komser şekspir

yeniden izledim. gerçekten çok güzel bir film. sinan çetini pek sevdiğimi söyleyemem ama film işini iyi biliyor. 16 yıl önce böyle bir film çekmek her baba yiğidinin harcı değil.

filmin sonunda çalan şarkı;

https://www.youtube.com/watch?v=Hc5Z9GmppNA

Düşününce o kadro ve o yönetmen nasıl bir araya gelmiş diye sorduran filmdir. Ak Parti gelene kadar ülke tiyatro oyunundaymış sanki herkes rol yapıyormuş. Şimdi herkesin kutbu belli kafalar raad takiye yoh.

Koskoca kadir inanır etek giymişti. Kadirizm o gün öldü. *

baba anneme söyle öldüm, daha parlayabilirdim söndüm. ben masalımı da gördüm.

filmi ilk izlediğimde çocuk sayılırdım, sadece sonunda duygulandım. hiç ağlamadım.
filmi 2. izlediğimde gece 2-3 civarı, kanal d, evde tekim. cemil komserin yaşadıklarının benzerini yaşıyordum, babası değil oğluydum sadece. çok ağladım. içimde biriktirdiklerim, allaha isyan olmasın diye kusamadıklarımı, sanki yaşadıklarıma değil de filme imiş gibi dışarı akıttım. ağladım küfrettim kızdım.
daha sonra 2 defa daha bilgisayardan açtım izledim güzel günlerde, bu sefer filmin her duygusal sahnesinde filme değil o geceyi hatırlayıp o geceye ağladım.

hikayesi olan bir film.
niye beğenmiyorsunuz anlamış değilim. hayattan kopan insanların, yok olmaya gidenlerin bir hayat kadınının, bir tinercinin, 7-8 sokak çocuğunun, 1 mafyanın, kendisini yakmaya çalışan bir memurun, evladını kaybedecek olan hayattan hiçbir beklentisi kalmamış olan bir komiserin, yüzü ve kalbi yaralı bir uyuşturucu satıcısının,
küçük hasta bir kızın son dileği için çırpınışlarını anlatıyor film.
bir başkası için çırpınırken kendi hayatlarının hesabını da soruyorlar seyirciye.
o dönemi göz önünde bulundurursak, bence çok güzel bir film.

filmin iki güzel şarkısı
mfö-bir sonsuz yağmur yağsa
https://www.youtube.com/watch?v=Hc5Z9GmppNA
nil karaibrahimgil-masal
https://www.youtube.com/watch?v=NrnXz5OUnt0

23 sene boyunca hissettiğim yaşadığım bütün acıları buruklukları eksiklikleri korkuları yaşayan hisseden farklı farklı karakterleri barındıran film.
Bu yüzden her bir karakterde kendimi görerek gözlerimin dolmuşlugu vardır.
En çok acitani ise sevdiginin acısını yaşayan kanser haberini alan babaydi.

Tekrar tekrar acı cekerek rahatlamak için izledigim, bu yüzden en sevdiğim türk filmi olan film

Yok ki lan hiçbiriniz, yoksunuz, ne bu binalar, ne bu şehir, ne bu trafik... Nedir ulan bu, yanılsama değil mi lan! Gerçekliğin komik bir alegorisi aslında... Aslında hiçbiriniz yoksunuz... What is matrix ulan bu!