sonbahar

güzel müzikler ve manzaralar barındıran filmdir.

mevsimlerin şahıdır.

filim hikayedir yusuf vardır gürcü bir kaltak vardır ve olaylar gelişir *. tabii ki bu kadar basit değildir hiç bir hikaye: biraz oraya biraz buraya dokunur da
--- spoiler ---

salyangoz sahnesi yok mu ah o sahne kimin nasıl aklına geldiyse helal olsundur bütün söylenilenlerin aslında ne kadar önemsiz olduğunu daha iyi anlatacak bir fikir olabilemezdi o filmde

--- spoiler ---.
onun dışında suçluyu sempatik gösterse de nasıl olsa hepimizin içinde bir o kadar yalnız, bir o kadar günahkar, isyankar parçalar var olduğu düşünülünce sahilde öss sonrası sabahlamadan, hayallerin peşinde koşmaya kadar yusufun çektirdiği fotorafların sosyalist marşları ile harmanlanıp gösterilmesine kadar bir sürü minik ışık taşıyor film anlayana adeta çok da kaptırmamak şartı ile.

çok özlenilen mevsim. Soğuk desen değil sıcak desen değil birde hüzünlü bir mevsim tadından yenmiyor vallahi.

--spoiler--
yaprakların döküldü önce
rengin soldu ardından
beni hiç düşünmeden, sarıldın rüzgara gittin.
gözlerinden anladım önce,
sonra sözlerinden...
hiç mi sevmedin?
hiç mi sevilmedin?
yağmur da yaşatmaz seni, güneş de artık.
mevsim sonbahar...
--spoiler--

onur saylak'ın başrolünde oynadığı, karadeniz'de geçen sessiz ve güzel film.

cem adrian ın muhteşem şarkısıdır.

http://fizy.com/s/17msew

--spoiler--
düştü elleri içimdeki boşluğa,
su titredi, yaprak oynadı dalında.
kesti elimi yüzündeki kirpiği,
kalbimde bir çiçek açtı.. yine...

bir rüya olmalı gördüğüm,
gördüğüm bir rüya olmalı,
belki de belki de hiç uyandırmamalı...
sonbahar sonbahar olmalı,
sebebi sebebi sonbahar,
sonbahar sonbahar..
korkmuyorum hiç !

başla hadi!
sar karanlığına beni,
al en derinine hadi!
sar bikere sar bikere!

başla hadi!
vur yalnızlığınla beni,
yerden yere yerden yere hadi!
vur bikere vur bikere!

başla! yıka yağmurlarında beni,
ıslat yine ıslat yine hadi ağlat!
kaybet kaldırımlarında beni,
yürüt yine üşüt yine hadi!

korkmuyorum!
korkmuyorum!

--spoiler--

hüzün kokulu akşamları en çok özlenen...

yansımalar şarkısı. nerede o eski ramazanlar dedirten, dinlemenin tam vakti olduğu şarkı.

hopa da çekilen film. filmin yönetmeni hopa hemşinlilerinden özcan alper. zaten bu filme de yansımış, filmde tek kelime lazca kullanılmamasına rağmen hemşince diyaloglar filmde önemli bir yer kaplamıştır. tabi bunda ana karakterlerin hemşinli olmaları da önemlidir. filme dair önemli olan diğer bir nokta ise ana karakter yusuf un tahliye olduktan sonra mücadeleyi bırakması ve memleketinde sakin bir şekilde ölümü beklemesi. mücadeleyi tamamen bırakmasına rağmen sosyalizm fikrinden vazgeçmedi. ancak yine de yapabileceği fazla birşeyin olmadığı düşüncesiyle aktif mücadeleden vazgeçti. bu malesef 1980 sonrası hapisten çıkan sosyalistlerin önemli bir bölümünde görülen bir durum.

--spoiler--
nerden bulur bu insanlar ben mutsuzken gülünecek şeyleri.
--spoiler--

sonbahar, içe dönüşler, kendinle hesaplaşmalar, can sıkıntısı, baca dumanı, kestane ve şemsiyeler mevsimi. son kalan müşteriye hadi kapatıyoruz diyen yazlık çay bahçesi garsonu gibi asık suratlı, sevimsiz ama romantik.

Beni ben yapan mevsim, eylül olmazsa yalnızlık olmaz gibi bir şeydir.

yarın gireceğimiz mevsimdir. doğum günümüde içine almıştır.

yaprakları döktüğü için en iyi mevsimdir.

izmire uğramayan mevsim. burda iki mevsim var yaz ve kış.

halil sezai şarkısıdır.

"derdi nedir bu sonbaharın
neden soldurur gülleri..."

http://www.youtube.com/watch?v=EG_0S72y2rA

ezbere alın lazım olur.

--spoiler--
her şeyi süpürebilirsin,
sonbaharı süpüremezsin.
--spoiler--

--spoiler--
Derdi nedir bu sonbaharın,
Neden soldurur gülleri ,
Nerden bulur bu insanlar ben mutsuzken gülünecek şeyleri ..
--spoiler--

lanet olası bir mevsimdir. hüznün ta kendisidir. en lanet şeyler neden hep sonbaharda gerçekleşir.

ilkbaharın sevgilisidir.

icinde huzun sakli olan mevsimdir.

(bkz: sonbaharın geldiğinin anlaşıldığı anlar)

yazi cok sevmeme ragmen ozledigimi hissettigim mevsimdir.

yazın bittiğini haber verir. bahardır adı üstünde, sonbahar'dır o... yazın enerjisinden geriye kalan yorgunluktur, eski günlere olan özlemdir.. en güzeli hüzündür.. duygularını çok yoğun yaşayan insanların ihtiyacı olan dinginliktir, sessizliktir.. bütün yaprakları sararan bi ağaçtaki hüznü görenler, yeniden yeşereceğini de bilirler o ağacın.. açacaktır yine, yeniden çiçeklerini.. o yüzden hiçbir şeyin sonu yoktur. kendini nadasa çekmeyi bilmeli insan da.. sonbahar'dan örnek almalı.. yeniden enerjiyle dolacağı günleri beklemeli, istemeli.. işte o zaman sonbahar'ı anlayabilir.