bugün

iyiler
yenildiğinde üst ve alt solunum yollarını açan baharatımsı yeşil ezme. japon çocuklarına 'sus yoksa ağzına sürerim' dediklerini tahmin ettiğim şey.
1)japonca turp
2)bir jean reno filmi(2002)
yemesi kadar birde bu yediklerin çıkma zamanı vardir ki işte asıl cümbüş o zamandır.*
vasati bir filmdir.
jean reno'nun oynadığı harika bir film.
bana yillar once bunu guakamole diye yedirmislerdi bir takim vijdansiz arkadaslarim.. hala sevgiyle anarim kendilerini. burna cekmek hadisesinde yasandigi dehsetiyle olmasa da beni de birkac kez ziplatmis, solugu banyoda almami saglamisti. zira guakomole yedigim miktarla agzima atmistim.. yamulmustum hatirlarim hala.

benim kavrayamadigim bir lezzet kendileri. ne diyelim Allah sevenlerine guc kuvvet versin.
sushi'nin mezesidir, acı bir tadı vardır. midesine güvenenler tüketebilir.
igrenc, cok aci, eksimsi, agza tahta almis da yiyomus gibi bir his veren bitki. boooggggrrrkkk.
tadını bilenler için ismini okurken bile gözlerinin sulanmasına sebebiyet verir.
(bkz: kız ağlıyo şu an)
ben ki ne urfa, ne meksika* biberlerine dayanmis hazzetmis insanim.. boyle luzumsuz ve de kotu ve de aci bi tat gormedim.
yemeyin sevdiklerinize yedirmeyin!
horse radish olarak sunulur.. menuye iyi bakin. sushi yaninda servis yapilir genelde.
japonya'nın bazı köylerinde, gayr-i meşru doğmuş bebeklerin*, dillerine sürülen ezme.
genellikle sushi ile birlikte servis edilen yeşil renkli bir japon acısı. işin garip tarafı, wasabi`yi yediğiniz anda gözünüzden yaş akıtmasına rağmen, etkisini müthiş bir hızla yitiriyor.
Japon Hardalı da denilen ve bayır turpundan elde edilen yeşil renkli macun.
Wasabi öyle çalakaşık yenmez, yenirse insanın kulaklarından dumanlar, gözlerinden ateşler, saç diplerinden ter damlacıkları çıkar, nitekim recep ivedik 2 de çıkıyor.
vücudun bilumum deliklerinden ateş çıkarabilecek kapasiteye sahip öküzötesi acı bir bitki.
yemeden ziyade çıkarırken yanma hissi veren bir garip oluşum. *
© 2005 – 2026 uludagsozluk.com