play it again sam

işe yaramaz entelektüelizmle gavatlığın harmanlandığı tipik bir woody allen filmi.

--spoiler--

Hayallerde yaşayan, sürekli hayal kuran ya da boş boş düşünen, başka da bir bok yapmayan, ağırlık da kaldırmayan, kısacası beta bir erkek, bomboş karakteri yüzünden nasıl tavladığını anlayamadığım (bir boşluğunu, duygusal dengesizlik zamanını falan yakaladı herhalde) güzel manitosu tarafından terk edilir. Başarılı ve karizmatik kankası ve onun çok güzel manitosu bunun üzerine betaya birkaç hatun bulduysa da beta, bir bok olmamasından ve hayalciliği, abartmaları, son denemede de dövüşememesi yüzünden her seferinde eline yüzüne bulaştırır. Borsa simsarlığı yapan kanka ise bu aralar manitosunu yoğun iş temposu nedeniyle ihmal etmektedir. Woody Allen denen ırz düşmanından bekleneceği üzere arkadaş ayağıyla kıza yaklaşarak kızın çocukluğundan ve ailesinden kaynaklı problemlerin (bkz: daddy issues) kızcağıza hücum ettiği bir dönemde biraz ilgi göstererek kızı yatağa atmayı başarır. Kanka ise manitosu olmadan yapamayacağını, onu ihmal etmek hatasını bir daha asla tekrarlamayacağını belirtir (çünkü dünyada kadın bitti. Parası, karizması, görünümü gayet iyi olan bu adam başka güzel hatun bulamayacak çünkü.) Bunun üzerine, woody dürzüsü en yakın arkadaşının manitosunu pompalamak gibi bir şerefsizlik yaptığı yetmezmiş gibi bir de "kanka kız o gece bendeydi ya kötü hissediyordum takıldık sohbet ettik fala ehi ehi" şeklinde kankasına yalan söyler. Bu arada güzel kızımız da bu erkek benzeriyle yatarak ne kadar büyük bir yanlış yaptığını ve manitosunun değerini anlamıştır, birlikte uçağa atlayıp giderler.

--spoiler--

Amcı woody'den bekleneceği üzere Klişe, anlamsız ve saçma bir film.