yaşamak

nefes almak falan değildir. değildir işte. unutulduğunu anladığında yaşamanda durur. yaşamış gibi yapar yaşayamazsın. en sevdiğin tarafından unutulduğunu düşlesene hele sen bi. suratına bakılmadan geçilip gidilmesini hayal et. telefonunun günlerce susmasını. biraz daha çalmazsa titremeyi unutucak la bu dediğin zamanların olduğunu düşle. evin çatı katında olsun çok yağmur yağsın yardıma çağıracak kimsen kalmasın. tek olduğunu farz et... ya da onu unut. çok kızardı değil mi? pişman olup gidemeyeceğin bir o olduğunu bilmek kadar kötüsü yok sanırım. 'o' ların sizi unutmasına izin vermeden yaşamanıza bakın. unutulunca nefes alıp vermenin pek bir değeri kalmıyor da..