bugün

öğrenci evinde bulaşık yıkanması ardından en fazla sayıda olmasına rağmen en hızlı tükenen materyal olan su bardağı kullanıldıktan sonra sırasıyla rakı bardağı, çay bardağı, cezve, çaydanlık, kase de tüketilince mecbur kalınan eylemdir.
bütün bardaklar ve tabaklar kirlenmişken bulaşıklıkta duran tek temiz tabak evin sahip-ul hayratının kutsal kasesidir. o kadar bulaşık tek günde birikse de bir tek tabakla bir hafta idare edilebilmektedir. tabii bunda ev halkının ''tek uyanık benim'' düşüncesinin de etkisi vardır. evde yaşayan her birey ''bulaşık yıkamaktansa bu tabağı kullanırım daha iyi'' ve ''nasılsa su içecek bir şey bulamayınca bulaşığı yıkayacaklar'' düşüncesinde olunca uzun mühlet aslında aynı tabağı kullandıklarının farkına varmazlar.
ta ki içlerinden birinin canına tak edip konuyu gündeme getirmesine kadar:
- olum ya bir haftadır bardak yok. doğru söyleyin siz de mi bulaşıklıktaki tabaktan su içiyorsunuz?
- puhaha assiiktir sen de mi?
- eudhuehu siz de mi?
- e yuh artık ben de valla.
dünyanın en gerekli, yararlı ve muhteşem sıvısı su, herşeyde içilir.. yeterki içilsin..
(bkz: rakıyı dolmalık biberden içmek)
(bkz: tas tan su icmek)
(bkz: boşan da damacanadan iç)
yapanın, bardaktan yemek yeme potansiyeline de sahip olduğunu düşündüğüm eylem.
© 2005 – 2026 uludagsozluk.com