bugün

iyiler
uflemeli bir karadeniz calgisi. iskoclar aksini iddia etse de karadeniz calgisidir.
laz olan ınsan tulumla ağlar tulumla coşar tek sevdıgı çalgıdır nefese kuvvet.
uzun yıllardır çaldığım müzik aletidir. doğu karadenizin en doğusunda yani; rizenin çayeli ilçesiyle artvin'in borçka ilçeleri arasında kemençeden daha öndedir. kemençe horonuyla tulum horonu arasında büyük faklılıklar vardır. tulum daha duygulu ezgiler sunar kemençeye nazaran. yağmur yağarken uzaklardan gelen bir yol havası sizi ağlatabilir.
dinlemekten en çok zevk aldığım etnik müzik aleti. sağlam nefes gerektirir.
navı genel olarak la karar kullanılır. yapımı çok zahmetli ve ustalık ister. kokmayanı makbuldür.
şu sıralar çalabilmek için büyük çaba sarfettiğim eşsiz enstrüman.
ama çok zor lan.
(bkz: çok pis çalarım)
beni benden alan artvin yöresine ait bir çalgımız.
artvin yöresinin bir çalgısı,çok nefes ister ama çıkardığı çift ses hele de ağıt yakılıyorsa insanın yüreğine işler
gaydayla hem şekil itibariyle, hem de çıkardığı tınılar itibariyle büyük benzerlik gösteren, koyun derisinden yapılan, hatta koyunun kendisinden yapılan karadeniz bölgesine özgü bir tür üflemeli çalgı.
aynı zamanda eskiden yiyeceklerin muhafazası için saklama kabı olarak kullanılan, yine deriden yapılmış poşet, torba.
bebeklerin sıcak tutması için giydirilen, büyüklerin ise yağlı, kirli işlerde çalışırken üstlerinin ve bedenlerinin kirlenmemesi için giydikleri tek parçadan oluşan altlı üstlü kıyafet.
birkaç kere kulak aşinası olanların, başka bir yerde duydukları zaman tekrar dinlemek istedikleri, çalımı zahmetli, tüyleri dikleyici etkisi ve şahane tınısı olan, karadeniz'e ait çalgıdır.
davul gibi sesi uzaktan gelince güzel olan güzel çalgımız. dinleyenlere karadenizin o eşsiz yemyeşil yaylalarını hatırlatır.
(bkz: erzincan tulum peyniri)
sesi ile büyüleyen, rüzgar türbini gibi nefes isteyen karadeniz'e özgü bir enstrüman.
Artvin köylerinde yapılan düğünlerin ayrılmaz bir parçası otantik bir çalgıdır.
© 2005 – 2026 uludagsozluk.com