boz ayıyı hep karadeniz ormanları ve doğu anadolu dağları hayvanı olarak bilirken toroslarda varlığı da ortaya çıktı. Konya hadım - bozkır - Taşkent üçgeni ile Antalya ibradı - akseki - gündoğmuş hattı da yoğun bir boz ayı popülasyonuna ev sahipliği yapıyor. ama insan gözüne bu kadar net şekilde yansıması nadir.

Pazar günü çalışmak gibidir. Zaten cumartesi gününün atmosfer olarak pazar gününden farkı yok, birinde dükkanlar açık diğerinde de kapalı. Ama insanın içi ikisinde de kapalı.

En inatçı kedilerdir. Siyah - beyaz papyonlu durur ama içinde haydut vardır.
Bir tanesi Bodrum kata sığındı ve biraz da agresif, çıkmak istemiyor, yanına da yaklaşmaya çekiniyoruz.

Şimdi 4k televizyon var, ps5 var, yağmur yine yağıyor ama o his kalmadı. Yağmur da dışarıdaydı, dert de dışarıdaydı, evin içi sıcacıktı.

Bir ara bizimkiler buna dublaj yapmışlardı. Orada da aynı sahne mi bilmiyorum " Ayşe'yi getirin Bana Ayşe'yi" diye bağırıyordu.

Köy yerinde 20 yıldır eliyle sağan teyzeler var. Onlar Şak şak sağıyor, 10 dakikada bitiriyorlar. Ama acemisi ilk kez sağmaya çalışsa 1 saatte bitiremez, elleri tutulur.

Cam şişe kola içenle teneke kutu kola içen arasında yüzde 50 mutluluk farkı var. Bilimsel değil ama gerçek.

Ayıların kış uykusuna yatmadan önce sonbaharda yiyecek arama dönemi. Bu dönemde günde 20 bin kaloriye kadar yemeleri lazım. Ormanda yiyecek azalınca köy yakınlarına, çöplüklere, yollara iniyorlar. Arı kovanı olan yerlerde çok geziyorlar. Tünel girişi olan yerler de sıcak kalıyor, ışığa da geliyorlar.

Türk sinemasının en dürüst aynalarından biri. Filmlerini sevmek sabır ister, hızlı kurgu ve olay örgüsü bekleyenleri sıkar. Ama insanı seyretmeyi severseniz, nbc başka bir seviye.

Nbc'ın erken dönem filmleri. Bunlar kasaba - mayıs sıkıntısı - uzak üçlemesi. Çok minimal ve diyalog nadir. Yalnızlık ve sıkışmışlık hissi bu filmlerde kendini gösteriyor. En çok da uzak filmi istanbul'da tutunamayan bir adamın hikayesini anlatma yönüyle de evrensel kalıyor.

Rüştünü ispatlamış bir başyapıt.
Sadece cinayeti değil erkek egosunu, vicdanını, taşra bürokrasisini de anlatıyor. Savcı - polis - doktor sahnesi, yuvarlanan elma sahnesi derken 3 saatin nasıl geçtiğini anlamıyorsun.

Akla en çok da bursa'yı getirir. Bursa lodosu ayrı bir felakettir. çatıları ve izolasyon malzemelerini söker, etrafa savurur. trafik ışıkları, elektrik direkleri yıkılır, ağaçlar kökünden sökülür. uçan işyeri tabelaları ve çinko çatılar araçların üzerine düşer, camlarını patlatır. daha da ilerisi, akaryakıt istasyonlarının yüksek ve kocaman tabelaları bile yıkılır, yıkılmamışsa da yıkılmaya ramak kala sallanır. kaba inşaat iskelelerini yıkar, inşaat kalasları ve montajı iyi yapılmamış tabelaların tehlikesi büyüktür. küçük segment otomobilleri sallar ve yalpalamalarına yol açar. elektrikler gider gelir, alarmlar ötmeye başlar ve lodosun uğultusuna eşlik eder. metro ve tramvay seferleri aksar. gerekli olunmadığı sürece sokağa çıkılmaması konusunda uyarı yapılır. bursa'da lodos, lodos olmaktan çıkıp adeta kasırgaya dönüşür.

