istanbul

Alıp bunu uzaktan sevecek, gözlerini kapatarak dinleyecek ve ondan ırak kalıp hasretini yaşayacaksın denilesi şehir.

Hep diyoruz, dedirttiyor.

Matruşka gibi. Budala bir sarmal.
Çoğu zaman surlarını inşa edene söversin, bazı zaman fetheden komutana teşekkür edersin. Nötr kalamıyorsun. Subjektif ya da objektif olamıyorsun.

Çekilecek dert değil yemin ederim. Her yeri kalabalık. Ücra yeri kalmamış. işin kötüsü gitgide nüfus artıyor. "Siktir git köyüne" dense, gidecek bir köyüm kalmadı. Çünkü aidiyet hissimize beton dökmüşüz.

Kozmopolit bir şehir, bundan dolayı ayısı yabanisi boldur, düzgün konuşabilme selahiyeti olan insanı azdır. Çocukluğumda ay'da ikamet eder sanıyordum, (kabul, geri zekalıydım çocukken) meğer yerdemiş, gelince anladım ve çocukken bu şehre olan inancımı yitirdim. O değil de gerçekten de hayvanı çok. Şehrin yarısı açıkhava hayvanat bahçesi.