sevmek

"sevilmek" fiili ile birlikte anlam kazanan...

insana en güzel günlerini olduğu gibi en kötü günlerinide yaşatabilecek 2 yüzlü eylem.

içten nedensiz gelen sözlerdir belki

hakkında ne kadar çok söz var ne kadar çok yorum varsa hepsini yeni baştan yazmaya geldim.. Sevmek sen yalansan eğer seni gerçek yapmak için burdayım.. Önce içimdekini sevdim sonra karşımdakini hele bana bakan guzel gözlere bir ömur vaad ettim ama o almadı. ama ben sevdim sevmeyi sevdirmeyi.. ve ne kadar neden varsa sevmemek ve sevilmemek için hepsini kadlrdım , ne kadar kişi varsa sevmeyen sevilmeyen onlar için dua ettim bir an evvel tadsınlar sevgiyi. Tadsınlarki anlarsınlar hayatın amacı ve maksatını.

engellenemeyendir,
yaşayan ve yaşatandır...

sorumluluk almaktır.

sevmek, mümkün mü artık sevmek. onca yollardan sonra yeniden yollara düşmek.

sevgi , güzellik ister gülüm
güzellik emek ister
güzellikten değil gülüm
yürekte ateş ister
aşkların en soylusu birken birçok olandır
sevginin en güzeli paylaşılan emektir

dünyanın en güzel duygusu...

hayatı hayat yapanlardan...

çünkü hayat sevmekle başlıyor ve sevmekle sonlanıyor!
*

duyguların en güzeldir; ama becerebilen kişiye.

bir parça son yalnızlığa öncekiler hazırlıktır
insan bırakmaz sevdiğini sevmek insanı bırakır
kalırsa gözlerinin elinde yaldızı belki kalır
ney üşür kanûn pırıldar udlar oldukça karanlıktır
nasıl da sevdim ne iştir bilmeden sevmeyi
*

yaşamayı göze almaktır...

sabah onun sesinle uyanmka isteği gece gülümsemesini görmek arzusu.

ekmek ve üzüm
-------------------
seni sevmiştim,
ekmekle üzüm yemeyi sevmeni sevdiğim gibi.
ve eskiden
mânâsı sevmekti ekmek ve üzümün.
ekmek ve üzüm bitti;
kaldı sevmek ve hüzün şimdi.

kırılmasın diye dururmuş kalbi, hep ortada kalırmış insan. yanına sevinci alır diğer yanına hüznü koyarmış. ayna anda iki yana da adım atmak istermiş bacaklarını kollarını kocaman açıp.
ikisine dokunabilmek istermiş.
bir duyguya düştüğünde tamamını yaşamak istermiş. ağır bastığı adımın sonuna kadar gelip çocukluksa çocukluk, ağırlıksa olabildiğine ağır, içinden geleni yaparmış.
canı yanınca can yakar, işaretler koyar, mesajlar bırakır, düşünmeden davranırmış... çünkü ortada yürümenin en zor yanı, dengede olabilmenin en zor yanı ufak adımlar atmakmış ama insanlar ufak adımlar atamaz iki yanında iki duygu varken.
seçim yapma anı geldikçe, adımlarda büyür seçince kaçabilelim diye hep bu dönem yapılan herşey sevgi sanılırmış.
hız, sadakat, bağlılık yeminler, tutku, arzu, balonlar ve aşk...
hepsi sevgi adını alıp, söze dökülürmüş.
oysa ortada kalabilmekmiş sevmek. hiç beklemediğin bir anda gülümseyen bir yüz, esen bir rüzgar, aranan bir sesmiş.
sevmek, beklemenmiş...

Sevmek kimi zaman rezilce korkuludur
insan bir akşam üstü ansızın yorulur
Tutsak ustura ağzında yaşamaktan *

sevdiğin müddetçe
ve sevebildiğin kadar,
sevdiğine her şeyini verdiğin müddetçe
ve verebildiğin kadar gençsin...
nazım hikmet

(bkz: sevince)

--spoiler--
aramakmış oysa sevmek
özlemekmiş oysa sevmek
bulup bulup yitirmekmiş
düşsel bir oyuncağı
yalanmış hepsi yalan
sevmek diye birşey vardı
sevmek diye birşey yokmuş
acılardan artakalan
işte bu bakışlarmış
--spoiler--

--spoiler--
Sevmek, farkında olmaksa yaşadığının

Sevmek, bakmak değil görmekse eğer

Aklın başından gitmesi değil,

Duymak ve bilmekse eşit olarak,

Yemeden, içmeden kesilmeden

Çoğalmaksa sevmek eksilmeden,

Çağına tanıklık ederek

Ve kahrolmamaksa arabeske inat.

için içine sığmamaksa

Bir coşku, bir şenlik, bir erdemse sevmek,

insanları, çocukları, kuşları unutmadan

Verem olmamaksa sevmek senin aşkından

Daha sağlam basıyorsam toprağıma,

Unutmak, şaşkınlık, azap değilse,

Bilinç, öğreti ve sevinçse,

Paylaşılan bir ekmek gibiyse sevgi,

SENi SEViYORUM !
--spoiler--

(bkz: yol arkadaşım)

her yigidin yapabilecegi bir eylem degildir.
sözde sevenler vardir, bir de uygulayanlar vardir.
hatta sevdigi kisinin pesinden giderek, sevdigini bile ispatlayanlarinin da alinlarindan öpülmelidir.

(bkz: sıçmak)

biri sana git dediğinde,
kalmak istiyorum diyebilmekmiş sevmek.
(bkz: can yucel)

belki de bedbaht olmaktır
(bkz: benim gibi)

gerçek sevgiyse eğer, hiç eksilmeyen duygu. bir sene görmeyince bile artan, görünce yine artan, gün geçtikçe katlanan, insanı kuşatan, geçen yılların söndüremediği yürek ateşi. kalbin, tek ve gerçek sahibine ait, ona teslim ettiğimiz muhteşem duygusal değer.

gönül tahtımızda kim varsa yıllardır, ne yapsanız geçmez, bitmez, ölmez. gerçek sevgidir çünkü. geri alınamaz ve değiştirilemez. duyguların "elmas"ı.

ne değerli bir olgudur ki başlayan ve biten her şey ona bağlanıyor. maddi, manevi tüm tatminlerimizin ona bağlı. seviyorsan yaşadığını hissediyorsun, sevmiyorsan ölüsün. seviliyorsan varlığın değerleniyor, sevilmiyorsan kendince bir hiçsin. sevince hayat bayram, günlük güneşlik. maddiyatın hiç bir değeri yok. dünya yansa umrunda değil. sevmeyince trilyoner olsa mutlu değil. insanların gözlerindeki ışık, dudaklarındaki tebessüm hep sevme olgusunun eseri. çiçek çocukların temel ideolojisi, insanlığın temel duası, umudu ama yaşanılanlarla gün geçtikçe lanet edilen olgu...

(bkz: lanet olsun içimizdeki insan sevgisine)