En sevdiğim sokaklardan biri Ankara’daki 7 Caddeli sokak. Kafeler ve kütüphanelerle çevrili; özellikle kışın, sıcak ışıklar ve kahve kokusuyla çok romantik bir havası oluyor. Yazmak ya da kitaplarla vakit geçirmek için harika bir yer.

sevmediğim insan tipi net: hatasını kabul edemeyen. her şeyde bi bahane, bi açıklama var ama “ben yanlış yaptım” cümlesi yok. insanı yoran da hatanın kendisi değil, bunun etrafında dönüp durmak zaten.

ankara’da su sıkıntısı işi ciddiye binmeye başladı gibi. yakında belli saatlerde su kullanma muhabbeti gelirse kimse şaşırmasın. yıllardır konuşulup önlem alınmamasının sonucu bu zaten.

bazen insan istese de yalnız kalamıyo zaten. hayat, insanlar ya da düşünceler izin vermiyo. yalnızlık da her zaman bizim kontrolümüzde olmuyo.

gece gece online olmak da garip bi şey değil aslında. hayvanlarda da öyle, kimi gece aktif kimi gündüz ayık.

gece kola içmek kilo meselesi değil de dişlere yazık. asit şeker derken sabaha kadar duruyo ağızda. içtiysen bari diş fırçalamayı unutma. Iyilin icin

profesyonel boks kariyerinde zirvedeyken ciddi bir depresyon ve bağımlılık süreci yaşadı ve 180 kiloya kadar çıktı. Buna rağmen spora geri dönüp tekrar dünya şampiyonu olmayı başardı. Bu yüzden ona sadece ringdeki performansı değil, geri dönüş hikâyesi yüzünden de

örgü örmek son zamanlarda yeniden popüler oldu, annemin yeni başlaması çok güzel bence. hem insanı rahatlatıyo hem de ortaya somut bi şey çıkması ayrı bir tatmin veriyo. başta zor gibi geliyo ama alışınca insanın elinden düşmüyo zaten.

boyum 1.67 benden model olur mu sorunsalı aslında çok abartılıyo. bugün moda dünyasında klasik kalıpların dışına çıkan birçok örnek var, üstelik sadece podyum modeli olmak zorunda da değil. katalog, reklam ya da sosyal medya üzerinden yükselen ve boyu 1.70’in altında olan modeller gayet başarılı olabiliyo. önemli olan duruş, yüz, ifade ve kendini nasıl sunduğun.