mutluluk

pürüzsüz değildir. o pürüzleri kabul edebilmek(miş)tir.

onu düşündüğünüzde kocaman gülüseyebilmektir. *

böyle bir şeydir azizim http://img209.imageshack....mg209/4572/dsc0016pg4.jpg

etrafıma daha dikkatlice bakınınca anladım ki; hayatın sıkıntılar lütfettiği tek kişi ben değilim. mutlu insan aramaya başladım sonra; hiç bulamam da dertli olmak konusunda herkesle ortaklık kurabilirim, böylece de huzursuz ruhumu teselli edebilirim diye. sonra derinlere indikçe, insanoğlunun aslında mutlu olmadığını, belki bir kısmının mutluymuş gibi göründüğünü bazı budalaların da kendini mutlu sandığını farkettim. bu hayat üzerindeki tek mutsuz insan ben olsaydım kahrolurdum, ama yaşayan her mutsuz insandan birisiydim sadece. işte bunu bilmek bana gerçek bir mutluluk verdi. fakat mutluluk verilmesini mutlu olmaktan ayırd etmek gerekir. bazı güzellikler insanların bir kısım anlarında onlara geçici mutluluklar verebilirler, fakat hiçbir insan yoktur ki, bütün hayatını mutluluk içinde geçirsin. diğer insanların mutsuzluklarında anlık da olsa mutlu hissetmem konusuna gelince, evet itiraf etmeliyim ki ben kıskançlık günahıyla dolup taşan birisiyim.

yılbaşı, doğum günü ve bayramlarda, herkesin birbirine dilediği şey. ha, bir de evlenenlere diliyorlar. 300 kişi falan diliyor o zaman.

bir özlemdir, herkes onu tadamaz , bir rüya kadar uzun bir gece kadar kısadır bazen...

yakalayamazsın
tıpkı ufuk gibi
peşinden koşarsın ama dokunamazsın...

seni bir anda sarar
tıpkı karanlık gibi
yakaladın sanırsın oysa o seni yakalar...

coca cola'nın yeni reklam fragmanlarının ana başlığı.

MUTLULUK: küçük şakalardır;
sevdiklerinin sevindirmektir.

edit:bkz düzeltmesi

kıvanç... bütün özlemlere ulaşabilme hissi. bazen; bir kedinin güzel bir anını yakalamak kadar basitken, bazen ulaşılması çok zor olan duygu...

50 cent karşısında kendisine göre son derece mütevazı bir rapper'ın şarkısını icra ederken nakarat kısmında "if you like it, just put your hands up" * demesiyle beraber, 50 cent'in keyifle ellerini havaya kaldırıp ritim tutması bu arkadas için büyük bir mutluluk olsa gerek.

zor bulunur,kolay kaybedilir.

özgü namal'ın "ben hiç günah yapmadım" sözüyle akılda kalan filmdir. tüm sahneleri bir yana, sadece o söz filmin vurucu olması için yeterliydi.

parayla satın alınamayan, hislerin ve duyguların içten dışa vurumu olup en güzel paylaşılan şey.

pekçoğumuzun hazla karıştırdığı , bir kısmımızında aslında hiç yaşamadığı duygudur.

ne prozacta , ne sevgili de , ne eğlence de ,ne para da ,ne gezi amaçlı seyahat etmekte ne de cinsellikte gizlidir mutluluk...

üzülecek bişey bulamamak.

şu zamanlarda günümüz insanının cok zor yaşayabilecegi durumlardan birtanesidir.
ki bazı kişiler ufak tefek şeylerden mutlu oldugunu zanneder.
oysa herkes kendinden memnundur,

mutlu degildir.

sevildiğini, değer gördüğünü anladığın o andır; ama malesef o anlar kısa sürer. hatta bazen mutluluk acı verir; çünkü kendini çok fena özletir.

her mutluluk, acıyla satın alınır.
alessandro manzoni

anlıktır. bir an yaşarsın, ve sonra hayatına kaldığı yerde devam edersin. keşke bir ömür boyu sürse değil mi? amma ne mümkün.

En basitinden; Minik bir gülümsemede ya da küçük bir kahkahada kat be kat artandır.

Keza birtakım çekemeyenleri kıskandırandır, onlara beddua ettirendir.

3-5 cümle ile anlatılabilecek bir hikayeden film çıkarılmış. hikaye ilginç değil, şaşırtalım diye konulan her ayrıntı baştan tahmin edilebilecek kadar basit. oyunculuklar fena değil ama özgü namal'ın şivesi çok sahte. filmin asıl konusu yeterince vurucu şekilde anlatılamamış. kısacası boşa zaman harcanmış.

Acı çeken birisi için gözlerini kendi acısından başka bir yere çevirebilmektir...

zülfü livaneli'nin klişe hikayesinden uyarlanan, oyuncular sayesinde kurtarılmış olarak baktığım film.

hayat boyu aradığımız kimi zaman bulduğumuz sandığımız ama çoğu zaman yanıldığımız o şeydir. nedir yahu bu?

sevdiklerinizle bir araya gelip görüştüğünüz an.

SEViLDiĞiNi BiLMEKTiR.