yaşamak

kimse bir bok bilmiyor yaşamak hakkında.

Para,kariyer,mevki,am-göt-meme peşinde bir ömrü harcamak değildir yaşamak, hiç bir şey yapmasan bile yaptığın her şeyden keyif almak.nefes almak değildir yaşamak, aldığın nefesi hissetmektir.

kimisi için nefes almak, kimisi için nefes vermektir. kimisinin de nefesinin kesilmesidir.

yaşamak dediğin keskin bir kılıç dostum.
Onur gerek, övünç gerek, yürek gerek.

yaşamak dediğin bir güzel söz dostum.
sevgi gerek, sevinç gerek, umut gerek.

Yaşamak, aşk gibidir yaşamak. Varlığı ve yokluğu tartışılan. Üzerine teoriler kurulan. Bazısı der yaşamak tesadüftür. Hayvanlığın son aşaması insanlıktır der. Bazıları seraptır der koskoca yaşamaya. Aşk da öyle dokunmanın son haddi aşktır, derler. Bazıları için koskoca bir yalandır aşk. Delilik… budalalık.. hepsi aşk içerisinde yer bulmuştur. Ve hatta yaşamanın ilk şartı da olmuştur aşk!. Gerçek yaşamdı, gerçekten aşık olabilmek, buna ilahi aşk dendi.

Oysa ilahi olmayan aşk olabilir miydi? En-el hak diyen hallaç-ı Mansur’a göre… ve ayrı olabilir miydi tabiat gerçek özünden!.

Ve insanlar aşktan aldığı ilhamla türedi. Bir bedenden bin beden oluştu. Taşlar ağaçlar birbirine karıştı.. o sonsuz gücün sayesinde. ‘’Alâk’’tan ruhumuz koskoca bir bedene serpildi. Olan bitenden habersiz.. aşkı öğrendik yani yaşamayı öğrendik.

Ağlamayı öğrendik.. konuşmayı… gülmeyi… sorumluluk almayı!... her şeyi ama her şeyi belleğimiz kavradı… bir aşkla, öğrenme aşkıyla.

Mazoşist olduk acıda bulduk hayatı ve bu acı belki aşkın acısıydı.

Ve en büyük şairimiz haykırdı dünyada tek gerçeğin aşk olduğunu.

Mecnunlar düştü çöllere, Tahirlere idam fermanı yazıldı… ve onlarca genç fidan (ülkücü şehitler) ıslattı vatan toprağını. Din ve vatan aşkıyla.
…

işte şimdi yaşamayı para sananlar yaşlandılar… anladılar ya artık!.. iktidar kalemleri! Bir gün elbet toprak olacağını…
‘’iyi ki’’’ lerin ve ‘’keşke’’ lerin hesabına düştüler! Onlar için hayat sadece iyi ki ve keşkelerden ibaretti. Onların taptığına tapanlar için de öyle olacak.

“SOFRAYA YÜRÜR GiBi SEHPAYA YÜRÜYEMEYENLER DAVA ADAMI OLAMAZLAR!”
Merhum Osman YÜKSEL SERDENGEÇTi

BAZEN ÖYLE BOĞAR Ki KENDiNE DOĞAL , NORMAL BiR ÖLÜM ARARSIN.

yaşamak umarsızca yaşamak,acı çekmektir,sevmektir. acı çekerken hisseder en çok yaşadığını o kalp.

herkesin doğru sanarak yapmaya çalıştığı şey.
kim bilebilir...
belkide en doğru sandığımız şeylerin bile yanlış çıkması gibi "yaşamak" da yanlış çıkabilir... ölmeden bilemeyiz... belki de ölsek bile bilemeyiz.

ve dövüşebilirim.
doğru bulduğum, haklı bulduğum
güzel bulduğum her şey ve herkes için.

nazım hikmetof şiiridir bu dizeleri iyidir hoştur.

direnmektir.

nefes almak falan değildir. değildir işte. unutulduğunu anladığında yaşamanda durur. yaşamış gibi yapar yaşayamazsın. en sevdiğin tarafından unutulduğunu düşlesene hele sen bi. suratına bakılmadan geçilip gidilmesini hayal et. telefonunun günlerce susmasını. biraz daha çalmazsa titremeyi unutucak la bu dediğin zamanların olduğunu düşle. evin çatı katında olsun çok yağmur yağsın yardıma çağıracak kimsen kalmasın. tek olduğunu farz et... ya da onu unut. çok kızardı değil mi? pişman olup gidemeyeceğin bir o olduğunu bilmek kadar kötüsü yok sanırım. 'o' ların sizi unutmasına izin vermeden yaşamanıza bakın. unutulunca nefes alıp vermenin pek bir değeri kalmıyor da..

bahçende bahar ve sofrandaki en eski şarap CST

intiharı denedikten sonra değerini anladığın saçma sapan bir şeydir.

cahit zarifoğlu'nun bir kitabının adı. "ne çok acı var" diye başlar kitap.

hayatta olmaktır.
yaşamaksa bu evet yaşıyorum.

yaşamak.. bir odun gibi sert ve küt,
ve bir tomruk gibi kalleşçesine..

yok lan ben değilim bu..

Başkalarına umut ve hayat kaynağı olmaktır.

herşeyi ile güzel olandır.
birde paylaşma imkanın varsa.

ne olduğu kişiye bağlı olarak değişebilecek konudur.ama yaşamayı becerememek;, kimseyi, özellikle çocukları ve hayvanları sevememektir. çünkü yaşamın en saf halinin yansımasını es geçmektir.

ölümü beklemek için bir olgu.
bok var uzun yaşamaya, için gezin tozun. keyfinize bakın gençler.

severek, mecburen yaptımız, zevk almasakda vaz eçemediğimiz dün, bugün ve olursa yarından oluşan süreç.

tecrübe gerektirir.

"... yani ağır bastığından." *

SAHNE VE PERDESi OLMAYAN BiR OYUN.

kurunun karşıtı ve her yıl almış olduğumuz "yaş" isim kökünden gelir ve
düşünmek anlamı olan "ö(mek)" kökünden gelen 'ölmek' fiili olmazsa hiç bir işe yaramayacak olan fiilimizdir.
Güzeldir, ama malesef sonu vardır.

(bkz: kanuni sultan süleyman)

yaşamak, alkol sigara uyuşturu tarzı maddelerle kısaltılabilir kavramdır.