mutluluk

turgut uyar' ın senfoni şiirinden, şu iki dize.

Yanyana olduk mu elele
Aç kalsak ağlamayız biliyorum.

bir gün bitecek olandır sonsuz değildir.

mükemmel bir pasta. üstünde bayıldığınız çikolata sosu. mutluluk budur. peki şimdi? artık değil. düşünülmekten hiç hoşlanmayan, bakirlikten en çok hoşlanan duygudur mutluluk.

yüzyıllar önce soykırıma uğrattığımız duygu.

her koşulda can dostu olabilendir hayatımda.

bir lokma ekmekle, bir yudum sudur, azla yetinmeyi bilenler için.

eski bir ceketin cebinde para bulmaktır...

(bkz: aşk)

bence karmanın artmasıdır mutluluk. **

şimdilerde bahar ın geliyor olması. herkese göre değişen bir olgu ayrıca.

bana göre süt onlara göre çikolata gibi.

ansızın hissetiğiniz ve gülümseme ihtiyacı oluşturan durum.

"anlık" tır, devamlılık arzetmez.

akşam eve girerken yüze çarpan sıcak havadır. çok uzaklarda aramamak gerek.

tam olarak rengi belli olmayan, ela ışıltılı bir his. öpücük kadar tatlı, kucak kadar sıcaktır. sesi de vardır mutluluğun ama nasıl dinlendiğine bağlıdır; bazen sevgilinin bazen annenin dudaklarından süzülür.

Mutluluk tatmindir. Mevcut olandan duyulan memnuniyet hissidir.

sahip olunan bir parça umuttur.

değeri bilinmeyen, çabuk yitirilen duygu. huzurun diğer adı. bir de 8 harften oluşur. *

"O"ydu artık yok.. Özleniyor,bana dönsün isteniyor..

hani günlerden perşembe sanırsınızda, aslında cumadır ya, içinizde böyle bi kıpırdanma olur ne yapacağınızı şaşırırsınız hah işte o mutluluk..

'' bana resmini yapabilir misin abidin ? '' ...

en önemli şey şüphesiz. bazı insanlar bulamadıklarını iddia etseler de farkında değiller. mutluluk yanı başındadır herkesin.

ailedir.

aile ile geçirilen zamanlardır.

bazen para, bazen sevgi, bazen... ;

http://img171.imageshack.us/img171/4673/nenevz7.jpg

kafam seninle güzelden, güzel bir zardanadam şarkısı daha.

söz ve müziği tolga kaya'ya aittir.

şarkının bazı bölümleri -özellikle- dokunur ruha, uğraşılmış belli dedirtir.

neyse ben size sözleri vereyim. ama sözlerini bu sefer copy-paste yapacağım gençler, çünkü yoruldum yazmaktan.*
Doğduğun anda mı kaybettin hep aradığın şeyi,
Kim dönmüş ki sen dönesin o altın köşeyi,
Yürüdükçe büyüyor mu yollar, kurdukça hayaller?
Yine mi özlüyorsun yoksa sihirli şişeyi…

Sen miydin sana ol diyen,
Yandığın yetti, bırak artık peşini.

Sen kovaladıkça, O kaçacak,
Ne kadar kaçarsan kaç, yine seni bulacak.

Ne aşk, ne devrim, ne dostluk, ne de onur,
Ne paranın, ne de itibarın bir faydası dokunur,
Birini dikerken daha öbürü yıkılır.
Doldukça sırtında çuvallar belin bükülür…