90 lar

şüphesiz ki türkiye'nin en karanlık, en puslu yıllarıdır. halk; derin devlet, kontrgerilla gibi kavramları bu yıllarda öğrenmiştir. sayısız faili meçhul cinayet bu yıllarda kayda geçmiştir.

görsel

özlenilen yıllar. keşke 90 lara geri dönüş bileti olsaydı kesin ilk ben alırdım.

Artık çok geç yalvarma dönüş yok o yıllara.

gazoz kapaklarıyla oyun oynayan, dizleri her daim yara bere içinde ama mutlu çocuklar.

ülkemizin bu gün içinde olduğu "ithal ürünler cenneti" konumuna gelmesinde ilk adımların atıldığı yıllar. gümrük vergilerinin düşürüldüğü, global pazara ülkenin peşkeş çekildiği dönem. u ithalat çılgınlığı, müziklerimizden yaşam tarzımıza, hayata bakış açımızdan, hayatı fiilen yaşama şeklimize kadar her şeyin değişmesinde etkili olmuştur.

yarısı okulda,yarısı ücra ve askerde geçen kayıp yıllar.

görsel

Ünlüler ve oyuncular dışında reel hayat halk hakkında konuşuyorum ne kadar pislik bakımsız ve cahil insanlar varmış mk.

Hepsi sadece imamnikahli evli adam aynı evde 3 kariyla yasiyo Hepsi yle imam nikahli. başka bir adamla imamnikahli evli olan kadını imamnikahi ile evinde yasatiyo koynuna aliyo kuma getiriyo filan.ne pislik yıllarmis mk imam nikahini muta nikahi gibi kullaniyirlarmis.

Neredeyse tüm alt tabaka halkın 3-4 karısı var ve hiçbirinin resmi nikahi yok Hepsiyle imam nikahli.

Resmen imam nikahi denen şeyi istismar edip birbirleriyle seks için kullaniyorlarmis.

Ve imamnikahli karı evliyken başka kocaya kaçıp imamhikahi kiydiriyo.

33 yasinda olarak sunu rahatlikla soyliyebilirim. Sokakta oynayan son nesil bizdik. Tasolar, tombi cipsler, evlerde atari oyunlari, saklambac, misket, susam sokagi, serdar ortac, radyodan kasede sarki cekmek, kalemle kaset sarmak, oduncu gomlekleri, tofas sahin, kartal, dogan, meyve agaclarina tirmanmak, beslenme cantalari, suluklar, beyaz yaka mavi onluk, cartel, baris manco, 25-30 dakika suren diziler, super baba ve daha aklima gelmeyen bir suru sey. O zamanlar boyle internet, whatsapp, facebook vs yoktu yaz aksamlari cekirdek yiyerek sohbet ederdik bir arkadasimiz gelirdi oglum kanal d'de problem cocuk cikti hadi izleyelim derdi herkes evlere giderdi. Baba kanal d'yi acsana problem cocuk cikmis. Vay be bir anda maziye gittim hafif icim burkuldu birazda gozum yasardi 90'lar ayri bir guzeldi. Simdiki nesil bunlardan mahrum kaldi.

90'lar neden bu kadar abartılıyor pek anlamıyorum. tamam 90'lar özelmiş , güzelmiş ama geride kaldı. Bir de geri gelmeyeceği, yaşanıp bittiği bilinmesine ve kabul edilmesine rağmen abartılıp duruyor. ne 90'larmış arkadaş! 90'larda mı kaldınız? 90'lar geçmiş yıllar. bir de hem laik kesim tarafından hem de genç dindar kesim tarafından da seviliyor. Ama şunu söylemeliyim ki ne kadar da özleseniz geri gelmeyeceğini siz de iyi biliyorsunuz ve ben kendimi geliştirmeyi düşünüyorum ve şu andan ne kadar nefret ederseniz edin geçmiş geri gelmeyecek. bir de 90'lar videolarına bakıyorum, bir de entrylere, yorumlara falan bakıyorum aynen olduğu gibi. yani o zamanlar teknolojinin gelişmiş olmaması, sokakta oynamak falan seviliyormuş. bir de 90'larda yaşamayı ayrıcalık olarak görenler de var. öyle görenler var, olabilir ama 80'ler de 90'lardan iyi görülebiliyor. kişi çocukluk ya da gençlik çağını daha çok seviyor herhalde.

merak ettiğim yıllar. keşke o yılları da görebilsem. 90'ları da görmek isterdim. ama neyse ki internetten 90'lar videoları izleyebiliyorum.

bazı değişimlerin ve travmaların yaşandığı, öte yandan kendine has ve bazı açılardan oldukça keyifli yıllardı efenim.

Sevdiceğim yollamış. Ah o likya yolları...

https://youtu.be/q9wHWd39uT4

Cidden kaliteli şarkıların olduğu dönem. Evet.

şimdiki cinayet programlarını gördükçe Televole gibi magazin programlarının bile mumla arandığı yıllar olması..

birden asla geri gelmeyecek ve asla hiçbir şey o günlerdeki kadar güzel olmayacaktır. hayatta bu durumu bilmekten daha acı başka bir şey yoktur

türk popunun birbirinden güzel şarkılarını hatırlatan tamlama.

Ailenin birlikte çay içip dizi izlediği, komşuların birbirini tanıyıp, sevip, sayıp birbirini unutmadığı, ülke gencinin, emeklisinin, mezununun mutlu olduğu, arap ve mülteciye nadiren rastlanan, türk pop müziğinin canlandırdığı sıcacık bir süreçti.
2002’ de bitti.

Sanki o zamanlar insanların türkçeyi konuşma tarzı şimdikinden daha farklıymış ama şimdi de türkçeyi güzel konuşanlar var. Bir psikiyatrist keşfetime düştü, psikiyatrist olmasının yanı sıra türkçeyi çok güzel konuşuyor.

Başları 80 ler.
Sonları ise 2000 ler gibiydi.

mahallede top patlayana kadar eve girmediğin saatlerdi. Akşam ezanıyla yarışır, sokak lambası yanınca “eve!” diye bağırırlardı. Cep telefonu yoktu ama herkesin yeri belliydi: Park, bakkal önü, okul bahçesi.
90'lar, televizyonu açınca TRT'deki dizi müziğiydi. Reklamda “Arçelik” deyince herkes susardı.
Çizgi film için 07:00'de kalkmak ibadetti. 90'lar, internetin olmadığı ama muhabbetin bol olduğu zamandı. Bir şarkı 3 ay listeden inmezdi. kaset çalar sesi gibiydi. Tık diye başlar, cızırtıyla sarar, ortasında parmakla sarıp geri alırdın. Bir deftere 40 kişilik imza dolardı.
Mektup yazardın, pul yapıştırırdın, cevabı 2 hafta sonra gelirdi. Beklemek güzeldi çünkü.

90'lar sade ama tok'tu.
Bir sakız, bir gazoz, bir de arkadaş. Başka şeye ihtiyacın yoktu. Modası geri geliyor ama ruhu gelmiyor. Çünkü 90'lar filtre değildi. Gerçekti.

özlüyoruz seni 90'lar.

''kan kardeşi'' tanımlaması 90lara aittir.
kibrit oynamak... misket ve çivi oyunu da 90 lara aittir.