elektrik kesintisinde gece banyosu

Eskiden elektrik kesilince, evde herkes bir köşeye sinerdi. Mum aranırdı, mum bulunamazdı, bulunursa da kibrit bulunamazdı. Banyoya girmek lazım olunca, iş tam ıstıraba dönerdi. Karanlıkta, el yordamıyla girersin, ayağın ıslak zemine kayar, musluğu bulamazsın, suyu açarsın, su soğuk mu sıcak mı anlamazsın. insan, banyoya değil, mağaraya giriyor gibi hissederdi.

Şimdi telefon flaşı, o işi tamamen bitirdi. Eskiden el feneri vardı, pili bitik olurdu, ışığı sarı sarı yanardı, 2 metre ötesini göstermezdi. Şimdi telefonun flaşını açıyorsun, banyo projektör gibi aydınlanıyor. Fayanslar parlıyor, aynaya bakıyorsun, kendini görüyorsun.

Telefonu doğal gaz peteğinin üstüne dayayınca, ya da aynanın kenarına yaslayınca, ışık dağılıyor. Banyo, küçük bir stüdyo gibi oluyor. Ellerin de boş kalıyor. Eskiden bir elinde mum, bir elinde havlu, banyo yapmaya çalışırdın. Şimdi iki elin de boş, telefon orada kendi kendine çalışıyor.

Aslında bu küçük detay, teknolojinin hayatını nasıl değiştirdiğini gösteriyor. Elektrik kesintisi, eskiden evde kıyamet demekti. Şimdi elektrik kesilince, "telefonun şarjı var mı" diye soruyoruz. Telefonun şarjı varsa, ışık var, internet var, haber var. Elektrik yok ama hayat var. eskiden elektrik kesilince, insan çaresiz hissederdi. Şimdi insan, "telefon var, hallederiz" diyor. Banyo bile, o karanlık, ıstırap gibi yerden, flaş sayesinde rahat bir yere döndü.