şems i tebrizi

kendisi ile mevlana arasındaki ilişkiyi 21. yy düşünce yapısı, yaşam tarzı ve inanç esnekliği ile anlamamız pek mümkün gibi görünmemektedir.

bu nedenle (bence) öncelikle yaşadıkları çağı, coğrafyayı ve o zamanki mevcut inanç sadakatini öğrenmek gerekir. tabii bunun için hiçbirimizin zamanı bulunmamaktadır.

o vakit üstad ne demiştir bize;

"...Beceremez misin? öyleyse güzel bir şeye başla. Ama hep güzel olsun. Çünkü "her insan ölecek yaşta. " geç kalmayasın."

Muhteşem öğütler diye bir eseri mi diyim, edebi değeri olan parça mı diyim bilmiyorum. Ondan var.

Her şeyi söyledikten sonra:
"bütün dediklerimden vazgeçtim. Çünkü ne manada söz kaldı, ne de söz de mana" der. Bu lafı beni çok etkiledi.

Mevlana ile saatlerce hiç konuşmadan sadece göz teması ile bakışarak oturdukları söylenir.
aralarında farklı bir aşk ilişkisi vardı yahut biraz contayı yakmışlardı, başka açıklaması yok.

Rum celal'i düdükleyen gavat.

“Bir şey yap, güzel olsun.
Çok mu zor?
O vakit güzel bir şey söyle.
Dilin mi dönmüyor?
Güzel bir şey gör veya güzel bir şey yaz.
Beceremez misin?
Öyleyse güzel bir şeye başla.
Ama hep güzel şeyler olsun.
Çünkü her insan ölecek yaşta…”

"Kalbimin topraktan olduğunu söyleyince benimle alay etti.
Çünkü kalbi demirdendi…
Ama yakında yağmur yağacak
ve kalbim çiçek açacak,
onunkisi ise pas tutacak…"

Şems- i Tebrîzî Hz...

Bir Allah nidası var, Mevlana'yı Atından düşüren. Yalnız yalnızca Mevlana'nın duyduğu, onun titrediği, onun korktuğu, onu cezbeye sokan.
Yalnız Mevlana'ya güneş tebrizli.

Allah u alem ehli sünnet velcemaat bir allâme.

“Gamzelendi gönül yine, devası âh'tır,
Gönlü mâhzun olanın dostu Allah'tır..”

görsel

mevlana'nın arkadaşı idi galiba.

Homoseksüel ve keş bir şahıs, sanıldığı gibi çok mübarek bir insan falan değildir. asıl homoseksüel mevlana değil şems'tir.

mevlana'nın uğruna tutkulu şiirler yazdığı biricik aşkıdır.