türkçe pop

8 nota 29 harf ile şarkı yapamayıp, yabancı şşarkıları kavır yapmaya çalışan ancak onu da yapamayan müzikcik...

eskiden daha katıydım bu konuda, sikiyim yapacağınız şarkıyı diyordum.

değiştim.

2000'lerde başlayan ve özellikle 2010'larda birbirinin aynına dönüşen şarkıların bir amacı olmalı.
her günü birbirinin aynı geçen insanlar, aşk acısı çekenler ancak bu ''laf sokmalı'' şarkılarla kafa dağıtabiliyorlar sanıyorum.
kimseyi yargılamamak lazım, ceceli ya da hadise götü merakı yüzünden.
şu dünyada herkes hayattan bi şekilde zevk almayı deniyor, kafa dağıtmaya çalışıyor sonuçta.

bu arada demetakalının bu kadar sevilme sebebini de buna yoruyorum.
kadın birçok şarkısında terk edip gidene, aldatana, platonik aşka falan bir güzel laf sokuyor.
ki bunlar çevremizdeki büyük bir kesimin her gün üzülmesine sebep olan konular.
dolayısıyla ancak bunları dinleyerek kafa dağıtıyorlar.

Dinlerken gelecek sözleri tahmin edebildiğin, basit şarkılardır.

Dinlediğim ve çok sevdiğim müzik türü.
Sahi sizin popla ne alıp veremediğiniz var.

aşırı derin sözler içerir.

--spoiler--

Ben sana sana sana ölürüm
Ölürüm ölürüm sana ölürüm
Sana değer bunu bilirim
Of ben bilirim

--spoiler--

"kulağıma hoş gelen her şeyi dinlerim" insanlarının tercihidir.

2000'li yılların başlarından itibaren istisnalar dışında kalitesi daha da düşen müzik türü. bu dönemde yapılan türkçe pop şarkıların çoğu gelip geçicidir. tarkan'ın 90'lı yıllarda yaptığı kış güneşi vb şarkılar, ilhan irem'in şarkıları aradan yıllar geçse de hatırlanır ama murat boz'un 10 yıl önce söylediği şarkıları fanatik hayran kitlesi bile doğru düzgün hatırlamıyordur. bir de türkçe pop müziğin kalitesinin düşmesinin en büyük nedenlerinden biri istisnalar dışında sıradan sözler ve aynı tip muzikler. piyasadaki birçok şarkıcının şarkıları​ birbirinin aynısı. mesela ben soner sarıkabadayı'nın şarkıları arasında hiçbir fark göremiyorum, neredeyse hepsi birbirinin aynısı. serdar ortaç'ın şarkıları da aynı tip. demet akalın'ın şarkıları​ arasında da fark göremiyorum. bir de son zamanlarda bu müziği icra edenlerin çoğu programlarda playback yapar.

yutubda denk geldi, 70 lerin hareketli parçalarını dinledim de hakkat çok şahane. rahatsız olmadan saatlerce dinleniyor. ayrıca unuttuğumuz güzel öğütler de var.
çaba aharcamadan mutluluğa ulaşamazsın diyor, mesela.
unuttuk bunu dimi itiraf edin.

90lı yıllarda yıldızı parlamıştır.

Zaten o yıllarda da kalmıştır, 2000lerde cacığa bağlamıştır.

Bazen alenen dinliyorum. Kabul ediyorum geneli berbat ama bence müthiş bir rahatlama yöntemi türkçe pop dinlemek.

Bu arada serdar abi, büyüksün*

90'lar Pop varken kuru gürültüdür.

görsel
arkadaki motor bazı sanatçılar, kabul bazıları hoş, ve kabul bazılarını kafelerden dolmuşlardan duyup dinliyor, beynimizde sözleri yer ediyoruz.
asla youtube'a serdar ortaç yazmadım ama adamın şarkılarına eşlik edebiliyorum her ne hikmetse artık.

(bkz: bok).

görsel

80ler 90lar dinlenir çok da sevilir benim tarafımca ama şimdi ki türkçe pop şarkıları için bir şey söyleyemeyeceğim dinlemiyorum çünkü.

bazen depresifken açılmalıdır, şarkının boş sözleri ve anlamsız ritmiyle (neredeyse hepsinin aynı olan) kafanızdaki sorun uçar gider, ne yapıyorum ben, gizli oturumda mıyım ben vs. düşünceleri içinde ağlamanız bile bitebilir kim bilir.

ergenler yüzünden türkçe pop bugün kore popun türkçe versiyonuna dönüşmüş durumda. bu durum oldukça boktan. eskiden şarkıların sanatçıların bi hikayesi olurdu çıkardıkları eserlere de sanat derdik. artık o yok üretici tüketici kavramına döndü iş.