istanbul

Istanbul Neyin Nesi...

Simdi bir sehir hatirliyorum
Dilim dilim agustos günesleri
Yakamozlar, ayisigi, renkli camlar
Bir elmas açisindan seyrettigimiz aksamlar
Sonra denizi deniz yapan ellerin
Çok çok mavi geceler
Pek çok mavi gecler
Bu bir Istanbul olsa gerek diyorum
Caddelerinde o çok boyali kadinlarin gezdigi
Kocaman elli adamlarin kösebaslarini tuttugu
Çocuklarin meyhanelerde taze badem sattigi
Bir Istanbul olsa gerek diyorum
Insanlari tramvay dolusu
Vapurlar dolusu insanlari
Ve adim basinda bir meyhane
Ama ben sensiz
Ben Istanbuldan uzakta
Ben hep böyle deli divane

Yoklugun yoklugum oluyor elimde degil
Sensiz nefes aldigima inanamiyorum
Al bu kederi,bu kahri
Bu korkunç karanliklari benden
Artik dayanamiyorum
Al götür beni Istanbuluna
Saçlarinin,dudaklarinin,gözlerinin sehrine
Günese,ayisigina,o masmavi denizlere
Neyleyim
Istanbulda seni gördüm
Ve sende Istanbulu sevdim bir kere

Bu Istanbul gitsin öteki Istanbul gelsin
Yada sen gel
Bu evler bu caddeler gitsin
Bu günler bu aylar bu zalim yıllar gitsin
Ama sen gel
Ne olur sen gel
Aglamak ne kadar,nereye kadar aglamak
Bir votka soda'da aksam oluyor simdi
Biliyorum vaktimiz yok hizli yasamaliyiz
istanbulun surlariyla çevrildik
Görüyormusun
Ben seni istiyorum ne haber
Ayasofya utanmali artik
Bütün camiler utanmali
Ve senden uzakta oldugum için
Bir utanmaz Allah utanmali
Sen buna Istanbul mu diyorsun
Sen buna yasamak mi diyorsun
Lanet olsun...
Lanet olsun...

Ümit Yasar Oguzcan
"aşkını kaybetse de insan bu şehir yeter acısını dindirmeye..."