platonik aşk

gözlerin gözlerime degince,
felaketim olurdu, ağlardım
beni sevmiyordum, bilirdim
bir sevdigin vardı, duyardım
çöp gibi bir oğlan, ipince
hayırsızın biriydi fikrimce
ne vakit karşımda görsem
öldüreceğimden korkardım
felaketim olurdu aglardım
ne vakit maçka' dan geçsem
limanda hep gemiler olurdu
ağaçlar kuş gibi gülerdi
sesizce bir cigara yakardım
parmaklarımın ucunu yakardım
kirpiklerini eğerdin, bakardın
üşürüm, içim ürperirdi
felaketim olurdu, ağlardım
akşamlar bir roman gibi biterdi
izabel kan içinde yatardı
limandan bir gemi giderdi
sen kalkıp ona giderdin
benzin mum gibi giderdin
sabaha kadar kalırdın
hayırsızın biriydi fikrimce
güldü mü cenazeye benzerdi
hele seni kollarına aldı mı
felaketim olurdu, ağlardım...

(bkz: atilla ilhan) (bkz: üçüncü şahsın şiiri)