uy havar

bir ahmed arifşiiridir...

uy havar

Yangınlar,
Kahpe fakları,
Korku çığları
Ve irin selleri, aç yırtıcılar,
Suyu zehir bıçaklar ortasındasın.
Bir cana, bir başa kalmışsın vay vay!
Pusatsız, duldasız, üryan
Bir cana bir de başa
Seher vakti leylim -leylim
Cellat nişangahlar aynasındasın.
Oy sevmişim ben seni...

Üsküdardan bu yan lo kimin yurdu!
He canım...
Çiçekdağı kıtlık, kıran,
Gül açmaz, çağla dökmez.
Vurur alnım şakına
Vurur çakmaktaşı kayalarıyla
Küfrünü, Medetsiz, Munzur.
Şahmurat Suyu kan akar
Ve ben şairim.

Namus işçisiyim yani
Yürek işçisi.
Korkusuz, pazarlıksız, kül elenmemiş,
Ne salkım bir bakış
Resmin çekeyim,
Ne kınsız bir rüzgar
Mısra dökeyim.
Oy sevmişem ben seni...

Ve sen daha demincek,
Yıllar da geçse demincek,
Bıçkılanmış dal gibi ayrı düştüğüm,
Ömrümün sebebi, ustam, sevgilim,
Yaran derine gitmiş,
Fitil tutmaz, bilirim.
Ama hesap dağlarladır,
Umut, dağlarla.

Düşün, uzay çağında bir ayağımız,
Ham çarık, kıl çorapta olsa da biri
Düşün, olasılık, atom fiziği
Ve bizi biz eden amansız sevda,
Atıp bir kıyıya iki zamın
Yarının çocukları, gülleri için
Herbirinin ayvatüyü, çilleri için,
Koymuş postasını,
Görmüş restini.
He canım,
Sen getir üstünü.

Uy havar!
Muhammed, isa aşkına,
Yattığın ranza aşkına,
Deeey, dağları un eder Ferhadın gürzü!
Benim de boş yanım hançer yalımı
Ve zulamda kan-ter içinde, asi,
He desem, koparacak dizginlerini
Yediveren gül kardeşi bir arzu
Oy sevmişem ben seni...

...

uy havar
muhammed, isa aşkına...
yattığın ranza aşkına...
deeey, dağları un eder ferhadın gürzü!
benim de boş yanım hançer yalımı
ve zulamda kan-ter içinde, asi,
he desem, koparacak dizginlerini
yediveren gül kardeşi bir arzu
oy sevmişem ben seni...

oy sevmişem beni seni ahmed arif

ahmed arif'in seslendirdiği şiirde her "oy sevmişem ben seni" demesi insana damardan enjektörle sevgi aşılandığını hissettiriyor. yılmaz erdoğan'a "biz bir şeyi delicesine severiz ama tanrım neyi?", atila ilhan'a "ne kadınlar sevdim zaten yoktular" dedirten de böyle birşeydir belki..

(bkz: namus işçisi)

oy havar sevmişem ben seni derken insanı güm diye yere düşüren ahmed arif dizeleri..

deeyy! dağları un eder Ferhad'ın gürzü...

ahmet kayanın adeta sesiyle can verdiği şiirdir.

her dinlediğinde daldığın, kaybolduğun şiirdir. her şeydir. sabahı bekleyen bir gecenin hasretinin bitmesine az kala dinlenmelidir. oy sevmişem ben seni

durduk yere adamın amına koyar bu eser. kendin okusan da, ahmet kaya'nın sesinden dinlesen de, ahmed arif can verse de... bir köşeye çekilip sessizce ağlama hissi uyandırır, alır götürür olmadık bir yere bırakır insanın ruhunu.

Ahmed Arif'e aittir, Ahmet Kaya'da çok şahane okur bu şiiri. durduk yere adamın amına koyar.

