praksis

üç ayda bir yayınlanan marksist düşünce dergisi.

praxis * * muayenehane, pratik, tadbik, uygulama, staj

özgürlük doğanın,toplumun ve kendinin efendisi olmak demektir.yani doğaya,topluma ve kendi eylemlerimize egemenliğimizde özgürlük ortaya çıkar.bu da yabancılaşmadan kurtulma ile ortaya çıkar.yabancılaşma psikolojik ,entelektüel ,metafizik,dinsel sosyolojik,politil alanlarda gündeme gelir. kendis kendisinin efendisi olmayan insan yabancılaşır.insanın özgürleşmesi yabancılıktan kurtulması gerekir.bu da praksisle olur. evreni yorumlauan insan onu değiştirecektir.böylece praksis,her an tüm varlığı ile hareket eden düşünen insan görünümüdür.emeği,gücü politik etkinliği elinden alınan insan yabancılaşmış insandır.

türkiye'nin tek akademik marksist dergisi.

insanların üzerinde yaşadığı dünyayı dönüştürmek için düşünmesi ve eyleme geçmesi demektir.

(bkz: genç praksis)

marksist felsefede bilinçli insan eylemini anlatan sözcük.

Praksis, Türkiye'de süreli yayınlanan sosyal bilimler dergisi.

"Hakemli dergi" statüsündeki Praksis dergisi üç ayda bir yayınlanmak üzere 2001 yılında yayın hayatına başlamıştır. Bahar 2010 tarihli 22. sayısından itibaren yayın periyodu "dört aylık" olarak değiştirilmiştir.

türkiye'de az sayıdaki nitelikli sosyal bilimler dergilerinden birisi. bayram aktivitesi olarak 15.sayısı da elimde.

marksist felsefe'de ele alınan yabancılaşma olgusunun, dayanak noktasını akıl alarak yenmenin tek koşulu, panzehiri, dünyayı değiştirme edimidir.

işletmesinde, kendisine verilen ücrete ve çalışma saati dayatmalarına karşı gelmeyen kişiler, hem kendi mentalite ve fizyolojilerine hem de, topluma yabancılaşırlar. bu da, toplumda deformasyonlara, çözülmelere sebep verir.
endüstri devrimi ile uzunca saatler çalışmaya zorlanan çocuk işçilerin, diledikleri gibi çocukluklarını yaşayamamaları, yabancılaşmanın trajik yanlarından birisini teşkil eder.

işte bu yabancılaşmaya tek çare praksis'dir, marksist felsefede. aklı kullanarak bir başkaldırı öngörülmektedir..

ne kadar başarılıdır? bugünkü sınıf prototipi buna ne denli el verir, burası tartışmaya davetiye çıkarır niteliktedir.

Praksis, politik sözlü rock müzik şeklinde tanımlayabileceğimiz bir tarza sahiptir. Kendi şarkılarını sokaklara söylüyorlar. Sokakların özgürlük mücadelesindeki önemini biliyorlar.
Grup, kolektif bir organizasyon. Her sahnede değişik kişiler görüyoruz.

Kendilerini şöyle tanıtıyorlar:
Praksis, tez + antitez= sentez denkleminden sonraki "eee?" sorusunun takipçisidir.

Praksis, "Her yanda hürriyet" diyerek, tükürüğün, yutkunmak yerine celladın suratında anlamlandırılmasıdır.

Praksis, için içe sığmama, sığlığa da tahammül edememe etkinliğidir.

Praksis, "Aslolan değiştirmektir'e selamla sürekli devinen ve devindirendir. Ve nihayet Praksis, emperyalist-kapitaliste atılan ayakkabı, sömürücünün ceketinde izi kalan
yumurta, tacizcinin sırtında patlayan şemsiye,
işçinin yumruğundaki grev, evini yıkmak
isteyenlere fırlatılan arı kovanı, dört yanda yanan
ateşin harı, ispanya çiftçisinin direniş ruhu,
Filistinli'nin elinde sapan, Bir Kürdün ağzındaki "Biji Aşiti"dir. Praksis, bir özgürleşme provası, dar bir elek, Promete'den Mahir'lere ve bugünün güncel
devrimci/direnişçi mücadelelerine çizilen, "Sakın ha yılmayın, dünü bugüne, bugünü yarına bağlayın" çizgilerdir ve "işte ucu göründü, ha gayret yoldaşlar" dedirten bir gelecek. Ve şarkılarımız da buna eşlik edecek.

kolektif müzik topluluğudur kendileri. fakat ne topluluktur o, "sokaklarda isyan var" albümleri hem mükemmel şarkılar içermekte hem de kullandıkları her müzik aletinin armonisini size ayrı duygularla hissettirebilecek kadar iyiler. özellikle "mahsus mahal" de belli oluyor bu iyice. isyan, sokak, halk şarkıları yapan bu grubu dinlemekten zevk alıyorum açıkçası çünkü isimlerindeki gibi onlar "praksis" yani harekete geçen insanlar. hiç kimse sokakta değilken enstrüman sesi duyarsanız korkmayın onlar büyük ihtimalle praksistir. oysa enstrümanlardan korkan! çok kişi var bu ülkede..

(bkz: onoma ve rhema) şu başlıkta pragma Kelimesi ile birlikte hakkında bilgi sağlanabilir.

marx'a göre; düşünce ya da kuram soyut bir standart, eylemden kopuk, uygulamayla ilişkisi olmayan bir ideal olarak değerlendirilmemelidir.

düşünce ya da kuram; eylemin, pratiğin sonucudur, eylemden doğar, eylem tarafından geliştirilir ve dönüştürülür. bundan dolayı; ideal olanla gerçeklik arasındaki yarık, ancak praxis ile, dünyayı anlamak kadar dünyayı kuram-eylem bağlamında değiştirme projesiyle, dünyayı dönüştürmeyi amaçlayan toplumsal sınıflar arasında teorik bir bilinç geliştirmek suretiyle kapatılabilir.