sevgili

(bkz: sevişmek için sevmedik).

gözleri gözlerime dalınca beni derinlikle sürükleyen sevgilim;
sana sadece tek bir söz söyleyebilirim, herkesle aynı ama anlamı tamamen farklı;
seviyorum.

başlarken her gün görünce heyecanlandığımız, kırmamak için özen gösterdiğimiz, biraz ilerleyince tanışma ve alışma devresini atlatıp sevgiyi sonuna kadar yaşadığımız; bir sonraki evrede küçük sorunları yeneriz deyip gene sarıldığımız insan.

sorunlar büyüyünce saçmalarız sonra bu insanla... çözülürse bağlanılır, çözülmezse kopulur...

evre evre hislerimizin yönlendiricisidir sevgili.

bazen duygusallaştırıp adına destan misali şiirler yazdıran bazen de elmayra misali sıkıp sıkıp kucakta bi sağa bi sola çevirme isteği doğuran tüm şevkat hormonlarını ayaklandıran yanakları ısırılası tektir. *

(bkz: aşk)

Bir insan düşünün.
Boynuna sarıldığınızda kokularınızın karıştığı, nefes alıp verişlerini dinlediğiniz ve sizi en çok mutlu kılan zamanların hep onun yanındayken geçtiği.
Size dört mevsim ilkbaharları yaşatan bir varlık.
Sadece onunla olabileceğiniz değil de onsuz olamayacağınız birisi.
Sevgilidir, can yoldaşıdır, nefestir.
Bir bakışı ile yaşarken cenneti bir kızışı ile ölmeden cehennemi tattırabilen tek zat-ı muhteremdir.

gelişiyle boşluk dolduran,
gülüşüyle içinizi ısıtan,
bakışı ile kalbinizi yakan,
gidişi ile dolması imkansız bir boşluk bırakandır...

teninin sıcaklığını hissettiğinde, gözleri gözlerine dokunduğunda tanrının sana cenneti armağan ettiğini düşündüren, sesi huzur, kokusu hayat olan olmazsa olmaz varlık.

sık sık baş ağrılarına sebep olan varlık.

huzurun eş anlamlısı olmalıdır. değilse bir süreliğine sevgiliymiş hissi uyandırır sadece. ama bulunduysa huzur birinde, sonsuza kadar sevgilidir o.

sevdim mi köpek gibi sevilmesi gerekendir. geri kalan tanımlamalar teferruattır. sevgilimizi çok sevmeliyiz.

dünyanın geri kalanından daha önemli olan şey, nesne.

sevgiliyi sike sürülecek bir şey olarak algılayanlar genelde bazı yanılgılara düşer. gerçi sevgilim değil, eşim diyen bir zihniyetin içinde büyüyoruz normal. ana var baba var. helva yok.

hayatı p*ç etmenin en kısa yolu. kimi zamanda malın önde gideni gibi davranmasına rağmen sevmeye devam ettiğiniz.

varlığında sevincinin kaynağı yokluğunda üzüntünün sebebi olan insan. bazen varlığı da yokluğu da acı veririnsana o ayrı mesele.

Yokluğunda ağlatan , "ayrılalım" dediğinde yalvartandır.

ne birlikte ne ayri kalinabilendir. hayatinizi yok etmesine izin verdiginizdir.

ilginc bir sekilde, hala layik oldugunu dusunuyorsunuzdur. kizmadan, kizamadan; ondan degerli mi?

bu hayatımızın önemli bir parçasıdır...
bazılarımız mum ışında arar onu...
bazılarımızda hep onun varlığıyla yaşar...

en cok ihtiyac duydugunuzda size bir sandvic bile yapmayan insan. "yoksun ki artik?" derseniz hepten kaybedebileceginiz, "yanimdasin" deseniz kendinizi kandiracaginiz varlik, yasam sebebi, olum sebebi...

uğruna neler neler yapılan kişi. * *
(#4571043)

yeri her zaman ayrı olan , bütün insanlardan ayrı tutulan kişi. ama değer ama değmez. varlığı huzur verir. en iyi dost olur veya hayatınızda eksik birşeyler varsa hemen dolduruverir. tarafınızdan hep sevilir , saklanır. ama değer ama değmez!

sıcacık bir el, gülümseyen bir çift göz ve yaşanan tüm zamanları değerli olan hayattaki katkıdır.

bazen adamı deli eder bu.

sinirden telefonu duvarla buluşturursunuz.

--spoiler--
bu kaçıncı telefonum lan?.. ah bu eşşek kafam.
--spoiler--

daha önce yaşanmayan bir huzur. daha önce hissedilmemiş bir tat, daha önce işitilmemiş bir melodi.. daha önce öpülmemiş dudaklar, daha önce koklanmamış bir ten.. bütün duyuları doyuma ulaştıran tek varlık..

öncesi yok, sonraki yaşamı tümüyle etkileyen bir nevi milat.

"bir insanla tanışmayı yaşamın başlangıcı kabul etmek nasıl bi mantıktır?" demeyin, sadece ilişkiye başlanılan insan değildir sevgili.. ilk nefes alış mesela, ilk defa nefes alırken gerçekten nefes aldığını hissetmesi insanın.. bu yüzden özel belki. her zaman yapmakta olunan şeyleri ilk'leştiren, güzelleştiren..

kullanılan zaman zarflarının mütemadiyen başında yer alır o..

"o'ndan önce, o'nla birlikteyken, o'ndan sonra.."

o'ndan sonra'lı zamanlara geçmemek için dua edilir.. o'nsuzken hiç bir insan evladının yaşayamayacağı huzursuzluklar yaşanır çünkü. karamsar olur insan. en basitinden radyodaki dinleyici isteklerinin bile sevilmeyen şarkılar olduğunu düşünüp üzer insan kendini.

planlar yapılır o'nunla beraber.. saçma, salakça, ama içinde o'nun geçtiği planlar..

"sokak kedisi çiftliği kuralım"

masallara alternatif sonlar yaratılır, kişiler katılır..

"pamuk prenses senmişsin mesela, prens de ben. ama prens prensesi öpünce bitmesin masal.. söz ver.."

her şey bambaşka düşünülür, her şeyi bambaşka düşündürür..

"şu an kahvesini yudumlarken düşünüyor mesela beni.. hatta uzunca bir müddet düşünmüş, ondan soğumuş kahvesi.."

gecenin bir yarısında "sesini özledim" diye arayandır, ya da rüyamda seni gördüm diye. üstünü sıkı sıkı ört diye mesaj atar olmadı.. hayatının her evresine dahil olduğunuzu itinayla hissettirir..

sabahları ayrı bi mutsuz, ayrı bi suratsız uyanan insana bambaşka mutluluklar yaşatır. aynı okuldaysanız, okula gidişlerde sevinme sebebidir.

candır, ötesi zor..

arkasından ağlanılandır.