Ahmed arif şiiridir. Ahmet kaya'da okumuştur. Ayrıca bir türk dizisinde (bkz: işler güçler) birreplikte geçmiştir (bkz: Havar&#65279 komşular havar toramanın tekini patates etmişler)

"koymuş postasını,
görmüş restini,
he canım;
sen getir üstünü"

kısmı ile insanı garip düşüncelere sevkeyleyen, büyük bir şairin, düşünce adamının, büyük bir şiiridir.

" ve sen daha demincek
Yıllar da geçse demincek "

ahmet kaya abinin ağlattığı mükemmel şiirdir.

Yangınlar, Kahpe fakları, Korku çığları Ve irin selleri, aç yırtıcılar, Suyu zehir bıçaklar ortasındasın. Bir cana, bir başa kalmışsın vay vay! Pusatsız, duldasız, üryan Bir cana bir de başa Seher vakti leylim - leylim Cellat nişangahlar aynasındasın. Oy sevmişem ben seni...

Üsküdardan bu yan lo kimin yurdu! He canım... Çiçekdağı kıtlık, kıran, Gül açmaz, çağla dökmez. Vurur alnım şakına Vurur çakmaktaşı kayalarıyla Küfrünü, Medetsiz, Munzur. Şahmurat Suyu kan akar Ve ben şairim.

Namus işçisiyim yani Yürek işçisi. Korkusuz, pazarlıksız, kül elenmemiş, Ne salkım bir bakış Resmin çekeyim, Ne kınsız bir rüzgar Mısra dökeyim. Oy sevmişem ben seni...

Ve sen daha demincek, Yıllar da geçse demincek, Bıçkılanmış dal gibi ayrı düştüğüm, Ömrümün sebebi, ustam, sevgilim, Yaran derine gitmiş, Fitil tutmaz, bilirim. Ama hesap dağlarladır, Umut, dağlarla.

Düşün, uzay çağında bir ayağımız, Ham çarık, kıl çorapta olsa da biri Düşün, olasılık, atom fiziği Ve bizi biz eden amansız sevda, Atıp bir kıyıya iki zamanı Yarının çocukları, gülleri için, Koymuş postasını, Görmüş restini. He canım, Sen getir üstünü.

Uy havar! Muhammed, isa aşkına, Yattığın ranza aşkına, Deeey, dağları un eder Ferhadın gürzü! Benim de boş yanım hançer yalımı Ve zulamda kan - ter içinde asi, He desem, koparacak dizginlerini Yediveren gül kardeşi bir arzu Oy sevmişem ben seni...

"Düşün, uzay çağında bir ayağımız,
Ham çarık, kıl çorapta olsa da biri
Düşün, olasılık, atom fiziği
Ve bizi biz eden amansız sevda,"

Bana göre en can alıcı bölümü budur. Bizi biz eden amansız sevda çaresi olmayan bi hastalık gibi şifası sadece sevgili de ama o sevgili de çare yok dert var. Leyla erbil de öyleydi derdin sahibi ama dermanın sahibi değil. Ahmet arifi sevemedi çünkü kapitalizm buna izin vermedi. Çünkü Ahmet arif köylüydü. Onun sevgisi para etmezdi.

"ve sen daha demincek, yıllar da geçse demincek,
bıçkılanmış dal gibi ayrı düştüğüm,
ömrümün sebebi, ustam, sevgilim,
yaran derine gitmiş,
fitil tutmaz, bilirim."

bu nasıl bir şiirdir yahu etkisinden çıkamıyorum. sanki anlatamadığım, dile getiremediğim şeyleri açığa çıkarıyor da ben de bu durumu başkalarının da öğrenmesinin mahçupluğunu yaşıyorum.
sözleriyle insanı derinden yaralayan ahmet kaya'nın seslendirdiği, ahmet arif şiiri.

Şiir okuyup ağlayan erkek vurduruyordur. Hassas ve bir o kadar da kırılgandır.

Cumhuriyet dönemi şairlerinden Türkçe'yi en iyi kullanan iki şairden biri olan Ahmed arif'in şiiridir
Not:Diğeri;Aşık veysel