özlemek

çaresizlikten kıvrandıran. şiddeti değişkendir, bazen sebepsizdir; ama her vakit acıtandır.

alışılan kişiye bir sebepten uzak kalmak sonucunda hissedilen yıpratıcı, acı bir duygu.

gittin.
simdi bir mevsim degil, koca bir hayat girdi aramiza.
biliyorum ne sen donebilirsin artik.
ne de ben kapiyi acabilirim sana.

kokusu düşer burnuna,
her insan yüzünde biraz o,
elini uzatsan sanki eline değecek,
nereye baksa gözlerin; onun derinliğiyle birleşecek,
her telefon sesiyle onun sesini duymak için heveslenecek,
geleceği yollar şehrin en güzel manzarası ilan edilecek,
ve özleyecek...
ama özlenenin bundan haberi olmayacak.

özlenilendir özlemek ve özleyendir özlemek... belki de özlememeyi tercih etmektir özlemek, belki de özlenmemesi gerekeni özlemektir... özlemeyi özlemektir.

Özlemek mesafe, imkansızlık, isteyince kavuşamamak, arzu edip dokunamamaktır.

siz birisine "seni özledim" dediğinizde aslında ona " seni özüme kattım" demiş oluyormuşsunuz.
türkçe'nin güzel anlatımlarından bir tanesi.

gidemediğin bir yana,
''gel'' de diyememek.

yaşanmış güzel günlerin değerini şimdi anlamak,efkarlanmaktır.
biraz da vişne-votka gibidir;biraz acı,biraz tatlı.

sayılı gün çabuk geçer mi sahiden...

burnun ucundaki sızı...

bir ah çekmek, eski günleri yad etmek, let's drink raki demek, özlemek, özlemek, hem de çok özlemek.

resulullaha duyulandır. onun sıcaklığını, şefkatini, merhametini, sevecenliğini özlemektir. enes bin malik gibi onun dizinin dibinde onu dinelemektir, uhud da hanzala gibi ona siper olabilmektir.

o bizim için hep ağlarken biz onun için ne yapabiliyoruz ? ya resulullah maddi imkanımız olsa bile medine ye gelmeye yüzümüz yok.

"aklıma kadeh tutuşların geliyor
çiçek pasajı'nda akşamüstleri
asıl yoksulluk ondan sonra başlıyor
" *

her nefes alışında canını biraz daha acıtan... astım gibi bişey sanırım... nefes almak zorunda olduğun için alıyorsun ama canın acıyor... canın acıdığı için nefes almaktan vazgeçmek gibi bir şansın yok... özlemekte öyle.. vazgeçemiyorsun.. hayatının her döneminde, her anında özleyecek şeyler var... ama acıtır...

"hiç bir şeyi özleyecek kadar çok sevmiyorum kendimi.." *

sevilen insana kavuşmak için 20 gün kaldığında olan, her anda hissedilen duygu...

özlemek hissedememektir. çok sevdiysen eğer vadesi önemli değildir özlemin. 1 günde de özlersin, 1 saatte. de..zaten özlüyorsan çok seversin, çok seversen özlersin...
kötüdür, can yakar bir hayli. beklemek ise; en beteridir özlemi büyütenler içinde... hele de ihtiyaç duyduysan özlenene, durum ağırlaşır, ciddileşir. isyan,gözyaşları peşpeşe...
umut varsa sonunda, bi gün yanında olacağını biliyorsan, can katarsın özlemine , beslersin, güzelleştirirsin, keyif alırsın hatta özlemekten...gelecektir elbet, bildiğin içindir...
ya gelmeyecekse bir daha özlenen?

özlenen dönmeyecek bir insansa eğer gülümsemeye engel bir hadise olur özlemek, yemeklerden tat alınamaz, gidilen görülen heryerde o özlenene dair bir parça vardır sanki** ama karşılıklıysa özlem kavuşma zamanının hayaliyle yaşamak ve onun için çabalamaktır, bu güzeldir işte.

hasret duymak, daimi bir bekleyiş içinde olmaktır. özlem duygusu ile ilgili yanlış anlaşılan şey ise; sadece tanınmış duygu veya kişilerin özlenebiliyor oluşudur. halbuki hiç yaşanmamış duygular, tanışılmamış insanlara da özlem duyulur.

Bazen solo bazen beraber bir ödeşme biçimiydi aslında. içinde günden güne derinleşen bir duygunun oyuğu. Beraber ve solo sessizlik kadar içli özlemek ... Derin uykulardan hasretle uyanmak demek özlemek uykularını kaçıracak kadar hasret çektirenlere sahipsin demektir çünkü...Çılgınca bir özlemle uyanmak sabahları... Özlemek "YAŞAMAK ve YAŞATMAK" demek...

eskiyi, geride kalanları özlemek, bir daha hissetmenin çok zor olduğu duyguları özlemek, kendin olabilmeyi, umut edebilmeyi, hayal kurabilmeyi ve düşünebilmeyi özlemek...

bir yaşam belirtisi. ve yalnızlığın anlaşıldığı anların tamamı.
kendi kendine ayakta durabilmenin bazen zor olduğunun fark edilme süreci.

yanındadır. böyle oturur eski günleri hatırlarsınız. parmağına bi bakarsın yüzük. duraksarsın tabi. farkeder. sözlüsünü anlatılır sana. çok seviyorum der. hergün görüyorum ama çok özlüyorum. oysaki sen her saat yanımdasın ama bende seni özlüyorum bilmiyosun demek gelir içinden. sadece gülümsersin, çok şanslısın dersin. onun içinden geçeni merak edersin. yıllar sonra öğrenirsin. o da seni özlermiş yanıbaşındayken. yanında yoktur artık ama yine özlersin. bitmez tükenmez. sadece özlersin.

Özlemek

Birden özleyiveriyorsunuz...
Çoktan unuttuğunuzu sandığınız
ya da yalnızca bir kere karşılaştığınız
ve özlemek için yeteri kadar tanımadığınız birini
bir sabah çılgınca özleyerek uyanıyorsunuz.

Rüyalarınız, içinizdeki o gizli, esrarını ele vermez büyücü,
siz çarşaflarınızın arasında,
bütün tehlikelerden uzak,
güvenle yattığınızı sandığınız bir anda,
usulca ruhunuza sokulup,
sizden habersiz oralara yığılmış cephanelikleri
birer birer ateşleyiveriyor.
infilaklarla sarsılarak uyanıyorsunuz.
Hayatınızda olmayan birini hayatınıza almak,
ona dokunmak,
onun sesini duymak için kıvranırken buluveriyorsunuz kendinizi...

Özlemek, o yakıcı istek,
bilinen herşeyi ve önem sırasını değiştiriveriyor.
Özlediğiniz ise çok uzaklarda...
Yanında olmasını istediğiniz halde
yanınızda olmayan bir tek kişi,
yanınıza bile yaklaşmadan,
hatta onu özlediğinizden
ve onu istediğinizden haberdar bile olmadan,
bütün hayatı,
bütün görüntüleri eritip
başka kılıklara sokuyor...