vapur

Sabah vapuruna bindim. Herkesin elinde telefon vardı. Bir çocuk martılara simit atıyordu. Martılar hâlâ telefon kullanmıyordu, neyse ki.

Karşıma genç bir kurye oturdu. Kaskını çıkarmış, gözlerini kapatmıştı. Telefonu elinde titreyip duruyordu. Bir mesaj geldi. Bakmadı.

istanbul'un bütün telaşı o çocuğun yüzündeydi.

Karaköy'de indim. Balıkçıların yanında iki kedi güneşleniyordu. insanların aceleyle geçtiği yerde kediler dünyanın hâlâ güzel olduğuna inanıyor gibiydiler.

Bir kahve söyledim. Yan masada yaşlı bir adam gazete okuyordu. Bir süre sonra gazeteyi kapattı ve denize baktı.

Ben de baktım.

Dünya değişmişti.

Deniz değişmemişti.

Belki insanın ihtiyacı olan şey de buydu zaten: Bir süre hiçbir yere yetişmemek, kimseye bir şey anlatmamak ve denize bakmak.

Sonra vapur düdüğü çaldı.

içimden, “iyi ki,” dedim.

Neye iyi ki dediğimi bilmiyordum.

Bugün de bindiğim bir ulaşım aracı. Bir yükselip bir alçaldı. Çok eğlenceliydi.

Yaz aylarında serinlemek için birebir gelen ulaşım aracı. Kışın, denize açık bir yerde yolculuk yapıldığındaysa şifayı kapmaya sebebiyet verecektir. Ama çocukluğumdan beridir binmeyi çok sevdiğim ulaşım aracıdır. Çünkü deniz havası huzurdur. Annem, teyzem ve kuzenlerim çocukken az yolculuk yapmadık.

görsel

görsel

görsel

görsel

görsel

yasaktan önce alsancak- karşıyaka arasında işleyeninde deniz ve manzara siluetine karşı çay-sigara yapmanın çok keyifli olduğu deniz ulaşım aracıydı.

bir vapurda ilk evlenme teklifimi aldım ilk sevgilimden.
bir vapurda 8:15 vapurunu soyledim yonca evcimik ten.
bir vapurda buyukada ya bagladım yolları.
bir vapurda simit cay huplettim onla.
Bir vapurla gittim bozcaada ya.
bir vapurda istanbul un guzelligini seyrettim gozlerinden.
bir vapurla bagladım rakı-balıga kınalıada onun yanında.
bir vapurla cıktım manastıra heybelide ve yad ettim butun secmece kızları.

ve umarım bir gun "birlikte son vapura yetisecegiz" onunla..

insana istanbul'da olduğunu hissettiren deniz taşıtı.

benim de bugün binmeyi düşündüğüm bir deniz taşıtı. denizin üstünden gitmek güzel oluyor.

istanbul'daki vapur tecrubesiyle, izmir'deki vapur tecrubesi çok farklı geliyor bana. Şehrin ruhuna da uyumlu olarak istanbul'daki hatlar daha bir dinamik işliyor sanki.
Van gölündeki vapur hissi nasıldır acaba merak ederim.

bugün istanbul'da havalar güzelken bindiğim deniz taşıtı.

kiminin gezi, kiminin ulaşım aracı olarak kullandığı deniz taşıtı. kimin gezmek, kimin ulaşım amaçlı kullandığı insanların davranışlarından kolayca anlaşılabilir. açık alanda, fotoğraf çekip martılara simit atarak keyfini çıkarmaya çalışan insanlar genellikle vapura gezmek için ve ayda yılda bir binen insanlar iken, bir köşede oturup çayını kahvesini yudumlayarak denizi seyrede seyrede seyahat edenler ise çoğunlukla vapuru ulaşım aracı olarak ve düzenli kullanan kişilerdir. metrobüs ve marmaray gibi araçların yaygınlaşması ve daha hızlı ulaşım sağlamasından dolayı ulaşım amacıyla binen kişi sayısı azalmış olsa da, hala karşıya geçmek için vapur tercih eden bir kitle var. ayrıca ibb'nin deniz ulaşımının payını arttırmak amacıyla, yeni vapur hatları açmak ve vapurlar ile diğer ulaşım araçlarındaki aktarmanın yarı fiyatına olması gibi çalışmaları da mevcut.

sıcak havalarda serinlemek için bes dakikaklık bir yolculuk yetiyor.

Darüşşafakada okurken bandırmadan vapurla istanbula giderdim.

adalar'ın tek ulaşım aracı.

Fiyat/performans ürünüdür.

Metrobüsten kat kat iyi, Marmaray’dan ferah.

adalar vapurudur vapurun hasi.

18 vapuru vardi anason kokularinin yükseldigi.

bir de istanbul a giderken yaptigimiz cilalar.

üç tarafı denizlerle çevrili ülkemizde, keşke her sahil şehrinde (şehrin coğrafi özelliklerine göre) kullanılması gereken ve trafik yükünü inanılmaz azaltabilecek ulaşım aracı. istanbul ve izmir'de de daha çok olmalı mesela.

Denizle ulaşabileceğimiz her yere olması gereken taşıt.

çok abartıldığını düşündüğüm ulaşım aracı.

görsel

kadıköy'den eminönü'ne değil de beşiktaş'a geçiliyorsa daha bir zevkli olan deniz taşıtı.