a guide to recognizing your saints

başrolünde robert downey jr' nin oynadığı drama.

dün gece kanal 1'in yayınladığı ve berbat dublajıyla izlenmesi
işkenceye dönen, bol ödüllü ancak yeterince iyi bulmadığım,
yönetmenin 'en iyi yönetmen' alayim diye kastığı belli olan ve
o ödülü almış olduğunu öğrendiğimde götümle güldüğüm film.
ayrıca rosario dawson'ı sadece birkaç sahnede görmenin
hayalkırıklığı yarattığı filmdir ki hatunun en önemli*repliği
erkek olmak üzerineydi ve oldukça basmakalıp, muhafazakar,
aile değerlerini yücelten yani ossuruktan bir replik idi.
bunun yanında chazz palminteri etkileyiciydi.
nesnel olarak o malzemeyi bana verseler* kralını yapardım dediğim
bir film olmuştur kısacası. he nedir temel eksiği filmin...
geçmiş-şimdiki zaman kurgusunun aksaması ki filmin temeli bunun
üzerine kurulu. filmin en büyük artısı ise hedefi bulan finali.

daha önce yüzlerce aynı tarzda çekilmiş türü olan, anlatımı oldukça başarısız bir eve dönüş filmi. yönetmen filmi avrupa sinemasına benzeteyim derken resmen sıçmış, bir de üzerine sıvamıştır.

Son derece hoş bir film.

--spoiler--
esas oğlanın babasıyla tartıştığı sahnelerde herkes kendinden bir şeyler bulabilir.
--spoiler--

Oyuncu kadrosuna bakıp ne kadar kötü olabilirki düşüncesiyle izleyip ahanda bu kadar olabiliyormuş demekki dediğim filmdir.Sükut-u hayaldir.Konu yoktur ortada.insanlar sonuçta (bkz: gyana)seviyesinden konuşup yaşadıkları için herbirimizin hayatında ders çıkardığımız bu ve bundan belkide çok daha afilli sarsıcı hikayeler olmuştur.Benzerlere kıyasla zayıf senaryosu ve kurgusu ile beklentileri karşılayamamıştır. acaba nereye bağlayacak böyle gitmez böyle bitemez bişilerin olması lazım dedirtir.

geçmiş kaygısıyla yaşamayan ama geçmişi olmadan da bir hiç olduğunun farkında olanların filmi.

izlendikten sonra kişiye hayatımdan iki saat çöpe gitti hissi verebilecek filmdir. sürekli "fuck you, motherfucker ve yo" kalıplarının kullanıldığı, muhabbetlerin izleyiciyi inanılmaz sıktığı bir filmdir. ve bu yazdıklarımı okumasına rağmen, yok hacı ben izleyeceğim yine de diyenlerin, filmi izledikten sonra gelip benden özür dileyeceğini tahmin ettiğim filmdir.