pazartesi sendromu

yeni bir işe başlandığında pek sarsmayan sendrom.

hiç bir şeyden memnun olmayan insan dramı.

öldürücüdür. pazartesi gunu isler yogunlasır hangi birisini yapacagınızı sasırırsınız ama aklınız ve gonlunuzun bir kısmı pazardadir. insan neden calısır.

acele olduğu halde hiç bir iş yapmadığım ,elimde kahvemle bilgisayar ekranına uyuşuk uyuşuk baktığım,akşam üzeri çıkış saati yaklaştığında bütün işleri son 2 saatte halletmeye çalıştığım,çalışmaktan ve kendimden nefret ettiğim gündür.

ne mutlu ki uzun zamandır muzdarip olmadığım sendrom. sanırım aşırı mantığın bir faydası.

haftanın her günü çalışan biri olarak beni enterese etmeyen durum.

sendromunu sikeyim pazartesi. durduk yerde adamı günaha sokuyorsun.

hevesli hevesli işe geliyorum ama etraftakilerin düşük suratlarından dolayı bütün enerjim gidiyor.

gel de benden iş verimi bekle.

insana tecavüzden zevk almayı öğreten sendromdur.
çünkü nedir; ya bu deveyi güdersin ya bu diyardan gidersin.

tersi "pazartesi sindirimi" olan durumdur. sindir canım, sıkıntılı bakışları sindir, binbir derdi sana yansıtan iş arkadaşını sindir, hıncını senden alan yönetici triplerini sindir. sindir ki bayram olsun hayat.

genellikle pazartesi öğlen geçmesi muhtemeldir.

her sabah . istisnasız erken kalktığım her sabah kendime söylediğim bir cümle var . "oğlum s0uLsp34r . bugün erken yatacaksın . saat 11 oldumu yatıyoruz tamam mı?!" bu cümle her sabah yataktan kalkıp el yüz yıkayıp gelip üstümü giyinip ufak bir kahvaltıdan sonra işe gitmek için yola koyulana . hatta işe varana kadar devam ediyor . bir zaman sonra insan tabi uykusuzluğun geçmesinin sevincini yaşıyor . sonra akşam oluyor eve geliyorum bir şeyler yiyip bir şeyler içiyorum , dizi izliyorum bir şekilde oyalanıyorum . sonra saat 11 oluyor ama benim uykum yok . 12 oluyor uykumun geldiğini hissediyorum ama uyumuyorum . 1 oluyor e artık uyuma vakti diyorum . 1.30 da yatıyorum yatağa . şöyle böyle yarım saat oyalanıyorum saat 2 oluyor . e hani 11de yatacaktın ne oldu ? bu soruyu da her gece yatağa girdiğimde soruyorum kendime . düzen sağladı bu düzensizlik ..

manic monday'dir.

hafta sonu çalışan insanlarda yerini cumartesi sendromuna ve hatta pazar sendromuna bırakandır.
en azından pazartesi herkes çalışıyor!

insana doya doya bir pazar günü yaşamayı haram kılan sendromdur. can sıkıcı, sinir bozucu gibi her türlü kötü nitelendirmeyi fazlasıyla hak eden durumdur. zamanla insan bilinç altında öylesine kök salar ki etkileri cumartesi gününün son saatlerine dek uzanır.
benliğinize dönün ve şöyle hafiften pazartesi deyin. eğer sizinde içinizde o acımtırak duygu beliriyorsa siz de aynı derde müptelasınız demektir.

görsel

pazartesi izinli bünyeye işlemeyen sendrom.

böyle üstümde bir hafiflik, bir hoşluk, bir güzellik. her gün pazartesi olsa ya.

görsel

şuyu vukundan beter olan sendromdur. hiçbir pazartesi sendromu pazartesi yaşanmaz. pazar akşamından karın ağrısı olmaya başlar bu melet. ama pazartesi sabahı kalkıp da iş yerinde masaya bir oturdunuz mu hiçbir sıkıntınız derdiniz kalmaz.

17:00/01:00 vardıyasinda çalıştıgınızda sendroma maruz kalmıyosunuz.işe gittiğinizde herşey stebil oluyo zaten...

Gerçekten insanın yaşama sevincini içinden vakumlarcasına çekip alan, hele ki erken uyanma zorunluluğunuz varsa, o yataktan kalkmak yerine ölmeyi tercih edebileceğinz sendrom. bütü günü aykta uyuyarak geçirebilmeniz muhtemeldir.

mide bulantısı, halsizlik gibi belirtilerle kendini gösteren sendromdur.

sabah uykusunun değerinin, maddiyata dair hiç bir şeyle ölçülemeyeceği gerçeğini gösteren gündür.

şu güzel pazar gününü zehir eder.

diğer günlerde de erken kalkılsa bile şu pazartesi gelince sanki ömrünün son gününe gelmişsin hissi verir.

leyla ile mecnun sayesinde daha çabuk atlatılan sendrom.