çocukluk

saf duygulara sahip olunan duygulardır. saf lan. kafanızdan hiç bi' kompleks geçmez. sizinle siz olduğu için arkadaş olurlardı. park arkadaşları diye bi' gerçek vardır ki sormayın. parka gider, "acaba biri benimle oynar mı?" diye düşünürsünüz. tek derdiniz budur. tek derdiniz. hayatta her şey size toz pembe gelir her şey. çamur birikintilerinde yürürsünüz, çimenlere oturursunuz, üstünüzün kirlenip kirlenmemesi umrunuzda bile değildir, düşünmezsiniz bile. sokakta istediğiniz gibi davranabilirsiniz, çocuktur der geçerler. yadırganmazsınız siz çocukken. o çizgi filmlerdeki içtenliği gerçek zannedersiniz. o yüzden, büyüdüğünüzde afallarsınız ya. küçükkenki bakış açınızı kaybedersiniz birer birer. içtenliği ararsınız. bulamayacağınızı anladığınızda da, üzülürsünüz işte, isyan edersiniz bu hayattaki insanların boktanlığına.

ben çocukluğumu bu yüzden çok özlüyorum. her şeyin daha güzel, daha samimi, daha içten, daha saf olduğu için. hayatın boktanlığının farkında olmadığım için.