bugün

quiz
/27
skyturk 360 da hayat deyince adında 1 saatlik bir program yapıyor.izleyin izletin. ve bugün ettiği çok güzel bir lafıda yazayım "andre şöniye'nin göbeği istanbul'da ,başı paris'de kesildi.türkiye ile fransanın farkı budur."
Keşke sadece yazsa...
sen bana mı soruyorsun yalnızlığı sever misin diye? ben ki; çayı bile iki şekerle içerim, birlikte erisinler diye.
yol kenarındaki
yağmur mazgallarını
kumbara sanıp
harçlığımı atardım
bu yüzden
en çok denizden
alacaklıyım

dizelerinin sahibi, gözlerinden öpülecek şahsiyet.
yol kenarındaki
yağmur mazgallarını
kumbara sanıp
harçlığımı atardım
bu yüzden
en çok denizden
alacaklıyım

dizelerinin sahibi, çocukken salak olduğunu ilan eden kişi.
kendisi şair, yazar, gazeteci ve tiyatro oyuncusudur. 12 eylül 1962 yılında trabzon, maçka' da doğmuştur. bunlara ek olarak aydın kişiliği ve muazzam beyefendiliği takdire şayandır.
çağdaş

afiyetle yiyor
gökten düşen üç elmayı
apartmandaki çocuklar
annemin her gece anlattığı
öykülerin sonunda

bana ise çöpleri kalıyor
evimiz çünkü bodrum katında
Kırgınlığım lunaparkta unutulmuş bir çocuğun nefreti kadar. Sorun atlı karıncalar değil, arkamdan dönüp duran dönme dolaplar
a ile z'yi inanılmaz şekilde harmanlayıp öyle bir hikaye ile buluşturabiliyor ki, inanılmaz;

izleyiniz, görünüz efendim.
https://www.youtube.com/watch?v=lXcSFmlQq-A&feature=related

"Önünüz karanlık, farlarınızı yakınız."
yürüyen bilgi küpüdür.
işini muhteşem yapan bir adam. şairliğinden bahsetmiyorum, onu değerlendirmek benim harcım değil. ama o oyuncak müzesine verdiği emek gerçekten kayda değer.
(bkz: yapaylık abidesi)
(bkz: naylon insan)
Kızılderililerle akrabalığı bulunduğuna inanılan insan (bkz: Sunay akın kitapları)
göztepe de bulunan oyuncak müzesi muhakkak ziyaret edilmesi gereken şair, düşünür, sanatçı.
suna yakın da olabilir.
(bkz: bakın bakın ne anlatıcam bakın bakın)
kendi halinin adamı.
che fetişi vardır bu adamda. hangi programa katılsa che yi anlatır durur. biri söylesin şuna anlattığı adama la cabana kasabı derler. yargısız infazlarıyla da bilinir.
dünyanın en güzel işini yapıyormuş gibi zevk alıyor ya yaptığı işten o güzel. yoksa gram sevmem kendisini. evet.
Anlattığı hikayeleri öyle bir anlatırki gerçek sanırısnız oysaki hepsi masaldır.

Özellikler yüceltmek istediği kişileri ki bu genelde Atatürktür *. Atatürkü yüceltmek için osmanlıyı ve padişahları itin götüne sokar ve herşeyi çarpıtır.

Herşeye rağmen eğlencelidir. kendisini trabzonda izleme şansı buldum gerçekten eğlenceliydi. Zaten trabzonludur.

Trabzonda yaşayıp o toprakları sevenler birde sunay akından dinlesin eski trabzonu. Ulan kesin o konuda da yalan dolan masallardır hepsi.

edit: 2. satırdaki iki cümle birdend evrik olmuş idare edin. sunay akın değilim ben.
--spoiler--
hiç aşık oldunuz mu?

-üniversiteyi kazandığım sene beyazıt meydanı'nda otobüs durağında bir genç kız vardı.ben ona aşık oldum,gerçekten oldum.
--spoiler--
bi ara programın izlediğimde bi aralar çıkartılan türkçe ezan saçmalığını ballandıra ballandıra, iyi bişeymiş gibi anlatan itici, komik olduğunu sanan bir şahsiyet.
Aşk; bir bakıma sobaya dokunmak gibidir. Bir defa yanarsın, izi kalır. Sonra bir daha dokunmazsın sadece yanına yaklaşırsın.
sunay akın
gösterisinin reklam metniyle beni benden alandır...

"ilkokul birinci sınıfta okuyan çocuk, okuldan çıkar çıkmaz çırak olarak çalıştığı dükkâna gidiyor, yerleri siliyor, ustasına çay dolduruyordu. gece geç dönüyordu evine. avluya açılan bir kapı bir şato kapısından farksızdı. çocuk, ayak parmaklarının ucuna kalkıp mandala uzansa da dilini aşağıya çekecek güç cılız kollarında yoktu. yorgun çırak, kapının eşiğine oturuyor ve sokaktan kendisine yardım edecek bir gece bekçisinin ya da sarhoşun geçmesini bekliyordu. zaman makinesi icat ve bana tarihte yalnızca bir güne gitme hakkı verilse hiç düşünmeden o çocuğun önünden geçmek isterdim. beni görünce sevinecek ve şunları söyleyecektir. 'abi ben terzi çırağıyım. ustam işten geç bıraktı... gücüm yetmiyor... şu kapının mandalını açsana! ..' gülümserdim... saçlarını okşardım, diyeceğim ama başında mutlaka 5 numara traş vardır! açardım kapıyı... o da 'sağ ol abi' der ve yorgun bedeniyle avlunun karanlığında kaybolurdu gözden... ben de derdim ki ardından:

"sen sağ ol baba! .. hayatta bana açtığın tüm kapılar için sen sağ ol! .."
"Bazen dünyanın en zor mesleğidir.
Kendi duygularına tercüman olmak."

Sunay Akın
© 2005 – 2026 uludagsozluk.com