tellerinden
akşamüstleri fesleğenleri suluyorum
bekle demiyorum kimseye,
unutma demiyorum.
--spoiler--
demeyeydi iyiydi.

"Olur, aramam seni ve kimseyi
Anıları pas tadında bırakırım
Konuşacak ne kaldıysa kalsın
Susmaktır birşeylere saygılı kılan

Ayrılık da bir olanaktır bilirsin
ince bir sis, bir hüzün örtüsü
Dumanlı bir ıslık yakışır şimdi
Dudaklarıma, bırakıp giderim

Söz / de sararır biterken bir aşk
Kediye iyi bak çiçekleri sula
Diyorsam da aldırma sözlerime
Alışkanlık işte başka birşey değil"

'Kederli olduğumuz doğrudur. Çünkü hep hüküm giydik. Efendiler kalem kullanır,biz silah; tarlalar onların, dağlar bizimdir...''

Ahmet Telli

zamanında bazı şiiriyle ciddi biçimde ilişki kurmuşluğum vardır; ancak bazı şairlerin dayanma gücü fazla değildir. zira ahmet telli de kolay düştü elimden. yine de önemli, belli bir eğilimin has şairlerinden biridir. "soluk soluğa" kendisini tanımak için iyi bir başlangıç olabilir kanımca.

''Mağlubuz,
Durmadan kazanan bu hayat
Basit bir üçkağıtçı sadece, bir sahtekar.
Beş benzemezle rest çekiyorum,
Ama o biliyor bunu ve çekiliyor oyundan
Yokum diyor..'' *

''sessizliği dinliyorum şimdi ve soluğunu
sustuğun yerde bir şeyler kırılıyor
bekleyiş diyorum caddelere, dalıp gidiyorsun
adını yazıyorum bütün otobüs duraklarına
öpüştüğümüz her yer adınla anılıyor
birde seni ekliyorum susuşlarıma''

toplumcu şair olduğunu bilirim. çok güzeldir şiirleri hani insan mutlaka kendine uyduğunu düşündüğü bir dizesi vardır. benim en sevdiklerimden birisi de şudur;
Şeytanımı koluma takıp gitmeliyim
Yeni bir cehennem kurmalıyım kendime
Hep kendini yineliyorken sesler kokular
Gittikçe birbirine benziyorken dünle bugün
Ölümsüz olmak kadar ürkünç bir şey
Bu dünyaya alışmak duygusu..

'' hiç kimse bir aşkı onarmaya kalkmasın, kaybedilmeye değer en güzel anında bitirilmişse eğer.. ''

şiir okuduğunuzu hissetmek istiyorsanız, mutlaka okuyun diyebileceğim şair.