Su altı çekim ekibini görünce kafasını kovuktan çıkaran bir balık. Biz bu balığı hep böyle tanıdık belgesellerden. Yarı gizli ve yarı tehditkar duruyor. Çift çene sistemine sahip. Dış çeneden başka iç çenesi var. Yutma anında öne fırlıyor. Hatta alien filmindeki iç çene sahnesi için Müren balığından esinlenildiği söylenir. Vücudu uzun ve esnek, oltaya geldiği an vücudunu düğüm yapıp oltayı koparacak yeteneğe de sahip.

O dönem eczacılar aslında eczacı değil de birer kriptoloji uzmanıydı ama biz farkına varamamışız.

Bugün bir çalma listesi ( playlist) oluşturmak iki saniye alır. Şarkıyı beğenirsin, artı butonuna basarsın ve bitti. Eskiden karışık kaset yapmak hassas ve stratejik bir süreçti. Radyo başı nöbeti ve rec tuşu çilesi vardı. Favori şarkının radyoda çalınması beklenir ve araya dj'in konuşmasının girmemesi temennisi ile o efsanevi play + record tuşlarına aynı anda basılır. Eğer dj şarkının ortasında gevezelik yaparsa o kaset maddi ve manevi olarak çöpe gider.

(#17214475)
Yakın zamanda bizim memlekette de cenaze anonsu yapıldı. Merhumenin ismi de zevkiye. Yaşlı bir kadın olduğu belli. Şimdi sözkonusu tanımda da zevkiye ismine vurgu yapılmış. Zevkiye'nin düştüğü durumu hayal edin. Okulda yoklama alınırken, öğretmen ismini okuduğunda Zevkiye'nin o iç çekişleri ve akran zorbalığının doruklarını hayal etmek bile işin trajikomik yönünü özetliyor. Kısacası, talihsiz zevkiye şiirsel bir uyum uğruna adeta aruz vezninin kurbanı olmuş.

5 maç, 5 yenilgi, 0 puan.
Grupta italya, Fransa, Belçika var. Biz yanlarında halı saha takımı gibi kalmışız.

Lodoslu gece, insanın camı açıp "ohh, ne güzel hava" diyerek 5 dakika sonra " ulan ev uçacak" diyerek camı kapattığı bir gece. Ne soğuk, ne sıcak, kafa bir garip, uyku tutmaz, sinir tavan. Evet, bu sinir konusu şaka değil bilimsel. Lodoslu havada insanlar daha bir gergin olur, daha çabuk parlar. Şantiyede usta ve çırak birbirine girer, karı ve koca evde kavga eder. O yüzden lodoslu geceler evde sesinizi yükseltmeyin, yarına pişman olursunuz.

Gökyüzü mavi olmasa bu sarı renkte olacakmış. Öyle olsaydı her gün toz bulutlu bir iklimde Yaşıyormuşcasına boğucu bir manzaraya yol açardı. iyiki fizik kuralları o kısa mavi dalga boylarını saçmayı seçmiş. Aksi halde yeryüzündeki her fotoğraf 90'lardan kalma sararmış albüm fotoğraflarına dönecekmiş. Dünyanın üzerine sürekli nostaljik ve sepya tonlarında bir instagram filtresi çekilmiş gibi olurdu. Dışarı çıktığınızda doğa, insan yüzleri ve binalar sarımsı bir ışıkla banyo yapmış gibi görüneceği için renk körlüğü testindeymiş gibi dolaşırdık.

Ankara'dan mit görevlileri, özel harekat ve özel tim polisleri gözetime gittiler, bir gecekonduda kazı başlatıldı, 2016 yılında başlayan kazı 2017 yılında bitti, yaklaşık bir yıl sürdü. Sokak kapatıldı, branda çekildi, milletvekilleri dahi içeri alınmadı, sonra birkaç seramik parçası bulunduğu hakkında açıklama yapıldı, kimse de inanmadı. Halk arasında söylentiler dolaşmaya başladı. Kimine göre yeraltı şehri bulunmuş, kimine göre hazine çıkmış, hatta kimine göre de boyutlar arası kapıya ulaşılmıştı.